Παρασκευή, 5 Μαρτίου, 2021

Μεταγραφές και ιδεολογίες

Μεταγραφές και ιδεολογίες

ethn

Λέει χτες σε μια εκδήλωση στη Λαμία για την «κρατική καταστολή στα χρόνια των μνημονίων»- ή κάπως έτσι- ο Κώστας Αρβανίτης, ο παλιός δημοσιογράφος των κρατικών ΜΜΕ, ο σημερινός διευθυντής του σταθμού «Στο Κόκκινο» που όλοι ξέρουν ότι ανήκει στον ΣΥΡΙΖΑ: «Είναι πολύ στενάχωρο για μένα να λένε τον πρωθυπουργό της χώρας μου μαλ…κα. Και το κακό είναι ότι δεν τον λένε μόνο , αλλά είναι κιόλας»! Ο κόσμος από κάτω γελάει, η κυρία μαζί του στο πάνελ είναι προφανές ότι το απολαμβάνει.

Συμβαίνουν κι αυτά. Ο Σαμαράς δεν θα έρθει στο Αγρίνιο μεθαύριο όπου ίσως να άκουγε και μερικά ακόμα, μακάρι από απλούς ανθρώπους και όχι από επαγγελματίες που για να λειτουργεί το ευγενές ταμείο τους έχει θεσμοθετηθεί από αρχαιοτάτων χρόνων ένα χαράτσι(κανονικό χαράτσι)όπου όλοι εσείς πληρώνετε 20% παραπάνω από το κανονικό για να διαφημιστείτε. Ο Σαμαράς θα πάει να εκπροσωπήσει τη χώρα στις κινητοποιήσεις για όσα έγιναν  στη Γαλλία, οι οποίες για πρώτη φορά βάζουν τον δυτικό κόσμο προ των ευθυνών του. Αλλά θα πάει να εκπροσωπήσει ένα απίθανο κράτος με έναν λαό που και καλά πονάει για την ελευθεροτυπία αλλά σχεδόν σύσσωμος θεωρεί ότι γίνεται λογοκρισία, επικροτεί και τις μαγκιές σαν του Αρβανίτη, ενώ λέει κι όλους τους δημοσιογράφους αλήτες και ρουφιάνους!

Σε όλο τον κόσμο τα όσα συγκλονιστικά έγιναν στο Παρίσι ήδη έχουν κινητοποιήσει πολύ βαθιές συζητήσεις και ανησυχίες. Εδώ υπάρχει από τη μια ο φράχτης και από την άλλη το άσυλο για όλους. Υπάρχει διαστρέβλωση ακόμη και των συνθημάτων. Παντού αλλού ο κόσμος λέει «είμαστε όλοι σαν εκείνους που σκοτώθηκαν» εδώ εμείς βγάλαμε ένα δικό μας σύνθημα το «δεν φοβάμαι, δεν μισώ» που απαντά απλά στα αιτήματα μιας συγκεκριμένης ιδεολογίας και τίποτε άλλο.

Έχουν πάθει ην πλάκα τους οι συμπολίτες μας από τη γελοιότητα των μεταγραφών στο πολιτικό σκηνικό. Ραχήλ, Δούνια, Γκερέκου, Βουδούρης, Οικονόμου. Και στα δικά μας τελικά αποδεικνύεται ότι η κωλοτούμπα πάει σύννεφο και οι απαιτήσεις για να είσαι πολιτικός τελικά δεν ήταν καθόλου μεγάλες. Απλά κάποιοι ήταν τυχεροί κι έπεσαν στα χρυσά χρόνια με αποτέλεσμα να τους «το ‘χουμε».

Γιατί όμως απορεί ο κόσμος που τελικά οι ιδεολογίες καταλήγουν να είναι της πλάκας; Είναι μόνο η πολιτική; Που είναι οι πανεπιστημιακοί; Που είναι η τέχνη και τα γράμματα; Μήπως θέλετε να μιλήσουμε για τα κινήματα; Μήπως μόνο στην Ελλάδα ο εκπρόσωπος των μουσουλμάνων αντί να καταδικάσει το ακραίο Ισλάμ μίλησε για ψεκασμένες συνωμοσίες και είπε στο περίπου ότι όλα τα έκανα ο…Ολάντ γιατί έχει πέσει η δημοτικότητά του; Μαζί μας δεν κάνει παρέα κι αυτός; Κι όχι μόνο μαζί μας, αλλά κι εκεί στα διάφορα αντιρατσιστικά κινήματα, αυτός- ένας πιστός μέχρι τα μπούνια- δεν αλληλοστηρίζεται  με χώρους που κάθε άλλο παρά έχουν σε εκτίμηση της θρησκεία; Πώς να μην είναι  όλα αχταρμάς όταν κυριαρχεί η εθνολαϊκή σούπα που δεν ξέρεις ποιος είναι αριστερός και διεθνιστής και ποιος είναι δυνάμει…Ραχήλ; Εδώ δεν είναι που οι αγωνιστές μιλάνε και νομίζεις ότι μιλάει ο στρατηγός Μακρυγιάννης;

 

Γ.Σ.

Θέματα που ενδιαφέρουν

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.