Δευτέρα, Σεπτέμβριος 23, 2019

Μας νίκησαν τα αγριογούρουνα ή η ίδια η εγκατάλειψη;

Στο διαδίκτυο κυκλοφορεί μια επιστολή ενός Κώστα Βασιλείου, που δραστηριοποιείται στον τομέα της εστίασης στην Ήπειρο με τίτλο » Μας νίκησαν τα αγριογούρουνα»

Αν διαβάσει κάποιος την επιστολή θα δει ότι περιγράφονται σκηνές, που τελευταία αποτελούν κανόνα και στην ύπαιθρο της Αιτωλοακαρνανίας:

«Τον Αύγουστο που κυκλοφορούσε ακόμα αρκετός κόσμος στο χωριό μας μπαίνανε στα χωράφια και στις καλλιέργειες. Τώρα, το Σεπτέμβρη, που αραίωσε ο κόσμος μπαίνουν και στις αυλές των σπιτιών μας. Ούτε φώτα φοβούνται ούτε «κανονάκια» που παράγουν έντονο ήχο ούτε σκυλιά ούτε τίποτα.

Δεν αφήνουν καλλιέργεια για καλλιέργεια. Στρέμματα ολόκληρα με καλαμπόκι ή σταφύλια μπορούν να τα αφανίσουν σε 1-2 βραδιές. Οι λιγοστοί κάτοικοι περιφέρονται τα βράδια χτυπώντας τενεκέδες στα χωράφια τους με απόγνωση μπας και τα φοβίσουν. Εις μάτην όμως είναι όλα αυτά. Αυτή η νέα απειλή μοιάζει να μη μπορεί να αντιμετωπιστεί…». Αυτές οι σκηνές και άλλες που αναφέρει ο κος Κώστας Βασιλείου στην επιστολή του ( δείτε εδώ) μας είναι πλέον γνώριμες.

Πράγματι υπήρξε αύξηση των αγριογούρουνων λόγω της ανάμειξης τους με άλλα είδη που ουσιαστικά έφεραν την αλλοίωση του είδους. Το ζήτημα όμως είναι αν πράγματι νικήσαν τα αγριογούρουνα.

Η απάντηση είναι αρνητική: Δεν νίκησαν τα αγριογούρουνα αλλά νικηθήκαμε εμείς. Νικηθήκαμε από την αστυφιλία, την αλλαγή του τρόπου ζωής και την εγκατάλειψη της υπαίθρου. Ένα είδος πλησιάζει σε έναν τόπο όταν δεν υπάρχουν άνθρωποι. Πόσο μάλλον όταν το ζώο είναι άγριο. Διότι άγρια φύση και άνθρωπος υπάρχουν παράλληλα, δεν συνυπάρχουν. Μπορεί από την άλλη η κυνηγετική περίοδος να επιμυκήνθηκε για το συγκεκριμένο είδος, όμως η εκρητική συνύπαρξη θα υπάρχει.

Έτσι λοιπόν το φαινόμενο τα αγριογούρουνα ( ή το υβρίδιο αυτό ) να επισκέπτονται κήπους, ανθρώπινες περιουσίες θα συνεχιστεί. Και αυτό θα γίνεται έως ότου ο άνθρωπος δεν επιστρέψει ολικώς…

Λ.Υ.

Θέματα που ενδιαφέρουν

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.