Παρασκευή, 18 Σεπτεμβρίου, 2020

…Εις Μνήμην Μανώλη Γλέζου (+ 30. 03. 2020)…

Μανώλης Γλέζος (1922, Απείρανθος Νάξου- 2020, Αθήνα): σύμβολο πατριωτισμού και εθνικής υπερηφάνειας, έχει γράψει και ποίηση γεμάτη ανθρωπιά, αγάπη, δάκρυα ζωής.

 

Του Παναγιώτη Δρέλλια*

                                                                                  

«Στήσανε πανηγύρι», του Μανώλη Γλέζου

Στης ιστορίας τον αυλόγυρο
στήσανε πανηγύρι με λαούτα και βιολιά
οι θυγατέρες των ονείρων και των οραμάτων,
όλοι οι σμιλευτές της ουτοπίας.
Κάλεσαν όλους τους χορευτές
να χορέψουν τον άγιο χορό της θυσίας
και να καλέσουν να τον σύρει
το δεκατετράχρονο παλληκαρόπουλο.
Όπως ακριβώς φάνταξε μέσα στο σκότος,
όταν σηκώθηκε στις μύτες των ποδιών του
για να μην αστοχήσει ο θάνατος
και χάσουν τον δρόμο της ιχνηλασίας προς το δίκηο
όλα τα νιάτα που τον αναζητούν
μ’ ολάνοιχτα τα πανιά των αισθήσεών τους.

Σημείωση: αυτό το συγκινητικό ποίημα έγραψε ο Μανώλης Γλέζος στις φυλακές Αβέρωφ το 1949, ως αφιέρωμα στον 14χρονο έφηβο Αντρέα Λυκουρίνο που εκτελέστηκε το 1944 στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής.

Μανώλης και Νίκος Γλέζος

Μανώλης και Νίκος Γλέζος
Υπενθυμίζουμε ότι στον θυσιαστήριο αυτόν τόπο του αίματος φονεύτηκε και ο μικρότερος αδελφός του Μ. Γλέζου, ο 19ετής φοιτητής της Παιδαγωγικής Ακαδημίας Νίκος Γλέζος(1925 – 1944).

————————————————————————————————————–

Είναι περιττή  κάθε αναλυτική αναφορά στην πασίγνωστη κοινωνική προσφορά του Μανώλη Γλέζου (Νάξος, 1922 – Αθήνα, 2020), που έφυγε σήμερα απ’ τη ζωή, ενός  αγωνιστή της δημοκρατίας και  ενός υπερασπιστή των ανθρώπινων δικαιωμάτων σ’ όλες τις φάσεις της πολυκύμαντης ζωής του.  Εκείνη η γενναία του πράξη στην κατοχή, να κατεβάσει από τον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης(μαζί με τον Απ. Σάντα) τη χιτλερική σημαία που εμόλυνε το ωραιότερο σύμβολο της ελευθερίας του κόσμου, τον Παρθενώνα, σημάδεψε οριστικά την πορεία του και τη μόνιμη επιδίωξή του για επιβίωση της Δημοκρατίας στη μεταπολεμική Ελλάδα.

Η ανακάλυψη και του ποιητικού του προσώπου, της –σχεδόν- άγνωστης λογοτεχνικής του φυσιογνωμίας, αναδεικνύει και τις λεπτές ευαισθησίες  ενός πολιτικού άνδρα, ο οποίος συνέχιζε μέχρι το τέλος  να είναι παρών στις σύγχρονες πολιτικές εξελίξεις του 21ου αιώνα.

Διαβάζοντας τις ποιητικές συλλογές του  «Της φυλακής και της εξορίας», «Βίγλα Μνήμης», «Νέκυια Ωδαί», «Έξοδος» ανιχνεύουμε καυτές εμπειρίες μιας μεγαλειώδους εποχής να καθοδηγούν τον εξομολογητικό του τόνο, γεγονότα τα οποία γέννησαν ένα έργο γεμάτο έγνοια ζωής, βιωματική ένταση και συγκρατημένη πίκρα. Για τον Μανώλη Γλέζο επαληθεύεται ο αξέχαστος ποιητής Κλείτος Κύρου(1921 – 2006), ότι ανήκει σ’ αυτούς  που «έγραψαν στίχους εξαίσιους μιας πρώτης νεότητας, ποτίζοντας τα σπαρτά με περίσσιο αίμα».

                                                                                             *panagd@otenet.gr

 

 

Θέματα που ενδιαφέρουν

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.