Παρασκευή, 5 Μαρτίου, 2021

Προσδοκία ανάταξης και ανάτασης για τη χώρα μας.Η ύπαιθρος, η ξεχασμένη Ελλάδα, ελπίζει ξανά!

Προσδοκία ανάταξης και ανάτασης για τη χώρα μας.Η ύπαιθρος, η ξεχασμένη Ελλάδα, ελπίζει ξανά!

VBCVBVCBVCΤου Κώστα Φ. Μαραγιάννη*

Μέσα στη δίνη της εκλογικής αντιπαράθεσης που τα επιχειρήματα ,οι θέσεις και τα προγράμματα των κομμάτων υποκαθίστανται από τον εντυπωσιασμό, την υπερβολή, την πόλωση και τη μετωπική σύγκρουση, ένα είναι σίγουρο ότι προσδοκά και περιμένει ο κόσμος από τη νέα κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, που θα προκύψει από το αποτέλεσμα της εκλογικής αναμέτρησης, της  Κυριακής25ης Ιανουαρίου 2015:  να μην είναι μία από τα ίδια και να τηρήσει τις υποσχέσεις του απέναντί του .Γιατί ,πραγματικά,  οι πολίτες δεν αντέχουν άλλη διάψευση από τους πολιτικούς. Και το θέμα δεν είναι ποσοτικό, δηλαδή πόσες υποσχέσεις θα τηρήσει, αλλά ποιοτικό, που έχει να κάνει με την πρόθεση και τη διάθεση για προσφορά στον τόπο. Όλη η Ελλάδα , το βράδυ της Κυριακής, θα στρέψει το βλέμμα του στις δηλώσεις του νέου πρωθυπουργού και, κυρίως, στις προγραμματικές δηλώσεις που θα γίνουν μέσα στην επόμενη βδομάδα. Από αυτές, θα διαπιστώσει, αν υπάρχει η πραγματική πολιτική βούληση για τομές και ρήξη με ένα κατεστημένο που ταλανίζει δεκαετίες τη χώρα μας και  έχεικάνει τη ζωή της πλειοψηφίας των πολιτών δύσκολη και ανυπόφορη.

Οι προσδοκίες του κόσμου δεν είναι μαξιμαλιστικές. Είναι ρεαλιστικές  και πολλές φορές πιο απλές και πιο ρεαλιστικές, από τις ίδιες τις προεκλογικές διακηρύξεις των κομμάτων, που έχουν, συχνά, μέσα τους το στοιχείο   της υπερβολής, απόλυτα, ίσως, «θεμιτό», γιατί   στην προεκλογική αντιπαράθεση, παραδοσιακά στη χώρα μας, χάνεται η ουσία και κυριαρχεί η εκλογική σκοπιμότητα. Αρκεί μόνο να σκεφθούμε τι έγινε τη δεκαετία του ΄80,  με το φανατισμό και τη μετωπική σύγκρουση των δύο κομμάτων του δικομματισμού, το διχασμό του κόσμου και το χωρισμό των καφενείων σε «πράσινα» και «μπλε».

      Στο νέο πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα και στην κυβέρνηση της Αριστεράς παρουσιάζεται μια, ίσως, τελευταία ιστορική ευκαιρία, ανάλογη με αυτή που παρουσιάστηκε στο ΠΑΣΟΚ, το 1981, και που όλοι γνωρίζουμε πού κατέληξε, να μείνει στην ιστορία ως ο πρωθυπουργός που τόλμησε και ήρθε σε ρήξη με ένα φαύλο και διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα που οδήγησε τη χώρα στο χείλος του γκρεμού και τους πολίτες στην απόγνωση και την απελπισία. 

Και θα αναφερθώ στον   κόσμο της εγκαταλειμμένης περιφέρειας και τη επαρχίας, που ως ένα βαθμό γνωρίζω και εκφράζω, ως Αιρετός της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και ενασχολούμενος πολλά χρόνια με τα κοινά και που, κατά κοινή ομολογία, βιώνει πιο έντονα την εγκατάλειψη και την παρακμή.  Περιμένει, λοιπόν, ο πολίτης της επαρχίας, με αγωνία τα πρώτα μέτρα που θα δρομολογήσουν τις διαδικασίες για τη δική του σταδιακή έξοδο από την κατάσταση της πλήρους εγκατάλειψης και απομόνωσης. Πραγματικά, δεν πιστεύει κανείς σήμερα σε θαύματα και μεσσίες. Θέλει ,όμως, να δει τα πρώτα δείγματα γραφής ότι η ύπαιθρος, για την οποία όλοι, δήθεν, κόπτονται όλα τα χρόνια, αποτελεί αντικείμενο ενδιαφέροντος από την κεντρική πολιτική εξουσία και δεν είναι ο φτωχός και παραμελημένος συγγενής.

Και αυτό θα γίνει με συγκεκριμένα μέτρα και πρωτοβουλίες που θα έχουν περισσότερο θεσμικό χαρακτήρα και λιγότερο οικονομικό, που θα επιβαρύνει δημοσιονομικά τη χώρα μας.Τέτοια  μέτρα της νέας κυβέρνησης, που θα ικανοποιούσαν τους πολίτες και θα τους έπειθαν ότι κάτι καινούργιο αρχίζει και η ελπίδα πραγματικά έρχεται, όπως είναι και το προεκλογικό σύνθημα του ΣΥΡΙΖΑ, είναι τα παρακάτω:

  1. Ενίσχυση των Δήμων , του πρώτου βαθμού της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, που περνά σήμερα δύσκολες  μέρες, με τα μνημόνια και το θεσμικό πλαίσιο του «Καλλικράτη», σε επίπεδο, πρώτα αρμοδιοτήτων και έπειτα, σε  οικονομικό επίπεδο, με τη μεταβίβαση  πόρων, που σήμερα διατίθενται για την κεντρική πολιτική εξουσία. Επίσης, θα πρέπει να εξειδικευτούν και να καθοριστούν  τα  κίνητρα ανάπτυξης για τους ορεινούς και μειονεκτικούς Δήμους, που προβλέπονται από τον «Καλλικράτη».Παράλληλα, επιβάλλεται άμεση κατάργηση όλων των ασφυκτικών και αντιδημοκρατικών διατάξεων του «Καλλικράτη» και των μνημονιακών πολιτικών στην Τοπική Αυτοδιοίκηση με στόχο, με την ολοκλήρωση της νέας θητείας των δημοτικών αρχών, να εφαρμοστεί ένα νέο θεσμικό πλαίσιο στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, που θα τα αλλάξει όλα  στους Δήμους και από άποψη γεωγραφικών ορίων και από άποψη θεσμικής και διοικητικής λειτουργίας.
  2.   Επαναφορά όλων των υπηρεσιών που καταργήθηκαν ή συγχωνεύτηκαν και στέρησαν τη δυνατότητα στους πολίτες να εξυπηρετούνται και να έχουν πρόσβαση  σε υπηρεσίες και  υποδομές. Δεν μπορεί, για παράδειγμα, το δημότη του Δήμου Θέρμου Αιτ/νίας ,με μια  τεράστια έκταση 22 Τοπικών Κοινοτήτων και με χωματόδρομους 80 χιλιομέτρων, να τον αναγκάζεις να μετακινείται μια μέρα, για να διεξαγάγειγει μια δίκη, ή να βγάλει ένα δικαιολογητικό δικαστικής φύσης, επειδή κάποιοι νοσηροί εγκέφαλοι έκριναν ότι δεν χρειάζεται το Ειρηνοδικείο στο Δήμο. Αυτά πραγματικά, δεν γίνονται ούτε στις χώρες του τρίτου κόσμου.
  3.  Απαλλαγή του κόσμου από τη γάγγραινα της γραφειοκρατίας, που έχει εξελιχθεί για τον πολίτη σε έναν καθημερινό εφιάλτη και βραχνά. Δεν αντέχει πραγματικά άλλο, ο ταλαιπωρημένος αγρότης να περιμένει στην ουρά για να  συμπληρώσει τα χαρτιά του για  την επιδότηση, την εξισωτική αποζημίωση κ.λπ. Και για πολλές άλλες, απλές ,αλλά απίστευτα προκλητικές ταλαιπωρίες στη συναλλαγή του με το κράτος και τις υπηρεσίες του. Και το ίδιο το κράτος να έρχεται και από πάνω και να του καταργεί τη δυνατότητα χρήσης βοσκοτόπων, λόγω της φύσης της βλάστησης(!) και να του στερεί πόρους, που τον κρατούν ακόμη στο χωράφι και στην κτηνοτροφία.  Δεν αντέχει άλλο ο επαγγελματίας να περιφέρεται από υπηρεσία σε υπηρεσία και από Υπουργείο σε Υπουργείο, για να βγάλει μια άδεια για τη νέα του επιχείρηση, για το νέο του κατάστημα κ.λπ. Όλα αυτά, θα πρέπει να απλοποιηθούν και να τερματιστεί η απαράδεκτη αυτή κατάσταση.
  4.  Κίνητρα για την εγκατάσταση ή την επιστροφή  των  συμπολιτών μας στην επαρχία, αφού  για διάφορους λόγους βρίσκονται σήμερα στις μεγαλουπόλεις και δεν μπορούν να επιβιώσουν. Και δεν εννοώ αναγκαστικά οικονομικά κίνητρα, που μπορεί κάποιος να ισχυριστεί ότι δεν έχει τη δυνατότητα το κράτος. Υπάρχουν κι άλλα ισχυρά κίνητρα που έχουν σχέση με διευκολύνσεις για τη δημιουργία ή την ανακαίνιση των κατοικιών τους, τη δημιουργία της επιχείρησής του, την ενασχόληση τους με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Είναι λογικό, στη σημερινή εποχή της κρίσης, να μην μπορεί ένας κτηνοτρόφος να βγάλει  μια άδεια για την κτηνοτροφική του μονάδα ή για το μαντρί που παραδοσιακά είχε και συνέβαλε με πολύ αγώνα και ταλαιπωρίες στην ανάπτυξη της οικονομίας και τη διαβίωση της οικογένειάς του; Σε ποιο κράτος του κόσμου γίνεται αυτό; Επιτρέπεται η πολιτεία κολλώντας σε γραφειοκρατικές και τυπολατρικές διαδικασίες να μην επιτρέπει, για παράδειγμα τη λειτουργία των Δημοτικών σφαγείων ενός ορεινού και μειονεκτικού Δήμου, όπως είναι ο Δήμος Θέρμου Αιτ/νίας και να καταδικάζει εκατοντάδες κτηνοτρόφους και εργαζόμενους σε αυτά, στην ανεργία και την καταστροφή;

Σαν αυτά τα παραπάνω, τα απλά και τα καθημερινά και πολλά άλλα, που δεν μπορώ στα πλαίσια ενός άρθρου να τα αναφέρω, περιμένει από τη νέα διακυβέρνηση, ο απλός πολίτης της επαρχίας, που σήμερα έχει φτάσει, πραγματικά, στα όριά του. Αυτά, που τόσα χρόνια,  τα υποσχέθηκαν οι πολιτικοί και τον ξεγέλασαν, πολλές φορές. Δεν αντέχει άλλη κοροϊδία και προσβολή της νοημοσύνης του.

Συνεπώς, για το νέο πρωθυπουργό, τη νέα κυβέρνηση της Αριστεράς, ανοίγει ένα «πεδίο δόξης λαμπρό», να δείξει το δικό της ανθρώπινο και φιλικό πρόσωπο προς τους πολίτες, σκύβοντας  πάνω στα καθημερινά τους προβλήματα. Και οι πολίτες δεν είναι αχάριστοι. Θα   εκτιμήσουν αυτή την προσπάθεια, τη  διάθεση και θα συμβάλλουν, με τις δυνάμεις τους, στην κοινή προσπάθεια της παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας μας, που είναι το ζητούμενο σήμερα. Η αναμέτρηση με τα καθημερινά προβλήματα της καθημερινότητάς  είναι για τους απλούς πολίτες πιο σημαντική, ακόμη και από τη διαπραγμάτευση  για το χρέος και τις δανεικές συμβάσεις, που σίγουρα αφορά και επηρεάζει και τη γενικότερη πορεία της χώρας μας. Επομένως, έφτασε η ώρα, η ιστορική στιγμή για την Αριστερά, που ποτέ δεν κυβέρνησε ως τώρα, αλλά πάντοτε αγωνιζόταν και υπηρετούσε τις αξίες και την ηθική, να υπηρετήσει έμπρακτα αυτές τις αξίες.   Έχει  ιστορικό χρέος απέναντι τον Ελληνικό λαό και ιδιαίτερα απέναντι  στους πολίτες της ξεχασμένης Ελλάδας , της υπαίθρου.

*Ο Κώστας Φ. Μαραγιάννης είναι φιλόλογος, Δημοτικός Σύμβουλος του Δήμου Θέρμου Αιτωλοακαρνανίας και Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου

                          E-mail:maronkon@yahoo.gr

 

Θέματα που ενδιαφέρουν

1 Σχόλιο

  1. Γιωργος Κ.

    κ. Μαραγιάννη, διάβασε την προηγούμενη ανάρτηση και σύγκρινέ τη με την δική σου . Φιλόλογε, Δημοτικέ σύμβουλε στο δέξιό Δήμο, Πρόεδρε του Δημοτικού Συμβουλίου, άντε να σε δούμε και Περιφερειακό Δ/ντή……

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.