Κυριακή, Οκτώβριος 20, 2019

Οι «ΠΕΡΣΕΣ» του Αισχύλου στο Μεσολόγγι.


 

 

 Ο Δήμος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου στα πλαίσια των εκδηλώσεων καλοκαίρι 2012΄΄ παρουσιάζει το Σάββατο 23 Ιουλίου 2012 και ώρα 9:30 μμ, στο Θεατράκι στο Λιμάνι Μεσολογγίου, την παράσταση «ΠΕΡΣΕΣ» του Αισχύλου σε σκηνοθεσία Γιάννη Νικολαΐδη με τους : Φωτεινή Φιλοσόφου, Γιάννη Νικολαΐδη, Ζαχαρία Ρόχα, Κώστα Λάσκο, Γιώργο Γεωργίου, Χρήστο Κανέλλη, Μανώλη Σκιαδά, Βασίλη Ασημακόπουλο, Γιώργο Χουσάκο και χορό ανδρών.

Οι τιμες των εισιτηρίων κυμαίνονται από 10-15 ευρώ.

 

Λίγα λόγια για την παράσταση από τον κ. Νικολαΐδη

 

Ελλάδα…η μνήμη της μοίρας μου..

 

Ο Αισχύλος αναφέρει σε χορικό των  « Περσών» ότι.. οι Έλληνες στον πόλεμο ποτέ δεν κάνουν πίσω, σώμα με σώμα πολεμούν με δόρατα κι ασπίδες..! Ήθελα να ξερα τι άλλο κάνουν οι Έλληνες από το να πολεμούν σώμα με σώμα με το θάνατο.. τον κίνδυνο και τη μιζέρια, την εισαγόμενη ευτέλεια που προσπαθούν να τους επιβάλλουν οι ‘πολιτισμικά’ αλλόθρησκοι και οι μιμητικά«ευρωπαϊζοντες¨», εσωτερικοί εφιάλτες*, οπαδοί της Άλωσης της ιδέας του πολιτισμού των Ελλήνων.

Πιστέψτε με, καθ’ ένας από εμάς τους Έλληνες είναι κι ένας μικρός θεός από τους χιλιάδες τα εκατομμύρια που αποτελούν αυτό το μοιραίο δωδεκάθεο που εγκαταστάθηκε στο ψηλότερο σημείο του κέντρου της Ελλάδας, για να εποπτεύει τους Δελφούς, το κέντρο του κόσμου και την Ολυμπία το κέντρο της Ειρήνης και της ευγενούς άμιλλας. Όπου γυρίσει κανείς το μάτι του θα δει την πορεία της ανθρώπινης ύπαρξης. Κοιτάζοντας προς τα κάτω στην Ελευσίνα …το μυστήριο της ζωής, προς τα πίσω το ταξίδι της άγνωστης αιωνιότητας προς την Αχερουσία…σε ολόκληρη τη διαδρομή του ματιού σου βλέπεις διάσπαρτα Θέατρα, Ωδεία, Αγορές, Ασκληπιεία και πεδία μαχών, τόπους υπεράσπισης των ιδεών των ιδανικών και της Δημοκρατίας! Εκεί που σταματάει το βλέμμα σου είναι ένα μικρό νησάκι που το λένε Σαλαμίνα, εκεί που όλος ο κόσμος πρέπει να γονατίσει σαν φόρο τιμής σ΄αυτούς που προασπίστηκαν όλα αυτά και κυρίως το Δυτικό πολιτισμό. Απ΄τα καυτά μας δάκρυα ποτίζονται οι ελιές μας που είναι ένα δέντρο που αντέχει στους αιώνες και φουντώνει κάθε μέρα την ελιά του Πλάτωνα και την ιερή δάφνη που βραβεύει τους αγώνες! Σ΄εμάς έλαχε η μοίρα να πορευθούμε ατραπούς μοιραίους και ακάνθινους! Στα βουερά περάσματα της Σαλαμίνας, αντέχουν ακόμη οι κραυγές… Ω παίδες Ελλήνων ίτε… για αυτούς που ξέρουν και μπορούν να ακούνε..

Θέματα που ενδιαφέρουν

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.