Πέμπτη, Οκτώβριος 17, 2019

Χιλιάδες μικρά εγκλήματα…ή σε ποιους αρέσει να «βλέπουν τα αεροπλάνα να πετούν»

Χιλιάδες μικρά εγκλήματα…

..ή σε ποιους αρέσει να «βλέπουν τα αεροπλάνα να πετούν»

Πριν από μερικά χρόνια ο απίστευτος, ακόμη και για τα ελληνικά δεδομένα, Βύρων Πολύδωρας τα είχε βάλει με τον «στρατηγό άνεμο» και είχε χάσει. Από την συνομωσιολογία του 2007 έμεινε ένα 3χίλιαρο που ακόμα το ψάχνει η δημόσια διοίκηση που πήγε και που έπρεπε να πάει. Θυμίζω ότι εκείνη τη χρονιά βγήκε κυβέρνηση το κόμμα στα χέρια του οποίου έσκασε εκείνη η βόμβα με δεκάδες νεκρούς και εκατομμύρια καμένα στρέμματα.

Ακόμα σήμερα μεταξύ μας συζητάμε τι συνέβη τότε που δεν συμβαίνει σήμερα στην Αιτωλοακαρνανία. Ένα που δε συμβαίνει για παράδειγμα είναι η προβολή στο αθηναϊκά ΜΜΕ του ζητήματος στην κλίμακα που του αξίζει. Αν είχαν το νου τους λίγο καλύτερα θα έβλεπαν πως αυτό που συμβαίνει στο νομό μας εδώ και μερικές μέρες δεν είναι για 5ο και 6ο θέμα στα δελτία ειδήσεων…

Όμως φτάνει να αποδώσουμε την καταστροφή στον παλαβό αδελφό ημών Αλβανό, που, εν πολλοίς, δηλώνει ότι απλά του τη βάρεσε και έκαψε σχεδόν όλο το Νότο του Νομού; Φτάνει να καταγγείλουμε τη γελοιότητα των τιμωριών που επιτρέπουν σε κάποιον με συμφέροντα να βρει κάποιον τελειωμένο ή κάποιον που θα φύγει αύριο από τη χώρα, να του δώσει 50χιλιάδες ευρώ για να βάλει μεγάλες φωτιές και να του πει ότι αν τον πιάσουν το πολύ να «φάει» 5 μήνες με αναστολή ή/και απέλαση;

Σαφώς φαίνεται ο στόχος ενός εμπρηστή και πριν και μετά τη καταστροφή. Όταν στη Μαλεσιάδα καίγονται αναδασωτέα ή όταν στη Βασιλική και αλλού βρίσκεις ταμπέλες ιδιοκτησίας(!) κάθε Σεπτέμβρη σε μέρη που κάηκαν τον Αύγουστο, δεν θέλει και πολύ για να υποψιαστείς τι συμβαίνει. Μήπως όμως είναι μόνο οι δασοκτόνοι νόμοι, τα συμφέροντα, τα βοσκοτόπια και οι γελοιότητα των αυθαιρέτων που αποδίδουν έσοδα στο κράτος σε μια χώρα χωρίς κτηματολόγιο;

Πριν λίγο καιρό ένας «παλαβός του χωριού» σε χωριό του Βάλτου έλεγε, «έβαζα φωτιές γιατί ήθελα να βλέπω τα αεροπλάνα να πετούν»! Αυτό δεν αντιμετωπίζεται, γιατί πρόκειται απλά για ψυχοπάθεια, παρά μόνο με τη φήμη ότι θα πέσει μεγάλη τιμωρία ή με το να μην υποδεικνύει η τηλεόραση από τη προηγούμενη μέρα ποιες είναι οι καλές περιοχές για να βάλεις φωτιά.

Φτάνουν όμως όλα αυτά για να εξηγήσουν το μέγεθος της απώλειας; Όχι γιατί είναι χιλιάδες τα καθημερινά μας εγκλήματα. Οι συνθήκες που επικρατούν μετά από ενάμιση μήνα χωρίς βροχή, με αέρα και θερμοκρασία πάνω από 36 βαθμούς επί 10 συνεχόμενες μέρες θα απαιτούσαν οργάνωση από το κράτος. Αντίθετα ακόμη και σοβαροί άνθρωποι έχω ακούσει να διαφωνούν αν σε τέτοιες συνθήκες πιάνει φωτιά από το τσιγάρο που πετούν πολλοί συνέλληνες από το παράθυρο… Φυσικά και πιάνει. Όπως πιάνει από τη γιαγιά που αρνείται για 10 μέρες να μη μαγειρέψει έξω στη γάστρα. Από τον επίμονο παππού που πέντε ξερά χόρτα θα μαζέψει και θα τα κάψει επιτόπου και μετά θα τρέχουμε. Από τον ξερόλα που κάνει οξυγονοκόλληση στο χωράφι κι ας του είπαν να το αποφύγει. Από εκείνους που καίνε σκουπίδια γιατί έτσι νομίζουν ότι εξαφανίζονται. Από εκείνους που πετάνε τα σκουπίδια κι ας αρκεί η αντανάκλαση σε ένα γυαλί κάτι τέτοιες μέρες. Από εκείνους με τα πανηγύρια που μετά δεν μαζεύουν τίποτε. Από εκείνους που καίνε καλώδια. Από εκείνους που καίνε λάστιχα. Από εκείνους που δεν συμβιβάζονται και είναι περήφανοι χαρακτήρες…

Από τα χιλιάδες εγκλήματά μας και από την απροθυμία μας να συνεργαστούμε, να ακούσουμε όσους έχουν να μας συμβουλέψουν.

Σκεφτείτε μόνο το εξής: Σε ποιο άλλο μέρος του κόσμου οι πυροσβέστες δεν είναι-συνήθως- οι ήρωες της δημόσιας διοίκησης; Εδώ σχεδόν γελάγαμε μικροί για το γεγονός ότι «κάθονται και παίζουν βόλεϋ». Ούτε αυτό δεν καταφέραμε να διαχωρίσουμε, ότι δηλαδή πράγματι κάποτε ορδές συμπολιτών μας θέλαν μια θεσούλα, αλλά τώρα πια που τα πράγματα σοβάρεψαν εκείνοι και άλλοι που ήρθαν πιο αξιοκρατικά καλούνται να τα βάλουν με ένα μυθικό τέρας. Ένα τέρας που το θρέφει η ξεροκεφαλιά μας, οι συνήθειές μας και φυσικά πολλά και σκοτεινά συμφέροντα.

Γι’ αυτό το έγκλημα εκ προμελέτης των πυρκαγιών για το κάθε είδους συμφέρον συμπληρώνεται και από τη δική μας στάση ζωής, διανθισμένο και με την παλαβομάρα πάρα πολλών. Όχι πως δεν είναι ύποπτο ότι κάθε φορά που πάμε για εκλογές καίγεται ο τόπος. Όμως, αν υπήρχε το πλαίσιο και η διάθεση να σταματήσουν όλα τα υπόλοιπα κάποιοι με σκοτεινές επιδιώξεις θα το σκεφτόταν περισσότερο. Σε σημείο που να απορείς μήπως τελικά αυτές οι επιδιώξεις και ο φόβος που προκαλούν έρχεται κουτί σε ένα λαό που αντί να κοιτάξει να βελτιωθεί, βολεύεται με το να αποδίδει τα πάντα σε συνομωσίες των εχθρών της πατρίδος που θέλει να πλήξει τον τουρισμό και την πορεία μας προς την ανάπτυξη…

Γ.Συμψηρής

Θέματα που ενδιαφέρουν

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.