Πέμπτη, 13 Αυγούστου, 2020

Με 18 παίκτες, δεν γίνεται 2 καρπούζια!

Πέρσι με τον Παναιγιάλειο μας χώριζαν τρεις ολόκληρες κατηγορίες. Το απόγευμα της Τετάρτης στο Αίγιο φάνηκε ότι δεν… μας χωρίζουν και πολλά πια.

Όσοι είχαν την… τύχη (ή την ατυχία μήπως;) να ταξιδέψουν από το Αγρίνιο στην Αχαϊκή πόλη μάλλον δεν είδαν ένα ματς ομάδων που της χωρίζει μια κατηγορία. Πολύ περισσότερο δεν είδαν έναν Παναιτωλικό που όλοι οι προπονητές (με τον Καραγεωργίου μέσα) έχουν βάλει την… κασέτα ότι είναι ομάδα Ά εθνικής.

Φυσικά δεν χρειάζεται να κοροϊδευόμαστε, ούτε χρειάζονταν το παιχνίδι στο Αίγιο για να γίνει σε όλους κατανοητό ότι ΑΥΤΟΣ Ο ΠΑΝΑΙΤΩΛΙΚΟΣ δεν μπορεί να κάνει όνειρα για Super League.

Χρειάζεται να… κάψει πολλά λάδια ακόμη, χρειάζεται να… ξυπνήσουν οι πάντες, χρειάζεται ουσιαστική ενίσχυση τον Ιανουάριο (τουλάχιστον 4 ενδεκαδάτοι) για να μείνει… ζωντανός στο κόλπο και με την ελπίδα ότι ως τότε δεν θα έχει «πετάξει το πουλάκι».

Κατανοητό είναι αυτό από όλους και πρέπει να είσαι… άμπαλος για να μην καταλαβαίνεις ότι τα «καναρίνια» δεν τραβάνε!

Υπό αυτή την έννοια λοιπόν αν εξαιρέσει κανείς το… μέγεθος του σκορ προσωπικά δεν με πείραξε καθόλου ο αποκλεισμός! Σαφώς υπάρχουν πολλές αντίθετες απόψεις και είναι σεβαστές.

Είναι λογικό ως ομάδα που… θες να λέγεσαι Ά εθνική να μην ξεφτιλίζεσαι στο Αίγιο. Αλλά το ξαναλέω. Για μένα (και μόνο) το κύπελλο φέτος ήταν εξ ορισμού αγγαρεία!
Άλλωστε δεν ήμουν σε αυτούς που έκαναν όνειρα… αποκλεισμού της ΑΕΚ (!!!) και διασταύρωσης με τον Ολυμπιακό.

Τα έκανα παλιότερα και έτρωγα τα μούτρα μου με τελευταίο το περσινό κόντρα στον ΟΦΗ.

Δυστυχώς δεν μπορείς να κάνεις όνειρα για μια ομάδα που έχει… μάχιμο ρόστερ 18 παικτών και ανάμεσα σε αυτούς και κάποιους άπειρους πιτσιρικάδες.

Με τις ατυχίες που έχουν χτυπήσει φέτος τον Παναιτωλικό, τους συνεχείς και σοβαρούς τραυματισμούς και την… μεταγραφική δυστοκία του καλοκαιριού τα «δύο καρπούζια στην ίδια μασχάλη» (σ.σ κύπελλο και πρωταθλητισμός) είναι πολυτέλεια που φυσικά δεν την έχει ο Καραγεωργίου που βλέπει τα περιθώρια πλέον να έχουν στενέψει επικίνδυνα!

Και για την ομάδα, αλλά και για τον ίδιο. Όταν δεν μπορεί να υπολογίζει σε πρωτοκλασάτα στελέχη όπως ο Μουμίν και ο Κουτρουμάνος, όταν επιθετικά… έχασε τον Ντιμπαλά και δεν έχει καν την εφεδρεία του Κίτσα και «ξέμεινε» με Καμαρά και Κουτσοσπύρο, όταν έχει κουρασμένους τους περισσότερους από τα συνεχόμενα ματς, αλλά δεν έχει λύσεις για να κάνει… rotation τότε το τελευταίο που τον νοιάζει θεωρώ είναι ότι δεν θα συνεχίσει στο κύπελλο!

Δεν λέω πως θα σταθεί μπροστά στον καθρέφτη του και θα φωνάξει «Yes», αλλά σίγουρα για τον αποδεκατισμένο Παναιτωλικό είναι ένα… κέρδος ότι θα δώσει ένα ματς λιγότερο και το γεγονός ότι θα αποφύγει ένα ταξίδι-ταλαιπωρία ως την Καβάλα!

Υπό αυτή την έννοια δεν θα… τρελαθώ και κανείς δεν πρέπει να τρελαθεί που μείναμε εκτός κυπέλλου, όσο κι αν ξαναλέω ως φίλοι του Παναιτωλικού υπάρχει η απαίτηση να στέκεται ανταγωνιστικά παντού.

Αντίθετα αυτοί που πρέπει οφείλουν κι ενόψει Πανσερραϊκού, αλλά και γενικά με την δύσκολη συνέχεια να… τρελαθούν και να βρουν λύσεις ώστε ο Τίτορμος να βρει τον δρόμο του.

Θέματα που ενδιαφέρουν

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.