Τρίτη, Σεπτέμβριος 17, 2019

Τι μάθαμε τελικά από το μακελειό στην άσφαλτο;

Ας κάνουμε πάλι οι ίδιοι τους κακούς. Δεν έχουν περάσει παρά ελάχιστα 24ωρα από το χαμό 3 συνανθρώπων μας μερικά μέτρα από το κέντρο του ιστού που είμαστε μπλεγμένοι όλοι καθημερινά και τον σοβαρό τραυματισμό ενός ακόμα. Ο θρήνος αποτυπώθηκε στα ΜΜΕ, όχι όμως και μια αποφασιστική πρόταση και μια καταγγελία με αλήθεια του τι ακριβώς συμβαίνει γύρω μας.

Αλλά κάποτε πρέπει να πούμε αυτά που όλοι συζητάμε και κατ’ ιδίαν. Ούτε οι αγώνες ταχύτητας φταίνε(είχαν και έχουν άλλωστε κανονική κάλυψη από πλήθος μέσων)ούτε τα νέα παιδιά φταίνε αφού δεν βλέπουν εμάς τους γονείς και το σχολείο να τους λένε άλλα. Ούτε εδώ κρίνουμε τα πρόσφατα ή άλλα δυστυχήματα και πως έγιναν. Όλοι ξέρουμε για τις κόντρες, τις εξατμίσεις, τα πειραγμένα μηχανάκια και τα αυτοκίνητα χωρίς θέσεις, αλλά και τους άθλιους δρόμους. Μόλις πιάσει αστυνομικός το παιδί μας ή μόλις  του κρατήσει το αυτοκινούμενο πάμε να το… λευτερώσουμε και να του αποδώσουμε πίσω τη σκοτώστρα. Κανένας δε νοιάζεται πως κυκλοφορούν οχήματα που αποκλείεται αν έχουν περάσει ΚΤΕΟ, κανένας δε νοιάζεται για τη νοοτροπία που καλλιεργείται από τη ατιμωρησία. Κανένας δε νοιάζεται πως μετακινούνται τρακτέρ στο δρόμο που βγάζουν φλας αλλά από την καρότσα δε φαίνεται. Έλεγχος στο ποιος οδηγεί το τρακτέρ; Αγωγή στο δρόμο; Που τέτοιο καλό…Ας πάει κάποιος από τα Όχθια προς το Ξηρόμερο από την επαρχιακή οδό να καταλάβει…

Γιατί ντρεπόμαστε και δε ζητάμε το προφανές. Και ποιο είναι αυτό; Αυστηρότερη αστυνόμευση! Ναι, ενάντια στη…λευτεριά και την «επιλογή» να τσακιζόμαστε μόνοι ή με παρέα. Πόσες φορές έχετε δει σούζα μηχανές εμφανώς «πειραγμένες» στην Παπαστράτου και γύρω ούτε έναν αστυνομικό παρά μόνο αν τον καλέσει κάποιος; Γιατί; Γιατί δεν είναι αποδεκτό σε κάποια μέρη…Σε πόσες κόντρες έχετε πέσει; Θα πει κάποιος «τότε πρέπει να έχουμε αστυνομοκρατία παντού». Όχι, πρέπει να έχουμε «αστυνομοκρατία» εκεί που αποδεδειγμένα χάνονται ζωές ή εκεί που γίνεται επίδειξη επικίνδυνης αντικοινωνικότητας. Τώρα όμως, όχι αύριο…

Υ.Γ. Ζητώ συγγνώμη από όσους διαβάσουν το άρθρο και είναι κοντά στον κόσμο που χάθηκε πρόσφατα. Είναι σκληρό αλλά καλώς ή κακώς πρέπει να προστατευτεί η ζωή που δεν σταματά. Αν πάλι δεν ειπωθεί κάτι, μετά πάλι θα ξεχαστεί το θέμα και ο κύκλος δεν θα κλείσει ποτέ.

 

Γ.Σ.

Θέματα που ενδιαφέρουν

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.