Το "εκκρεμές" της δημοκρατίας.

Όλα άρχισαν τον Δεκέμβριο ( όλα;).

Η εν ψυχρώ δολοφονία του Αλέξη, πορείες, διαδηλώσεις, βία από όλες τις πλευρές.

Ξαφνικά στο υπάρχον σκηνικό άρχισαν σιγά σιγά να προστίθονται «αδέσποτοι» πυροβολισμοί. Σε μαθητή στο Περιστέρι, σε τρένα, σε κλούβα των ΜΑΤ.

Σήμερα για άλλη μια φορά ο στόχος ήταν ξεκάθαρα έμψυχος. Αυτή τη φορά άγνωστοι πυροβόλησαν άναδρα εν ψυχρώ τον Διαμαντή, έναν νέο που επέλεξε να γίνει αστυνομικός για να βγάζει το ψωμί του.

Σαν να υπάρχουν κάποιοι που να θέλει να είναι η ελληνική κοινωνία ένα καζάνι που βράζει.

Κάτι τέτοιο δεν το συντηρούν μόνο οι πυροβολισμοί. Το συντηρεί η «πολεμική» ατμόσφαιρα που διατηρήται από πολλές πλευρές ανεξαιρέτως.

Θολωμένα μυαλά ανέκαθεν κυκλοφορούσαν ανάμεσα μας. Όταν όμως συσσωρεύονται γεγονότα και καταστάσεις, αυτά γίνονται ιδιαιτέρως επικίνδυνα..και ψάχνουν αιτίες η ιδεές ως άλλοθι για να «ντύσουν» τις ακραίες πράξεις τους.

Όλα τα παραπάνω δεν γράφονται για να φτάσουμε σε κάποια «τετριμμένα ηθικοδιδακτικά συμπεράσματα» αλλά σε αυτά εδώ παρακάτω:

Ημέρες χάους ταιριάζουν μόνο σε λατινοαμερικάνικες κοινωνίες η σε «μυστήριες» ημέρες του ’65 αν θέλετε. Και για να μην κινδυνολογούμε πολύ ελάχιστοι είναι εκείνοι που θέλουν τα παραπάνω στην ελληνική κοινωνία ( από όλες τις πλευρές).

Δεν χρειάζεται η δημοκρατία μας για κανένα λόγο να γίνει εκκρεμές με μεγάλη ανεξέλεγκτη τροχιά, είτε προς τα άκρα δεξιά είτε προς τα άκρα αριστερά.

Ας το καταλάβουν όλοι αυτό και ας αντιμετωπίζουν το κάθε τι από εδώ και στο εξής με σύνεση και ψυχραιμία κα προπάντων με κινήσεις που να στοχεύουν στην ουσία των πραγμάτων και όχι σε «παυσίπονα»

Βασιλιάς Άγριος

Θέματα που ενδιαφέρουν

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.