Τρίτη, 2 Ιουνίου, 2020

1944: Ο Γερμανός εκπαιδευτικός που απελευθέρωσε συλληφθέντα από τα Τάγματα Ασφαλείας στο Αγρίνιο χάρη στην παρέμβαση δασκάλας

Πηγή εικόνας: Αγρίνιο, Γλυκές Μνήμες

Του Λίνου Υφαντή,

Μία άγνωστη ιστορία με ιδιαίτερο ενδιαφέρον διασώζεται σε άρθρο του Μιχάλη Σταφυλά στο τεύχος 54 της Ρίζας Αγρινιωτών. Πρόκειται για τον Γερμανό διακεκριμένο εκπαιδευτικό σύμβουλο και συγγραφέα Willy Loebe, ο οποίος υπηρετούσε το 1944 ως διοικητής του Αεροδρομίου στο Δοκίμι.  Όπως μαρτυρεί ο ίδιος σε επιστολή του προς τον μετέπειτα βουλευτή της ΕΡΕ Δημήτρη Παπαγιάννη έσωσε 9 συνολικά ανθρώπους. Με πολλούς από αυτούς έγιναν φίλοι.

Ο Loebe αναφέρει για το σαμποτάζ που έγινε στη σιδηροδρομική γραμμή Μεσολογγίου-Αγρινίου “όπου σκοτώθηκαν πολλοί Γερμανοί στρατιώτες. Στη συνέχεια τα Τάγματα Ασφαλείας συνέλαβαν πολλούς κατοίκους και θα εκτελούνταν όλοι, αθώοι οι ένοχοι” όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο ίδιος. Σε δεύτερη φάση έπιασαν δύο υπαλλήλους του σιδηροδρόμου και έναν έμπορο  από το Αγρίνιο.  Ο έμπορος συνελήφθη από τους ταγματασφαλίτες ως συνεργάτης των ανταρτών. Αμέσως η αδελφή του η οποία ήταν δασκάλα παρουσιάστηκε και μου ανέφερε το γεγονός. Αφού πρώτα πληροφορήθηκα τι άνθρωποι είναι αμέσως πήγα στο διοικητή των τσολιάδων και κατόρθωσα να του σώσω τη ζωή, γιατί τότε η ζωή δεν είχε καμία αξία.

Από τότε ήμουν παιδί της γριάς μάνας και με περιποιούνταν πολύ”.

Φαίνεται λοιπόν ότι το κοινό επάγγελμα με την αδελφή του συλληφθέντος και η καλή μαρτυρία ώθησε τον Γερμανό στο να κινητοποιηθεί προς αυτή την κατεύθυνση. Για τις ενέργειες αυτές όμως δεν είχε την έγκριση της Ανώτατης Γερμανικής στρατιωτικής διοίκησης, η οποία έστειλε αργότερα δύο μέλη των Ταγμάτων Ασφαλείας να απαιτήσουν να μην ξανακάνει τέτοιου είδους παρεμβάσεις. Έτσι ο Willy Loebe καταγράφεται ως μια εξαίρεση στον κανόνα, ως μη πειθήνιου εκτελεστή τέτοιων εντολών.

Ο Willy Loebe πέθανε στο Αμβούργο το 1954 και αναπολούσε μέχρι τότε τον μυρωδάτο καπνό Αγρινίου και τους φίλους που έκανε εκεί…

Πηγή:

Μιχάλης Σταφυλάς, Ένας Γερμανός Αξιωματικός στο Αγρίνιο, τεύχος 54,  2004.

Θέματα που ενδιαφέρουν

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.