Κυριακή, 27 Σεπτεμβρίου, 2020

Ημερήσια Διάταξη της 18ης Μαϊου 2014

ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΗΣ 18ης ΜΑΪΟΥ 2014

ΨΗΦΙΣΤΕ ΑΝΥΠΟΤΑΚΤΑ 

ΠΡΟΟΙΜΙΟ

Ζήσαμε χρόνια πολλά αποκλεισμένοι μέσα στα δανεικά μας σπίτια, κάνοντας το πολύ – πολύ μια βόλτα μόνο, ως το ευρύχωρο μπαλκόνι της κοινωνικής μας καταξίωσης, ένα ξέφωτο ακριβής και εγκιβωτισμένης ιδιωτίας, εξοπλισμένο με τα απαραίτητα είδη βεράντας: Μερικές καρέκλες καφετερίας απλωμένες στην πλασματική αφήγηση της κεντρικής πλατείας Δημοκρατίας του Αγρινίου – δυστυχώς, μόνο ως πλατεία υφίσταται σήμερα η Δημοκρατία σε αυτόν τόπο.

Γύρω μας τα πράσινα παρτέρια μια αφόρητης τηλεοπτικής ανίας και στη μέση ένα σύμβολο μιας πανάρχαιας πάλης: Η πάλη του Ηρακλή με τον Αχελώο. Η πάλη του ανθρώπου με την φύση. Μια πάλη «τίγκα» στον πασατέμπο και τον ηλιόσπορο. Μια γεμάτη και ακριβοπληρωμένη χωματερή μιας καθημερινότητας κομμένης και ραμμένης στα μέτρα των γραφειοκρατών της εξουσίας…

Κάπως έτσι, και εντελώς ξαφνικά, αλλά κυρίως κάτω από την πίεση μιας ανάγκης αχθοφόρας, θυμηθήκαμε πως κάποτε είχαμε ορκιστεί να φτιάξουμε τον κόσμο αλλιώς, μόνο και μόνο, για να κερδίσει ο Αχελώος.

—————————————————————————————–

Γράφει ο Λευτέρης Τηλιγάδας

Υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος με το ΑΝΥΠΟΤΑΚΤΟ ΑΓΡΙΝΙΟ

στην εκλογική περιφέρεια Παραβόλας και σε όλο το Δήμο

—————————————————————————————–

Η ΔΙΑΤΑΞΗ

(Να διαβαστεί και το πρωινό της 25ης του ιδίου μήνα και έτους)
ΔΙΑ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΗΣ ΚΑΤΑΡΓΕΙΤΑΙ, ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ, Ο ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟΣ ΣΑΠΙΟΣ ΚΟΣΜΟΣ. Μαζί του καταργούνται όλα τα υλικά και άϋλα δομικά συστατικά του: Οι διαλεκτικές, οι πολιτικές, οι θεσμικές του αυταπάτες, καθώς επίσης, και οι όποιες φρούδες ελπίδες της ανασυγκρότησής του.
Ό,τι έχει απομείνει απ’ αυτόν υπάρχει μόνο ως συμπυκνωμένο και πεπιεσμένο ασφυξιογόνο δηλητήριο στις αποθήκες των Μονάδων Ασφαλείας και Τάξης, καθώς και στα συντάγματα των καθεστώτων, που οικοδόμησαν πάνω στις πλάτες μας τις ολιγαρχίες τους,
Μόλις ξεκίνησε η τελική επίθεση για την κατάληψή τους.
Καίμε όλες τις γέφυρες του κόσμου. Πρώτα το «Παρελθόν» κι ύστερα το «Μέλλον».
Είμαστε οι μετέωροι μαχητές του «ΤΩΡΑ».
Κάτω από τα πόδια μας ΤΟ ΧΑΟΣ, μέσα σε εκρήξεις αρχέγονες, κυοφορεί τις καινούργιες μας συνειδήσεις.
Τρισεκατομμύρια ρίψεις «λέξεων-μολότοφ» σκάνε μέσα στα μυαλά των βολεμένων στην ανοχή, και λαμπαδιάζουν οι αναστολές αλλά κυρίως οι βιτρίνες της παντοδυναμίας των εκμεταλλευτών… Για να αποδειχθεί για άλλη μια φορά, πως τα νοήματα και οι ιδέες είναι πιο εύφλεκτα υλικά από την βενζίνη, πιο καταστροφικά από τα όπλα τους και πιο αποτελεσματικά από τις ψηφοφορίες τους.
Η εκπνοή μας γεννάει τα αρχιτεκτονήματα του νέου κόσμου κι οι κραυγές μας ξαναζωντανεύουν τα απέραντα δάση του πλανήτη και τις θάλασσες, που δεν έχουμε ακόμα διασχίσει. Γεμίζει πάλι με δέντρα και παλίρροιες ο κόσμος, για να βρουν τα παιδιά κλαριά, να κρεμάσουν τους «τραπεζίτες», και κύματα, για να πνίξουν τους «εξουσιαστές».

ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΠ’ ΑΥΤΟΥΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΠΙΑ ΝΑ ΠΙΣΤΩΣΗ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ. ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΠ’ ΑΥΤΟΥΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΠΙΑ ΝΑ ΕΞΟΥΣΙΑΣΕΙ ΤΗΝ ΑΘΩΟΤΗΤΑ..
Προσάναμμα στο σωρό των σκουπιδιών τα τραπεζογραμμάτια και οι ακάλυπτες επιταγές μιας ευημερίας καταναλωτικής, ως «πληρωτέα επί τη εμφανίσει».

Και οι νόμοι, φέρετρα. Και η ασφάλεια και η τάξη, σταυρωμένα χέρια ενός εφιάλτη πάνω στο στήθος του. ΚΑΝΕΙΣ ΠΙΑ ΔΕΝ ΦΟΒΑΤΑΙ ΤΟΥΣ ΠΕΘΑΜΕΝΟΥΣ.
Κρατάμε στην άκρη της αφής μας τις καινούργιες πυρκαγιές και πυρπολούμε το λυκαυγές με χρώματα.

Ένα κορίτσι, η Ευρυφάεσσα Ηώ της δικιά μας ανατολής, ανεμίζει το πουκάμισο της -σημαία κόκκινη και μαύρη- και τραβάει μπροστά, καθοδηγώντας με το τέθριππο άρμα της τη μεγάλη σύγκρουση με το καθεστώς που φεύγει, αλλά και μ’ αυτό που θα ‘ρθει.
Το ξυπνητήρι δείχνει εξέγερση.

Ώρα να σηκωθούμε και να πετάξουμε τα σάπια μυαλά μας στα σκουπίδια.

Να αφήσουμε το κεφάλι μας αδειανό, για να βρουν χώρο τα καινούργια υλικά του κόσμου, να οικοδομήσουν την αλληλεγγύη και τον αγώνα ενάντια σε κάθε κατεστημένη τυραννία και ρατσισμό.
Ήρθε η ώρα να ζωντανέψουν οι εφιάλτες τους.
Ήρθε η ώρα να φοβηθούνε περισσότερο. Γιατί αυτό που θα φοβηθούν περισσότερο, είναι αυτό που αναπότρεπτα θα τους συμβεί.
Επιτάσσουμε σήμερα τον άνεμο, να ράψει με τα λινά των συναισθημάτων μας τα καινούργια μας ρούχα.

Με χρόνια βογκητά, χαμόγελα, σκοτάδια, χρώματα, εκρήξεις και λάμψεις αρμολογούμε το νέο κώδικα, την καινούργια γλώσσα, με την οποία ετοιμαζόμαστε να διεκδικήσουμε ΑΝΥΠΟΤΑΚΤΑ ΚΑΙ ΔΥΝΑΤΑ, την καινούργια μας ουτοπία:

ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΑ ΤΗΣ ΥΠΟΤΑΓΗΣ

ΛΑΪΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΠΑΝΤΟΥ

 

Να μην αμελήσω, να σας προτείνω, να δείτε το βίντεο με τίτλο «Να μην Αμελήσουμε» στην διεύθυνση,

https://www.youtube.com/watch?v=0abYLFH6Vvs&feature=youtu.be

Το αφιερώνω σε όλους τους συντρόφους των δρόμων αυτής της πόλης.

Θέματα που ενδιαφέρουν

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.