Τετάρτη, 23 Σεπτεμβρίου, 2020

Μια εμπεριστατωμένη παρέμβαση στη διαβούλευση για το Χωροταξικό της Περιφέρειας

map_d.1.3_a3_finΔημοσιεύουμε την εμπεριστατωμένη παρέμβαση του κυρίου Θωμά Νταή στη διαβούλευση  του Περιφερειακού  Πλαισίου Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας.

ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ
ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ
ΧΩΡΟΤΑΞΙΚΟΥ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ ΚΑΙ ΑΕΙΦΟΡΟΥ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ
ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Κάθε σύγχρονη κοινωνία η οποία σέβεται τον εαυτό της και τούς πολίτες της, θα πρέπει να εκμεταλλευτεί ορθολογικά κάθε σπιθαμή του ζωτικού της χώρου αλλά και της ιστορίας της προκειμένου να βελτιώσει τις συνθήκες ζωής των πολιτών της αλλά και δίνοντάς τους την προοπτική ενασχόλησης με δραστηριότητες οι οποίες πρέπει να συναντήσουν τις προκλήσεις της νέας εποχής του νέου αιώνα (και όχι απλά της δεκαετίας).

Η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας έχει ζητήσει από κάθε ενδιαφερόμενο την άποψή του για το Χωροταξικό της Περιφέρειας. Πολύ σωστά. Πρέπει όμως να δοθεί πριν από όλη την κουβέντα και το στίγμα από τούς διοικούντες την Περιφέρεια. Πρέπει να βγουν μπροστάρηδες και να οδηγήσουν την Περιφέρεια σε μια νέα και διαφορετική εποχή, μακρυά από τις συνήθειες του παρελθόντος των “επιχειρηματιών” της καφετέριας, της ταβέρνας, του τσιπουράδικου κλπ κλπ. Αν είναι δυνατόν σε μια Περιφέρεια σαν τη δική μας να εστιάζουμε την ανάπτυξη με κριτήριο μοναδικό το πόσα κλαμπ, μπαράκια και εστιατόρια έχουμε. Και με τραγικότερο όλων τη διάθεση εισαγόμενων και αμφιλεγόμενης προέλευσης προϊόντων, χωρίς να δίνεται έμφαση στη διάθεση των εξαιρετικά παραγόμενων τοπικών προϊόντων ΠΟΠ προέλευσης (την προηγούμενη εβδομάδα είχαμε και την ένταξη του αυγοτάραχου Μεσολογγίου στο καλάθι των ΠΟΠ προϊόντων, για το οποίο καλάθι πράγματι έχει γίνει πολύ δουλειά στην Περιφέρειά μας).

Γιατί αναφέρομαι όμως με τόση ζέση στην Περιφέρειά μας και στις ιδιαιτερότητές της; Ποιά είναι τα ανταγωνιστικά της πλεονεκτήματα, η αξιοποίηση των οποίων θα μπορέσει να αποτελέσει εφαλτήριο για άλλους είδους ανάπτυξη, αλλά και να ανοίξει νέους δρόμους στο επιχειρείν;

1) Θα ξεκινήσω από τα παγκοσμίως αναγνωρίσιμα μνημεία της τα οποία είναι αναπόσπαστα της Ιστορίας του πλανήτη ολόκληρου. Ναός του Επικούρειου Απόλλωνα. Ήταν το 1986 όταν αναγνωρίστηκε ως το πρώτο Ελληνικό μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO. Αρχαία Ολυμπία. Κάποιοι άλλοι θα είχαν χτίσει ολόκληρο θεματικό τουρισμό γύρω από τα δύο αυτά μνημεία. Και ακολουθεί η Ιερά Πόλη Μεσολογγίου, η οποία πρόκειται να είναι το τρίτο μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO για την Περιφέρειά μας. Αν συνυπολογίσουμε το αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου, το Μυστρά, τους αρχαιολογικούς τόπους των Μυκηνών και της Τίρυνθας, τον αρχαιολογικό τόπο των Δελφών, αλλά και την παλιά πόλη της Κέρκυρας, τότε συνειδητοποιούμε ότι από τα 22 Ελληνικά μνημεία παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς τα 3 βρίσκονται στην Περιφέρειά μας, άλλα 4 βρίσκονται σε όμορους νομούς της Πελοποννήσου, άλλο ένα σε όμορο νομό της Φωκίδας και άλλο ένα στην ευρύτερη Υπερ-Περιφέρεια Πελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδας και Ιονίων Νήσων (αυτό της παλιάς πόλης της Κέρκυρας). Το υπερσύγχρονο λιμάνι της Πάτρας αλλά και η φημολογούμενη επαναλειτουργία των υδροπλάνων (που κι αυτό πρέπει να αποτελέσει προτεραιότητα για την Περιφέρειά μας), μπορούν να βάλουν στο πρόγραμμα του επισκέπτη και αυτό τον προορισμό σαν κομμάτι των επισκέψεων που μπορούμε να του προσφέρουμε. Σε καμιά άλλη Περιφέρεια δεν μπορεί να προσφερθεί αυτή η πολυτέλεια, ούτε στην Ελλάδα αλλά ούτε και στο εξωτερικό. 9 μνημεία παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς τα οποία μπορεί να τα επισκεφθεί κάποιος μέσα σε ένα Σαββατοκύριακο (ίσως η παλιά πόλη της Κέρκυρας να είναι λίγο μακρυά). Μια μελέτη του παγκόσμιου χάρτη των μνημείων παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς, μπορεί να πείσει άπαντες.

2) Θα συνεχίσω με αυτό που έχουμε ανάγκη όλοι. Με τα παραμύθια. Εκεί στον Όλυμπο κατοικούσαν οι Δώδεκα Θεοί. Όμως, λίγο πιο ψηλά από την αρχαία Ολυμπία και την αρχαία Παρρασία, στο Λύκειο όρος, πρωταντίκρυσε το λυκαυγές της νέας εποχής ο Δίας, με το τέλος της εποχής του Χάους, της Γαίας και του Κρόνου, με το τέλος των Τιτάνων και των Ατλάντων. Μήπως όλα αυτά σας θυμίζουν κάτι από Άρχοντα των Δαχτυλιδιών; Κι όμως είναι η δική μας μυθολογία, η δική μας ιστορία, η μαγεία και η μαγιά της ιστορίας και των παραμυθιών όλου του πλανήτη. Γιατί να περιοριζόμαστε σε αγαλματάκια με φουστανέλες και σάτυρους και να μην επεξεργαστούμε και ένα θεματικό τουρισμό σε σχέση με τη μυθολογία μας;

3) Στην Ιστορία της αρχαίας Ελλάδας και τη σημασία του Πολιτισμού της δεν χρειάζεται να αναφερθώ. Δεν ξέρουμε πραγματικά από που να αρχίσουμε και που να τελειώσουμε. Όμως πρέπει να δώσουμε κίνητρο στον επισκέπτη και να τον κάνουμε να συνειδητοποιήσει που βρίσκεται και που έρχεται. Θα αναφέρω ένα μικρό παράδειγμα. Στο Μύτικα έχω μια μικρή επιχείρηση επτά ενοικιαζομένων διαμερισμάτων. Μικρή. Κάθε χρόνο παρακολουθώ σχεδόν όλες τις παραστάσεις στο αρχαίο θέατρο των Οινιαδών στην Κατοχή Αιτωλοακαρνανίας. Τα δύο πρώτα χρόνια αναρτούσα το πρόγραμμα των εκδηλώσεων – παραστάσεων σε εμφανές σημείο της επιχείρησης, σε τέσσερις γλώσσες, με οδηγίες για τούς πιθανώς ενδιαφερόμενους πελάτες μου και με τη σημείωση ότι μπορούσαμε να πάμε όλοι μαζί ξεναγώντας τους ταυτόχρονα στην ευρύτερη περιοχή (όσοι με έχουν ακολουθήσει έχουν επισκεφθεί τουλάχιστον το Δάσος Φράξου). Συνειδητοποίησα λοιπόν ότι στα δύο πρώτα χρόνια ήρθε μια φορά μόνο, σε μια παράσταση, ένα ζευγάρι Ιταλών. Όταν δίπλα στο πρόγραμμα του φεστιβάλ Οινιαδών σκέφτηκα και έβαλα και το πρόγραμμα των παραστάσεων της Επιδαύρου, οφείλω να ομολογήσω ότι αυξήθηκαν κατά πολύ οι επισκέπτες των Οινιαδών από το Μύτικα. Διότι πρόκειται για τις ίδιες παραστάσεις και πλέον στόμα με στόμα άρχισε να κουβεντιάζεται η σπουδαιότητα αυτού του αρχαίου θεάτρου μεταξύ των τουριστών και ο ένας με τον άλλο αποφάσιζαν να επισκεφθούν το αρχαίο Θέατρο. Αρχαία Στράτου, Καλυδώνα, Πλευρώνα, Αλυζία, Κεκροπία, Βούντενη κλπ κλπ κλπ. Αναφέρομαι και πιο κάτω στο θέμα με τα Κάστρα, αλλά αξίζει τον κόπο να διαβάσουμε τις εκδόσεις της Αμφικτυονίας Ακαρνάνων και για την Ομηρική Ιθάκη και για τη Ναυμαχία του Ακτίου (μια σύγκρουση όχι μόνο πολεμική αλλά και πολιτισμική). Μπορούν να μας δώσουν εικόνες και ιδέες θεματικού τουρισμού παγκόσμιου ενδιαφέροντος. Ζούμε και κατοικούμε σε μια Περιφέρεια στην οποία έχουν συμβεί σημαντικότατα και μοναδικά Ιστορικά γεγονότα. Πρέπει να χωροθετήσουμε την ανάδειξή τους. Και εννοώ να χωροθετήσουμε και την Ιστορία, αλλά ΚΑΙ τα σημεία στα οποία γράφτηκε η Ιστορία. Την πρώτη φορά που επισκέφθηκα στη Σαλαμίνα τον τόπο στον οποίο έγινε η Ναυμαχία της Σαλαμίνας δεν ήξερα αν θα πρέπει να βάλω τα γέλια ή τα κλάματα. Ένας τόπος έλος και γεμάτος σαπιοκάραβα και παλιοσίδερα. Δεν θέλω το ίδιο για τον τόπο μου. Υπάρχουν μέρη τα οποία μπορούμε να τα κάνουμε χωματερές. Δεν χρειάζεται να κάνουμε χωματερή δίπλα από το χώρο της Αρχαίας Ολυμπίας για παράδειγμα. Ήδη έχουμε κάνει την περιοχή των Εχινάδων Νήσων. Το μέρος που έγινε η δεύτερη πιο σημαντική ναυμαχία του κόσμου μετά της Σαλαμίνας, η Ναυμαχία της Ναυπάκτου.

4) Θρησκευτικοί προορισμοί. Μονή Φραγκαβίλλας και Μονή Φραγκοπηδήματος στην Ηλεία. Άγιος Ανδρέας και Μονή Γηροκομείου, Βυζαντινή Εκκλησία Παντοκράτορα, Μονή Αγίας Λαύρας, Μέγα Σπήλαιο στην Αχαία. Ιερά Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου Βλοχού, Ιερά Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου Λιγοβιτσίου, η Μονή της Παναγίας της Μυρτυδιώτισσας και αυτή της Παναγίας της Ελεούσας της Κλεισούρας στην Αιτωλοακαρνανία.

5) Κάστρα. Μια άλλη θεματική ενότητα της Περιφέρειάς μας θα μπορούσαν να ήταν τα Κάστρα. Το Κάστρο της Ναυπάκτου που από μόνο του θα μπορούσε να προκαλέσει κινητήριο δύναμη θεματικού τουρισμού λόγω της ναυμαχίας της Ναυπάκτου και του Θερβάντες που συμμετείχε σε αυτή. Το Κάστρο της Πάτρας, του Ρίου και του Αντιρίου. Το Κάστρο της Βόνιτσας (με το εξαιρετικό σύγγραμα για την ιστορία του από την Αμφικτυονία Ακαρνάνων), το Κάστρο της Αγίας Μαύρας, του Γρίβα. Ιστορίες με πειρατές, Φράγκους, Οθωμανούς, Κλέφτες και Αρματωλούς κλπ.

6) Φυσική Ιστορία. Διατηρητέα Μνημεία της Φύσης. Προστατευόμενες φυσικές περιοχές μεγάλης οικολογικής αξίας. Μπορεί να είναι ακόμα και μεμονωμένα δέντρα, τμήματα δάσους, περιοχές με σπάνια είδη φυτών που παρουσιάζουν μεγάλη βοτανική, αισθητική ή ιστορική αξία. Πλάτανος Παυσανία και πηγή Δώδεκα Βρύσες Αιγίου, Κληματαριά Καλαβρύτων, Δάσος Φράξου στο Λεσίνι. Εθνικά Πάρκα. Από τα 14 που υπάρχουν σε όλη την Ελλάδα τα 4 βρίσκονται στην Περιφέρειά μας. Εθνικό Πάρκο λιμνοθαλασσών Μεσολογγίου, Αιτωλικού, κάτω ρου και εκβολών ποταμών Αχελώου και Ευήνου και νήσων Εχινάδων, Εθνικό Πάρκο υγροτόπων Αμβρακικού, Εθνικό Πάρκο υγροτόπων Κοτυχίου Στροφυλιάς, Εθνικό Πάρκο Χελμού Βουραϊκού, Το μοναδικό Βελανιδόδασος Ξηρομέρου, Τριχωνίδα, η μεγαλύτερη λίμνη της Ελλάδας αλλά και ο Νομός Αιτωλοακαρνανίας με 5 φυσικές λίμνες αλλά και τις τεχνητές λόγω των φραγμάτων Κρεμαστών και Καστρακίου. Φαράγγι ποταμού Νέδα, δρυόδασος Φολόης, Αχελώος ποταμός, Εύηνος, Αλφειός, Κλαδέας. Σπήλαιο Λιμνών. Οδοντωτός σιδηρόδρομος. Αιτωλικό και Καϊάφας, δύο πόλεις χτισμένες σε νησάκια λιμνοθάλασσας.

7) Ιαματικός Τουρισμός. Είναι αδιανόητο στο χωροταξικό σχεδιασμό να μην επιδιώξουμε σαν Περιφέρεια την αναγνώριση της υδροθεραπείας ως πρωτοβάθμια υγειονομική φροντίδα. Επιδιώκοντας αυτή την αναγνώριση επιδιώκουμε και την αναγνώριση των ιαματικών περιοχών. Βάζουμε στον πανευρωπαϊκό αλλά και τον παγκόσμιο χάρτη ένα θεματικό τουρισμό που απευθύνεται σε 25.000.000 Ευρωπαίους πολίτες. Αν εκτιμήσουμε με βάση την παγκόσμια αγορά, σίγουρα θα απευθυνθούμε σε πολύ περισσότερους επισκέπτες. Η απαρίθμηση τέτοιων προορισμών στην Περιφέρειά μας; Θα αναφερθώ μόνο στην τελευταία προσπάθεια αναγνώρισης των Ιαματικών πηγών Αγίας Τριάδας Μεσολογγίου. Αλλά και στις Ιαματικές πηγές Καϊάφα. Και φυσικά το χαμάμ της Πάτρας. Το οποίο μπορεί να συνδυάσει Ιστορία, Αρχιτεκτονική, Πολιτισμό, Υδροθεραπεία. Ας μην χάσουμε μια τέτοια μοναδική ευκαιρία. Μπορεί κάποιος να επισκέπτεται για χρόνια ολόκληρα την Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας και να μην έχει καταφέρει να επισκεφθεί όλους τούς ιαματικούς προορισμούς που μπορεί να προσφέρει.

8) Όλοι οι παραπάνω προορισμοί θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν και να “προσφερθούν” για εξερεύνηση από επισκέπτες συνδυαζόμενες ταυτόχρονα και με άλλες μορφές ήπιου τουρισμού. Με θέατρο, σεμινάρια χορού, μουσικής, ζωγραφικής, ποίηση, Τέχνης γενικότερα, με γιόγκα, με αθλητικές δραστηριότητες όπως πεζοπορία, αναρρίχηση, τοξοβολία, κωπηλασία, καγιάκ, κανόε, ποδηλασία, με ψάρεμα, καταδύσεις κλπ κλπ κλπ. Δραστηριότητες που μπορούν να συνδυαστούν με τις περίφημες Βιβλιοθήκες που υπάρχουν σε πόλεις τις Περιφέρειας, ένα σπουδαίο Μουσείο Χαρακτικής της Βάσως Κατράκη στο Αιτωλικό, τα Μουσεία που υπάρχουν στούς αρχαιολογικούς μας χώρους και φυσικά ένα νέο, μοντέρνο, σύγχρονο και επιβλητικό μουσείο στην Πάτρα. Σε μια πόλη που αναζητάει να βρεί μια τουριστική ταυτότητα.

9) Μην αμελήσουμε όμως να σκεφτούμε ότι όλα αυτά πρέπει να τα διαφυλάξουμε, να τα προστατεύσουμε και να τα αναδείξουμε και για “δική μας χρήση”, για εμάς και τα παιδιά μας. Το Γυμνάσιο Κανδήλας Αιτωλοακαρνανίας πέρυσι ανέβασε μια εξαιρετική παράσταση αρχαίου δράματος, “Ελένη” του Ευρυπίδη, η οποία απέσπασε διθυραμβικές κριτικές κατά την παρουσίασή της στην έδρα του ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου. Δεν θα ήταν μια μοναδική εμπειρία γι’ αυτά τα παιδιά να ανεβάσουν αυτή την παράσταση στο αρχαίο Θέατρο Οινιαδών ή Στράτου ή σε οποιοδήποτε άλλο; Όπως λέει και ο ποιητής πως αλλιώς θα μπορέσουμε να ιδούμε τις αμυγδαλιές ν’ ανθίζουν, τα μάρμαρα να λάμπουν στον ήλιο, τη θάλασσα να κυματίζει, να σηκωθούμε λίγο ψηλότερα;

λιμάνι-ΜεσολογγίουΟι μαρίνες και τα λιμάνια Πάτρας, Μεσολογγίου, Παλαίρου, Ναυπάκτου, Κατάκολου και όποια άλλα ξεχνώ, μπορούν να συμπληρώσουν και να ενισχύσουν τα προσφερόμενα προϊόντα της Περιφέρειας. Όλοι μας γνωρίζουμε τη δυναμική και την ώθηση που μπορεί να δώσει η θάλασσα στα πάντα. Όλοι οι μεγάλοι πολιτισμοί από τη θάλασσα ξεκίνησαν. Η Μαρίνα Λευκάδας αναφέρει σε έγγραφό της του Οκτωβρίου του 2011 ότι την τουριστική περίοδο 2011 (Μάιος – Σεπτέμβριος), 4800 σκάφη περίπου ελλιμενίστηκαν στις εγκαταστάσεις της και όλα σχεδόν κινήθηκαν Νότια, δηλαδή στα νησιά Κάλαμο, Καστό και Μεγανήσι. (Αυτά τα σκάφη αφορούν ελλιμενισμούς ΜΟΝΟ στη Μαρίνα Λευκάδας, όχι στο Λιμάνι της Λευκάδας, το έγγραφο στη διάθεσή σας). Τα περισσότερα από αυτά τα σκάφη να είστε σίγουροι ότι περιηγήθηκαν κάπου μεταξύ των ακτών της Αιτωλοακαρνανίας. Τα βλέπουμε. Και αυτή είναι άλλη μια πρόκληση που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε σαν Περιφέρεια. Την ανάπτυξη υποδομών προσέλκυσης επισκεπτών από τη θάλασσα (σε αυτές τις υποδομές συγκαταλέγονται και τα υδροπλάνα). Δεν είναι δυνατόν να σταματάει ένα λιμάνι στο Μύτικα Αιτωλοακαρνανίας, 20 ημέρες πριν αποπερατωθεί, λόγω Natura και ταυτόχρονα να δίνονται άδειες και εγκρίσεις ανάπτυξης της μεγαλύτερης ζώνης ιχθυοκαλλιεργειών στην Ευρώπη, της διαβόητης ζώνης Α3, μέσα σε μια περιοχή Natura. Και να δίνονται και εγκρίσεις επέκτασης υπαρχουσών ιχθυοκαλλιεργειών μέσα στην ίδια αυτή περιοχή Natura. Σε καμία περίπτωση δεν υπερασπίζομαι να γίνει ένα παράνομο έργο (ως τέτοιο χαρακτηρίστηκε το λιμάνι του Μύτικα λόγω Natura). Όμως θα πρέπει τα μέτρα και τα σταθμά να είναι τα ίδια. Διότι με παράνομα και παραποιημένα στοιχεία ζητούνται εγκρίσεις επέκτασης από τούς ιχθυοκαλλιεργητές. Και επικαλούνται ότι είναι και 20 χρόνια στην περιοχή. Εγώ είμαι 42. Και η οικογένειά μου είναι εδώ πριν από τα 1900. Έμποροι. Δια θαλάσσης.

Εάν αναζητάμε την τουριστική πορεία της Περιφέρειας θα πρέπει όλα τα παραπάνω να τα λάβουμε σοβαρά υπόψη. Αυτά είναι τα πλεονεκτήματά μας. Και αν καταφέρουμε και βρούμε ένα τρόπο να τα δείξουμε και να τα προβάλουμε θα τα αγαπήσουμε κι εμείς οι ίδιοι. Και όταν τα αγαπήσουμε θα τα φροντίσουμε. Για να μπορούμε να τα χαιρόμαστε για μια ζωή. Και να αποτελούν έμπνευση για δημιουργία και για πρόοδο. Ανέφερα και πιο πάνω ότι πρέπει να ξεφύγουμε από ένα μοντέλο που βασίζεται στο άνοιγμα περισσότερων μπαρ, καφετεριών, ταβερνών αμφίβολης ποιότητας και αισθητικής. Δραστηριοποιούμαι και σαν λογιστής. Τα τελευταία 10 χρόνια έχω βαρεθεί να κάνω αιτήσεις σε επιδοτούμενα προγράμματα για καφετέριες. Το πλέον άσχημο είναι ότι δεν βρέθηκε ένας νέος να κάνει μια επένδυση σε μια ταβέρνα (έστω) με πρόθεση την προώθηση τοπικών προϊόντων ή τοπικών συνταγών. Και αυτό δεν συμβαίνει μόνο στην περιοχή που δραστηριοποιούμαι αλλά και σε άλλες, πιο ανεπτυγμένες τουριστικά περιοχές.

Να ξεκαθαριστεί το εξής. Όχι δεν μπορεί να αναπτυχθεί τουρισμός σε κάθε γωνιά της Περιφέρειας. Ούτε μπορεί στο όνομα του τουρισμού να θυσιαστεί η αγροτική ή η κτηνοτροφική παραγωγή μιας ολόκληρης Περιφέρειας ή μια ολόκληρης περιοχής. Ούτε και το αντίθετο όμως πρέπει να γίνεται. Όμως δεν μπορεί και να έρχονται σε σύγκρουση τομείς της οικονομίας με σοβαρά συμφέροντα ο καθένας. Ένα παράδειγμα. Στο μέρος που ζω υπάρχει σοβαρό τουριστικό προϊόν κατά την καλοκαιρινή περίοδο. Με σοβαρές προοπτικές ανάπτυξης. Στενά συνδεδεμένο με τον τουρισμό του Ιονίου. Δεν μπορεί στη διαδρομή Κατοχή έως Βόνιτσα τα πρόβατα να κυκλοφορούν στο Εθνικό οδικό δίκτυο ανεξέλεγκτα. Είναι έγκλημα και κατά της ανθρώπινης ζωής και κατά του σημαντικότερου κλάδου της Ελληνικής Οικονομίας, του Τουρισμού.

Καλούμαστε να πούμε την άποψή μας και για τα Δυτικά παράλια του Νομού Αιτωλοακαρνανίας. Θα σταθώ σε μια πρόσφατη ημερίδα του Επιμελητηρίου Αχαίας σχετικά με την ανάπτυξη εξοχικής κατοικίας στη Δυτική Ελλάδα. Είχε αναφερθεί ο κύριος Περιφερειάρχης στη Μακρο – Περιφέρεια Αδριατικής Ιονίου και τις προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει αυτή. Έρχομαι στα Δυτικά παράλια του Νομού Αιτωλοακαρνανίας και λέω με τη σειρά μου ότι δεν μπορεί η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας να χωροθετήσει από μόνη της για τη συγκεκριμένη περιοχή, χωρίς να καθίσει στο ίδιο τραπέζι με την Περιφέρεια Ιονίων Νήσων. Απέναντί μας είναι η Λευκάδα και το Μεγανήσι. Ίσως τα πιο αναπτυσσόμενα τουριστικά μέρη της Ελλάδας αυτή τη στιγμή. Και ο Κάλαμος και ο Καστός. Αυτή τη στιγμή στον Καστό έχουν γίνει δύο μεγάλες επενδύσεις σε γή. Η μία εξ’ αυτών προωθεί την ανάπτυξη τουριστικής κατοικίας. Θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι διέρχονται περίπου 5000 σκάφη από την περιοχή αυτή με βάση επίσημα στοιχεία της μαρίνας Λευκάδας. Δεν μπορούμε να παραγνωρίσουμε τέτοια δεδομένα και να εγκρίνουμε απέναντί τους άδειες για επέκταση ιχθυοκαλλιεργειών δημιουργώντας τη μεγαλύτερη ζώνη στην Ευρώπη. Δεν μπορεί να γνωμοδοτεί θετικά η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας την επέκταση υπαρχουσών ιχθυοκαλλιεργειών οι οποίες υποβάλλουν ψευδή στοιχεία για την αδειοδότησή τους (υπάρχει πρόσφατη επίσημη καταγγελία της Επιτροπής Αγώνα των Κατοίκων του Μύτικα).

Προκύπτει από τα προηγούμενα ότι και η Περιφέρεια θα πρέπει να κάνει γνωστές τις προθέσεις της σε σχέση με το χωροταξικό και στο τέλος να προχωρήσουμε σε όποιου είδους διορθώσεις κρίνονται αναγκαίες. Θα πρέπει με επιμέλεια να μελετήσει ο καθένας τα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα που έχουμε, να λάβει σοβαρά υπόψη του/της ότι τα παράλια του Νομού Αιτωλοακαρνανίας από Αστακό μέχρι Πάλαιρο έχουν χαρακτηρισθεί ΔΥΟ φορές με ΦΕΚ ως περιοχή τουριστικού προορισμού και ανάπτυξης. Είστε γνώστες αυτών των ΦΕΚ. Γνωρίζετε και ποιά είναι τα προβλήματα της Περιφέρειας. Σας έχουν βομβαρδίσει όλοι οι φορείς με αιτήματα. Γνωρίζετε ότι είναι απαραίτητη η αποπεράτωση του φράγματος των Αχυρών για την άρδευση του κάμπου Αετού-Κατούνας-Αγίου Νικολάου. 30.000 στρέμματα πρόκειται να ξεδιψάσουν. Όμως για μια στιγμή. Ενώ αναμένουμε αποπεράτωση του έργου μέχρι το 2015 (έργο που γίνεται τις τελευταίες δύο δεκαετίες), δεν έχει υπάρξει σχεδιασμός για το πως θα αξιοποιηθεί το νερό και πως θα διοχετευθεί στον κάμπο. Ας ελπίσουμε ότι εγκαίρως θα επέμβουμε και δεν θα περιμένει ο κόσμος άλλα 20 χρόνια. Γνωρίζετε επίσης ότι πρέπει να προλάβουμε τις λίμνες γύρω από το Αγρίνιο και ειδικά την Τριχωνίδα να μην καταλήξουν χώροι διοχέτευσης αστικών, βιομηχανικών ή νοσοκομειακών λυμμάτων (οι καταγγελίες για τον Αμβρακικό είναι ουκ ολίγες).

Είμαστε η Περιφέρεια που ενώνει τη στεριά με τη θάλασσα. Θα μπορούσατε να αναλογιστείτε ότι δίπλα στα κρουαζιερόπλοια που προσεγγίζουν την Κυλλήνη, θα μπορούσαν να τοποθετηθούν ιχθυοκαλλιέργειες ή εγκαταστάσεις εντατικής κτηνοτροφίας; Καλό θα ήταν να πάρουμε παράδειγμα από τούς γείτονες Θεσπρωτούς στην Περιφέρεια Ηπείρου. Και (παρα)Θαλάσσιο Τουρισμό και Ιχθυοκαλλιέργειες και Κτηνοτροφία και εναλλακτικό τουρισμό και αναγνωρισμένους Ορεινούς προορισμούς (Σούλι). Μόνο που έχουν καταφέρει (καλύτερα από εμάς, δεν χρειάζεται να μπούμε σε διαδικασία συγκρίσεων) να βάλουν, να χωροθετήσουν, το καθετί εκεί που πρέπει. Τοποθέτησαν τις ιχθυοκαλλιέργειες στη Σαγιάδα και μάλιστα χιλιόμετρα μακρυά από την πόλη, όσο πιο Βόρεια γίνεται. Και αν γνωρίζω καλά (έχω χρόνια να επισκεφθώ την περιοχή) δεν τις τοποθέτησαν στις εκβολές του ποταμού Καλαμά. Εμείς πιθανόν να μην έχουμε πρόβλημα να κάνουμε ΚΑΙ αυτό το έγκλημα στον Αχελώο. Δεν τις τοποθέτησαν ούτε στο Δρέπανο, ούτε στα Σύβοτα, ούτε στην Πλαταριά, ούτε στον όρμο του Οδυσσέα. Κάποτε, όταν τα Σύβοτα Θεσπρωτίας ήταν ένα ψαροχώρι με προοπτικές δεν διανοήθηκαν να θυσιάσουν την προοπτική της ανάπτυξης μέσω του Τουρισμού για χάρη των ιχθυοκαλλιεργειών. Στην περίπτωσή μας το Κράτος και οι φορείς και οι θεσμοί που το εκπροσωπούν, ενεργούν διαφορετικά. Προσπαθούν και επιδιώκουν να θυσιάσουν την ανάπτυξη μιας πανέμορφης και με προοπτικές περιοχής στο βωμό ενός έντονα αμφισβητούμενου κλάδου της Ελληνικής Οικονομίας, με χρέη ιλιγγιωδώς αυξανόμενα και με αποκλειστική επιδίωξη για την επιβίωσή τους το κούρεμα των χρεών και την επαναχρηματοδότησή τους από τις τράπεζες. Πληροφοριακά τα χρέη τους αυτή τη στιγμή είναι 650 εκ ευρώ. Και από καμία σοβαρή χρηματοοικονομική μελέτη δεν προκύπτει η ικανότητά τους στην αποπληρωμή του χρέους. (Και αν εφαρμοστεί και η μέθοδος Z-Score του Edward Altman (1968) είμαστε σίγουροι ότι το αποτέλεσμα θα δείξει πτώχευση για τις πιο πολλές εντός 2 ετών. Δοκιμάστε το, 5 αριθμοδείκτες είναι).

Κάθε περιοχή έχει διαμορφώσει κάποια χαρακτηριστικά. Δεν χρειάζεται προσπαθώντας να ανακαλύψουμε τον τροχό να δημιουργήσουμε εκτρώματα. Επειδή δεν θέλω να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι στέλνω αυτές μου τις σκέψεις για να έρθω σε αντίθεση με τις ιχθυοκαλλιέργειες θα ήθελα να προσθέσω και τούτο. Χώρος για τις ιχθυοκαλλιέργειες υπάρχει άφθονος στον Ελλαδικό χώρο. Και σε απομονωμένες ακτές της Περιφέρειάς μας. Που δεν επηρεάζουν όσα άλλα μπορούμε να προσφέρουμε. Και που θα επηρεάσουν πολύ λιγότερο σε σχέση με αυτό που επιχειρείται και σχεδιάζεται εντελώς χουντικά να γίνει αυτή τη στιγμή με την περιβόητη ΚΥΑ Γερουλάνου. Όμως δεν είναι αυτό το μοναδικό θέμα. Θα πρέπει επιτέλους να εφαρμοστεί και ο έλεγχος στα ελαιοτριβεία και την ανεξέλεγκτη μόλυνση θάλασσας, ποταμών και υδροφόρου ορίζοντα. Και ουσιαστικά αυτό που πρέπει να εφαρμοστεί η διφασική τους λειτουργία. Εφαρμόζεται παντού. Ακόμα και σε αυτό υπάρχουν διαπλεκόμενα συμφέροντα στην Ελλάδα; Ήμαρτον.

Λέγομαι Νταής Θωμάς. Ζω και εργάζομαι τα τελευταία 10 χρόνια στο Μύτικα Αιτωλοακαρνανίας. Αναγνωρίζω την αγωνία όλων των ανθρώπων και όλων των επιχειρήσεων να επιβιώσουν μέσα στη δύσκολη αυτή συγκυρία. Δεν έγραψα ότι έγραψα για να αντιπαρατεθώ με τούς ιχθυοκαλλιεργητές. Αναγνωρίζω τη σημασία, το ρόλο και τη συμβολή τους στην Ελληνική Οικονομία. Δεν σημαίνει όμως ότι επειδή χρωστάνε τόσα λεφτά έχουν και δίκιο σε ότι πιστεύουν. Στη Δημόσια πρόταση της Ανδρομέδας προς το Νηρέα για συνεργασία για να βγούν από την κρίση, η Διοίκηση του Νηρέα απάντησε ουσιαστικά πως αν δεν συμμετάσχουν οι τράπεζες (χρηματοδοτώντας) σε αυτό το εγχείρημα, δεν μπορεί να υπάρξει συνεργασία. Μήπως δεν μπορεί να υπάρξει και επιβίωση? Τα τελευταία 7 χρόνια στο Μύτικα έχουν γίνει επενδύσεις στον Τουρισμό, περίπου 4 εκ. ευρώ (χωρίς την παραμικρή επιδότηση). Αν συνυπολογίσουμε όλες τις “μικρές” επενδύσεις (και τις επιδοτούμενες) της ίδιας περιόδου, μιλάμε για επενδύσεις περίπου 8 εκ ευρώ. Και μια επένδυση ξενοδοχειακή που υλοποιείται αυτή τη στιγμή, είναι ίσως η μεγαλύτερη στη Δυτική Ελλάδα. Και υλοποιείται με ίδια κεφάλαια, επειδή ο επιχειρηματίας δεν μπορούσε να περιμένει άλλο τον αναπτυξιακό νόμο (όπως έχω διαβάσει σε ιστοσελίδες). 149 κλίνες και συνεδριακό κέντρο 450 θέσεων. Προϋπολογισμός 11 εκ ευρώ. Εάν η Περιφέρεια μπορέσει και προωθήσει το μήνυμα του Υπουργείο Τουρισμού και του ΕΟΤ “Live your Myth in Western Greece” και “Secret Greece. Discover it” για την Περιφέρειά μας, να είστε σίγουροι ότι οι επενδύσεις θα είναι πολλές περισσότερες. Το κίνητρο είναι σημαντικό κριτήριο επένδυσης. Και οι νέοι που επιστρέφουν στον τόπο τους αυξάνονται τον τελευταίο καιρό. Θέλουν όμως ένα κίνητρο παραμονής και δραστηριοποίησης. Και τελειώνοντας μην ξεχνάτε και τούτο. Ο τουρίστας στην Ελλάδα δεν έρχεται αποκλειστικά και μόνο για λίγο ήλιο, για λίγη θάλασσα και τ’ αγόρι μου, που έλεγε ένα παλιό τραγούδι. Έρχεται επίσης να γνωρίσει τα ίδια πράγματα που κι εμείς επιθυμούμε να γνωρίσουμε όταν επισκεπτόμαστε τις πατρίδες τους. Θέλει να δεί και να γνωρίσει τον πολιτισμό μας, την ιστορία μας, το φυσικό μας περιβάλλον. Θέλει να έρθει ένα τριήμερο του χειμώνα να διασκεδάσει και να χαλαρώσει. Αφού τα έχουμε όλα αυτά γιατί να μην τα διαθέσουμε;

Κλείνοντας θα σας πρότεινα να ρίξετε μια ματιά στη μελέτη του ΙΟΒΕ που επισυνάπτω. Μιλάει για τον Τουρισμό. Σε αυτό που πιστεύω ότι αρμόζει στον τόπο που διάλεξα να επενδύσω τη ζωή μου και να τη ζήσω. Ζούμε σε μια περιοχή ιδιαίτερης ομορφιάς, ξεχωριστή. Και με ανθρώπους ξεχωριστούς. Και γνήσιους. Μην αφήσουμε άλλη μια εποχή να την προσπεράσει. Αυτή τη νέα εποχή τη δικαιούμαστε. Και μην ξεχνάμε ότι οι καλοί στα δύσκολα ξεχωρίζουν.

Με κάθε τιμή

Θωμάς Ν. Νταής
BΑcc, MΑcc
Φορολογικό – Μεσιτικό Γραφείο
Ενοικιαζόμενα Διαμερίσματα
Μύτικας Αιτωλοακαρνανίας – 30019
Τηλ.: 26460812612646081261 – Φαξ.: 2646081228
Κιν.: 6974 790 1146974 790 114
e-mail: thdais@otenet.gr

Θέματα που ενδιαφέρουν

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.