Κυριακή, Σεπτέμβριος 15, 2019

Η πλατεία Στράτου κατά την περίοδο 1960-1965

9.mikrojpg
(φωτ.3) Αρχείο Γιώργου Πανταζόπουλου
Η Maria Rixinger, Αγρινιώτισσα που ζει εκτός Ελλάδος, μας έστειλε το παρακάτω κείμενο με τους επαγγελματίες της πλατείας Στράτου (νυν πλατεία Ειρήνης). Την ευχαριστούμε θερμά.
«Προσπάθησα να θυμηθώ τα μαγαζιά της πλατείας Στράτου την περίοδο 1960-1965,  αρχίζοντας από τη γωνία Κύπρου κάνοντας τον κύκλο μέχρι το ταχυδρομείο και την πλευρά απέναντι. Ζήτησα την βοήθεια του αξιότιμου κ. Γιώργου Στρατούλη με την θαυμάσια μνήμη (να τονίσω, ότι ο κ. Στρατούλης έκανε την περισσότερη δουλειά!) και έγραψε – γράψαμε τα παρακάτω:
Αρχίζοντας από την γωνία της οδού Κύπρου όπου εκεί στεγαζόταν ένα πολύ μικρό μαγαζάκι με ιδιοκτήτες ένα ζευγάρι ηλικιωμένων. Πουλούσαν, επί το πλείστον, κάλτσες. Είχαν και στρατιωτικές κάλτσες, και τα φανταράκια εφοδιάζονταν από εκεί όταν έρχονταν με άδεια, για να έχουν ρεζέρβα. Αυτό το μαγαζί το ξεκίνησε και το διατήρησε για πολλά χρόνια ο Κώστας Ευστρατίου. Όταν o Ευστρατίου πήγε στο καινούριο του κατάστημα, το πήρε το ζεύγος των ηλικιωμένων. Η επιγραφή του έγραφε «ΤΟ ΜΙΚΡΑΚΙ». (φωτ.1)
 φωτ.1

Δίπλα ήταν το κατάστημα των αδελφών Κρέτση, το οποίο άρχισε σαν κηροπλαστείο και στη συνέχεια πρόσθεσε και βαπτιστικά καθώς και είδη γάμου.
Μετά τον Κρέτση ήταν το καινούριο κατάστημα του Ευστρατίου με είδη νεωτερισμού. Σε μία άκρη αυτού του καταστήματος εγκατεστάθη και ο μπατζανάκης του Ευστρατίου που ήταν χρυσοχόος και επισκευαστής ρολογιών. Το όνομά του ήταν Γιάννης Σιρσίρης και σήμερα ζεί στο Βανκούβερ του Καναδά. (φωτ.2)
φωτ.2
Αμέσως μετά ήταν το φανοποιείο του Κανδύλη (φωτ.3) και ακολουθούσε το κατάστημα των αδελφών Tζωρτζόπουλου και το βιβλιοπωλείο-τυπογραφείο του Mπλίκα.
9.mikrojpg
(φωτό 3) Αρχείο Γιώργου Πανταζόπουλου
Αμέσως μετά μεσολαβούσε η στοά Παπαγιάννη και σε μια εσοχή της ήταν το κατάστημα Μπλίκα και δίπλα προς το μέρος της στοάς το οπωροπωλείο του Κραβαρίτη.
Στο άλλο μέρος της στοάς στεγαζόταν το κρεοπωλείο του Κοτρότσου (φωτ.4), το κατάστημα νεωτερισμών  Κανατσούλη και το εφαπλωματοποιείον του Ρηγογιάννη.
(φωτό 4)
Το διπλανό κατάστημα ήταν του Θανάση Ασημακόπουλου με είδη ρουχισμού και ακριβώς δίπλα του το παντοπωλείο Χριστοδούλου που είχε και είδη κυνηγίου. Από το παντοπωλείο του Χριστοδούλου μπορούσε κανείς να προμηθευτεί μπαρούτη και μίγμα για τρίγωνα.
Ακολουθούσε το κατάστημα των αδελφών Χατζή, η «ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΑΓΟΡΑ», με έτοιμα ενδύματα και υποδήματα και τέλος στην γωνία με την οδό Παπαστράτου ήταν το καφεκοπτείο του Αγγελόπουλου. Κάποιο από τα μπαλκόνια πάνω από αυτά τα οικήματα το χρησιμοποιούσαν οι πολιτικοί για τους προεκλογικούς τους λόγους.
Απέναντι στην άλλη πλευρά της Παπαστράτου, γωνία με την οδό Τσαλδάρη, στεγαζόταν το κατάστημα νεωτερισμών των αδελφών Καρέλλου, όπου στα πρώτα χρόνια είχαν και στιλβωτήριο υποδημάτων.

Διασχίζοντας την Τσαλδάρη και επί της Παπαστράτου βρισκόταν το περίπτερο  των αδελφών Ράπτη. Δίπλα ακριβώς ήταν το παντοπωλείο Λέκας – Γεωργούλας,το χρυσοχοείο του Γιαννόπουλου (φωτ.5 ),το παντοπωλείο του Γαλανόπουλου και το παντοπωλείο του Κονδύλη.
(φωτό 5)
Στην απέναντι μεριά της Παπαστράτου, στεγαζόταν το SUPER MARKET του Σκορδόπουλου (πριν από το Σκορδόπουλο εκεί ήταν ένα από τα καλύτερα χρυσοχοεία του Αγρινίου,των αδελφών Βέλλιου).
Ακολουθούσε το κουρείο του Καρώτου και μετά το καφενείο του Κουζέλη, με την επιγραφή «ΣΤΕΡΟΔΗΜΑΣ». Αυτό ήταν το καφενείο των οικοδόμων κατά κύριο λόγο.
Πιο δίπλα ήταν το καφεκοπτείο του Παρθένη,το καφενείο του Αρκουμάνη και το ταχυδρομείο.(Στο κτίριο αυτό πριν στεγαστεί το ταχυδρομείο στεγαζόταν η τράπεζα Αθηνών,την οποία απερρόφισε η Εθνική).(φωτ.6)
(φωτ.6) Από το βιβλίο του Αρ. Μπαρχαμπά «Το Αγρίνιο…κάποτε»
Ακολουθεί η οδός Λουριώτου, το στενό που οδηγεί στα γραφεία του ΙΚΑ, και ακριβώς στη γωνία ήταν το κατάστημα του Αντωνίου με έτοιμα ενδύματα πιο δίπλα το καφενείο του Γρηγορόπουλου και ο φούρνος του Βακαλόπουλου.(φωτ.7)
(φωτ.7) Αρχείο Ντίνου Τσιρογιάννη
 

Αμέσως μετά βρισκόταν το μαγαζάκι της Κυρίας Ελένης, για το οποίο γράψαμε πολλοί και πολλά προ καιρού.

Στην γωνία της οδού Σκαλτσοδήμου στεγαζόταν η ποτοποιΐα Αντωνόπουλου (φωτ.8) και ακολουθούσε ο Ζησιμόπουλος με τα στρώματα. Στο υπόγειο του Ζησιμόπουλου ήταν το οπωροπωλείο του Πλιακού. Ο Πλιακός τα είδη που εμπορευόταν τα εξέθετε στο πεζοδρόμιο και στη σκάλα του υπογείου, οπότε ο πελάτης δεν κατέβαινε στο υπόγειο προκειμένου να ψωνίσει.

φωτό 8
Μετά ήταν το υαλοπωλείο του Ανδρεόπουλου. Στον επάνω όροφο είχε το ιατρείο του ο μικροβιολόγος γιατρός Παπαχρήστος, μετά στεγάστηκε ο ΟΡΦΕΑΣ και για κάποιο διάστημα και ο ραδιοφωνικός σταθμός Αγρινίου.(φωτ.10-11)
 
(φωτ.10) Αρχείο Maria Rixinger
Μετά το υαλοπωλείο του Ανδρεόπουλου βρισκόταν το κουρείο του Παπασάικα και δίπλα ακριβώς το χρυσοχοείο και εργαστήριο επισκευής ρολογιών του Τάκη Γεωργίου.
Υπήρχαν τέσσερα περίπτερα περιμετρικά της πλατείας. Ένα στη γωνία του Αγγελόπουλου, ένα κάπου κοντά στον Παρθένη, ένα μπροστά στην ποτοποιΐα του Αντωνόπουλου,του Χρήστου Βέλλιου (φωτ.12)  και ένα μπροστά στο μαγαζί  του Τζωρτζόπουλου».
 

Θέματα που ενδιαφέρουν

3 Σχόλια

  1. Νίκος Παππάς

    Δεν ξέρω με τη τρόπο να ευχαριστήσω την περιγραφή που κάνατε για την πλατεία Στρατου .ένα. Δάκρυ κύλισε από τα μάτια μου ο πατέρας μου είχε ένα ψιλικατζίδικο στη γωνία απέναντι από το ταχυδρομείο πέρασα ατέλειωτες ημέρες μαζί του είμουν ορφανός από μητέρα δυστυχώς ο πατερας μου έχασε την όραση του και αυτό ήταν το τέλος πήρα το δρόμο της ξενιτιάς μετά που εργάστηκα στο χρυσοχοείο του κυρίου Γιαννοπουλου θεωρώ τον εαυτό μου αυτούσιο κομμάτι της πλατείας Στρατού Ευχαριστώ θερμά

  2. comments

    Πλατεία Στράτου.Η ζωή μας μέχρι να πάμε στο Πανεπιστήμιο αλλά και μετά αραιότερα.Καφεκοπτείο Παρθένη.Τεράστιο,ευρύχωρο,με ξύλινα πατώματα,ψηλοντάβανο,ωραία φωτιστικά κρεμάμενα,ομορφες μεγάλες προθήκες για τους ξηρούς καρπούς,πωλητήριο καφέδων,σοκολάτας τρούφας(που δεν μπορουμε να βρούμε πλέον),κακάο,ρεβυθιού και άλλων,ων ουκ εστι αριθμός.Μπροστά ειχε στάση η αστική (!!) για το Δοκίμι.Ο δρόμος κατέβαινε πρός Τσαλδάρη(νυν Τσικνιά).Διάζωμα στη μέση με 10 νερατζιές(ωραία σκιά) και ο αλλος δρόμος ανέβαινε προς Νοσοκομείο (Σκαλτσοδήμου).Μετά ηρθαν οι της …ανάπτυξης,κλείσανε τον ενα δρόμο(την κάθοδο),την εκαναν πλατεία με πλακόστρωτο για τον…ηλιο! και parking για τα μηχανάκια,που εδω και εικοσι χρόνια προσπαθούν οι νεώτεροι να…διώξουν(σιγά μη φύγουν ποτέ).Τις νερατζιές τις εκοψε σ ενα βράδυ «αναγεννητής» δήμαρχος που στις διαμαρτυρίες των επαγγελματιών της πλατείας απαντουσε αγέρωχα » ελα μωρέ,θα βάλουμε μεγαλύτερα!!!».
    Διπλα μας οι Αρκουμανέοι με το ωραίο καφενείο,που ανάλογό του ουτε στον υπνο του δεν εχει δεί ο μεταγενέστερος πληθυσμός.Μπροστά απο τον Αρκουμάνη το περίπτερο του Κατραμάδου,που με τα παιδιά του ημασταν και φίλοι και …συγκάτοικοι στη πλατεία.
    Τα πιό πολλά ειναι οπως τα είπατε.Μπράβο που μας τα ξαναθυμίζετε!Η σύγκριση ειναι υπέρ του παρελθόντος!Αυτη ειναι η αλήθεια και αυτό χαρακτηρίζει την …πρόοδό μας!!

  3. pol

    Στην γωνία της οδού Κύπρου όπου εκεί στεγαζόταν ένα πολύ μικρό μαγαζάκι με ιδιοκτήτες ένα ζευγάρι ηλικιωμένων. Πουλούσαν, επί το πλείστον, κάλτσες. Είχαν και στρατιωτικές κάλτσες, και τα φαναράκια…….. Νομίζω ότι ήταν το κατάστημα του κ. Τσαρούχη. φωτ.1
    και στην (φωτ.7) τα καταστήματα, του κ.Αντωνίου με έτοιμα ενδύματα
    πιο δίπλα το καφενείο του Γρηγορόπουλου όπου με έστελνε ο πατέρας μου & έπαιρνα και χύμα ούζο ( βαρελίσιο χρυσανθακόπουλου από Πάτρα προερχόμενο )και ζεστό ψωμί από το φούρνο του κ.Βακαλόπουλου.
    Αξέχαστες εποχές για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νεότεροι.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.