Πέμπτη, 17 Σεπτεμβρίου, 2020

1939: Πως η Κυρά Βγένα έγινε διάσημη στον Γαλλικό τύπο λόγω της τελευταίας επιθυμίας ενός πλούσιου χωριανού.


Του Λίνου Υφαντή,

Η Ce Soir ήταν μια Γαλλική αριστερή εφημερίδα του Μεσοπολέμου με μεγάλη κυκλοφορία.  Πέρα από ειδήσεις της τότε επικαιρότητας φιλοξένησε μία είδηση αφιερώνοντας μάλιστα αρκετό χώρο. Αυτή αφορούσε την περιοχή του Αγρινίου και συγκεκριμένα το χωριό “Αχόμαυρος” δηλαδή την σημερινή “Κυρά Βγένα”.  Συγκεκριμένα ο αρθογράφος μιλούσε για έναν πλούσιο Έλληνα, τον Μανώλη Γρηγορίου από τον Αχόμαυρο, ο οποίος ” ήθελε την κηδεία του να είναι οι πιο χαρούμενες διακοπές στο χωριό του, το οποίο βρίσκονταν δίπλα από τη διάσημη πόλη του καπνού, το Αγρίνιο”.

Ο Γρηγορίου ήταν αρκετά ζωντανός άνθρωπος, του άρεσαν τα αστεία και έκανε το χωριό χαρούμενο. Ξαφνικά ο κος Γρηγορίου αρρώστησε και  ζήτησε από έναν φίλο να έρθει να τον δει για να υπαγορεύσει τη διαθήκη του. Αντί για αυτό όμως ο κ. Γρηγορίου δήλωσε ότι κρατούσε μια μεγάλη έκπληξη για τους ανθρώπους του χωριού και φώναξε τον συμβολαιογράφο για την υπαγορεύσει.

«Λοιπόν, ας έρθει», φώναξε ο ασθενής.

Λίγα λεπτά αργότερα, ο συμβολαιογράφος , πολύ ντροπιασμένος, τοποθετήθηκε δίπλα στο κρεβάτι του κ. Γρηγορίου και άρχισε να υπαγορεύει την τελευταία του επιθυμία.

γ Η τελευταία μου επιθυμία είναι ότι  απαγορεύω απολύτως σε κανέναν να είναι λυπημένος. Αντιθέτως. Όλοι, ολόκληρο το χωριό θα πρέπει να λάβουν μέρος σε μια μεγάλη γιορτή με την ευκαιρία του θανάτου μου. Αφήνω 5000 δραχμές (σ.σ. πολύ μεγάλο ποσό για την εποχή).  για τους κατοίκους του Αχόμαυρου  για φαγητό και ποτό για να αγοράσετε ρετσίνα. Επίσης το φέρετρο μου θέλω να το συνοδεύουν μουσικοί που θα παίζουν μόνο χαρούμενα τραγούδια. . Θα απαγορευτεί όλη η θλιβερή μουσική. Το βράδυ μετά την κηδεία μου, θα οργανωθεί ένα μεγάλο πανηγίρι και  ολόκληρο το χωριό θα πρέπει να τραγουδήσει, να χορέψει και να πιει μέχρι το πρωί, ”

Φυσικά, ο δικηγόρος προσπάθησε να διακόψει τον κ. Γρηγορίου.

– Σιώπα, είναι σοβαρό”. “Είναι η τελευταία μου ευχή. Πρέπει να τηρείται! φώναξε ο  Μ. Γρηγορίου, ο οποίος πέθανε λίγες μέρες αργότερα. Ο νεκρός  έχαιρε μεγάλης εκτίμησης ώστε να αγνοηθεί η  τελευταία του επιθυμία.

Για δύο ημέρες και δύο νύχτες, οι κάτοικοι του χωριού γιόρταζαν,

Και, στο τέλος αυτού του πανηγυριού, ο πιο πιστός φίλος του  διάβασε μερικές σκέψεις γεμάτες φιλοσοφία που ο κ. Γρηγορίου είχε γράψει μερικές ώρες πριν πεθάνει:

«Δεν πρέπει να λυπάσαι αν πεθάνει ένας άντρας. Αντίθετα: πρέπει να είστε λυπημένοι εάν γεννηθεί ένας άντρας.

Η ζωή δεν είναι μια κωμωδία, αλλά μια τρομερή τραγωδία, και ο άνθρωπος δεν τελειώνει παρά μετά το θάνατό του. Επομένως, να είστε χαρούμενοι εάν κάποιος πεθάνει. Θυμηθείτε ότι εκείνη τη στιγμή, είναι ευτυχισμένος”

Διαβάστε εδώ το Γαλλικό κείμενο:

Le raisonnable

M. GRIGORIOU

un Grec très riche avait voulu que son enterrement fût la fête la plus gaie de son village

Athènes, 20 juin. — Non loin d’Agrinio, la fameuse c ville du tabaix, se trouve le petit village d’Achamauro. Jamais le nom de oe village n’aurait occupé la moin.

dre placé dans les journaux grecs, St un événement peu banal ne l’avait pas rendu célèbre.

Parmi les habitants d’Achamauro, se trouvait un homme assez riche, un certain Grigoriou. Il était estimé par tout le monde, et il passait surtout pour un bon vivant. Cela veut dire que M. Grigoriou était un buveur passionné.

, Il aimait la plaisanterie, et il ne se passait cas de jour sans que

ses facéties et ses blagues ne mettent en joie tout le village. Au mois de mai de cette année, M. Grigoriou, se trouvant fort malade, demanda à un ami de venir le voir afin de lui dicter son testament.

Celui-ci accourut aveo d’autant plus de célérité que M. Crigoriou lui avait fait savoir que le jour de sa mort il réserverait une joyeuse surprise aux gens du village. il commençait à dicter son tes- tament, lorsque son ami lui fit remarquer qu’il devait faire venir l’avocat du village, afin que tout soit fait suivant les lois.

— Eh bien 1 qu’il vienne, s’écria le malade.

Quelques instants après, l’avocat, fort embarrassé, se plaçait à côté du lit de M. Grigoriou et celui-ci commença sa dictée.

c Ma dernière volonté est que personne ne regrette mon déoès. Je défends absolument à quiconque d’être triste. Au contraire. Tout le monde, tout le village devra prendre part à une grande fête à l’oooasion de ma mort. Je laisse 5.00 drachmes pour que les habitants d’Achamauro mangent et boivent.

à sa mort ! Le « rizina » (vin national greo) est excellent. Il faut en acheter, et du meilleur.

« Ensuite, derrière mon cercueil, marcheront d’abord :es musiciens.

Ils seront tenus à jouer et à chanter des airs gais. Toute musique triste sera bannie.. La nuit après mon enterrement, une grande kermesse sera organisée ; il faudra que tout le village chante, danse ,et boive jusqu’à J’aube !. »

Naturellement, l’avocat essaya d’interrompre M. Grigoriou.

– Tais-toi, c’est sérieux. C’est ma dernière volonté. Il faut la1 respecter !. s’écria le curieux M. Grigoriou qui mourut quelques, jours plus tard. Le défunt était trop estimé pour, qu’on ne tienne pas compte de sa dernière volonté.

Pendant deux jours et deux nuits, les. habitante fêtèrent joyeuse-

ment le décès de leur concitoyen.

Et, à la fin de oette kermesse, l’ami le plus fidèle du disparu lut quelques pensées pleines de philosophie que M. Grigoriou avait écrites quelques heures avant de mourir :

« Il ne faut pas être triste, si un homme meurt. Au oontraire : il faut être triste si un homme nait.

La vie n’est pas une comédie, mais une terrible tragédie, et l’homme n’en finit qu’après sa mort. C’est pourquoi, soyez gais si quelqu’un meurt. N’oubliez pas qu’à oe moment-là, il est heureux. »

 

Θέματα που ενδιαφέρουν

1 Σχόλιο

  1. ΓΑΡ

    και φώναξε τον συμβολαιογράφο για την υπαγορεύσει => για την υπαγόρευση.

    Το βράδυ μετά την κηδεία μου, θα οργανωθεί ένα μεγάλο πανηγίρι => πανηγύρι

    διόρθωση λαθών

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.