Κείμενο και φωτογραφίες Απόστολος Κων. Καρακώστας
Την Τετάρτη το βράδυ της 17 Ιουνίου 2026, το φεγγάρι «πέρασε» ανάμεσα στην γη και στον «κοντινό» μας πλανήτη Αφροδίτη, χαρίζοντας στους νυχτερινούς παρατηρητές μια πανέμορφη ουράνια εικόνα!
Η «συνάντηση» της Αφροδίτης και της ημισελήνου συγκέντρωσε το ενδιαφέρον αναρίθμητων φωτογράφων σε όλο τον κόσμο.
Πολλοί ήταν οι «τυχεροί» που είχαν καθαρό ουρανό την Τετάρτη το βράδυ και παρατήρησαν το όμορφο αντάμωμα δυο αγαπημένων ουράνιων σωμάτων στα δυτικά, λίγο μετά το ηλιοβασίλεμα.
Κάποιες καταπληκτικές φωτογραφίες από ερασιτέχνες και επαγγελματίες φωτογράφους κάνουν τον γύρω στο διαδίκτυο και θαυμάζονται από πολλούς.
Με μόνη βοήθεια το κινητό τράβηξα λίγες φωτογραφίες.
Να θυμίσουμε ότι πριν δέκα μέρες είχαμε συνάντηση των φωτεινότερων πλανητών του ηλιακού μας συστήματος, του Δία και της Αφροδίτης, όταν αυτή «πέρασε» ανάμεσα στην γη και στον γιγάντιο πλανήτη Δία.
Και γράφω οι πιο φωτεινοί, γιατί στον ουρανό τα πιο φωτεινά άστρα και πλανήτες (όπως φαίνονται από την γη) έρχονται με την εξής σειρά: Πρώτος ο ήλιος με φωτεινότητα -26,8 Δεύτερη η Σελήνη με φωτεινότητα από -2,7 έως -12,9 με πανσέληνο. Ακολουθούν η Αφροδίτη με μέγιστη -4,9 ο Δίας με -1,8 έως -2,9 ο Άρης με -2,9 ο Ερμής με -2,5 και ο Κρόνος με -0,55
Από τους απλανείς αστέρες φωτεινότερος είναι ο Σείριος με -1,5
Ως σημείο έναρξης της μέτρησης φωτεινότητας παίρνουμε το «0», που αντιστοιχεί (περίπου) στους απλανείς: Vega=0,03, Capella=0,08 και Rigel=0,12
(Στην αστρονομία, τα αστέρια με μέγεθος μηδέν αντιπροσωπεύουν το βασικό πρότυπο φωτεινότητας. Η κλίμακα μεγέθους του αστρικού αστέρα είναι λογαριθμική και αντίστροφη: μικρότεροι (ή αρνητικοί) αριθμοί σημαίνουν ένα φωτεινότερο αντικείμενο, ενώ μεγαλύτεροι αριθμοί σημαίνουν ένα πιο αμυδρό).
Οπότε οι φωτεινοί αστέρες έχουν πρόσημο το μείον για παράδειγμα: Sirius= -1,46, Canopus= -0,74, Alpha Centauri= -0,27, Arcturus= -0,05
Σε καθαρό από φωτορύπανση νυχτερινό ουρανό με γυμνό οφθαλμό μπορούμε να διακρίνουμε αστέρια με φωτεινότητα έως +6,5 στον ουράνιο θόλο.
Πάντα ανάλογα με την όραση του κάθε ατόμου, μπορούμε να «καταμετρήσουμε» μέχρι 3 χιλιάδες αστέρια, (και άλλα τόσα στον υπόλοιπο μισό ουράνιο θόλο που είναι πίσω από τον ορίζοντα.
Με απλά κιάλια (τα συνηθέστερα είναι 7Χ50) μπορεί κανείς να δει πάνω από 100 χιλιάδες αστέρια!
Και φυσικά με τηλεσκόπια εκατομμύρια!
Το επόμενο διάστημα ο Δίας και η Αφροδίτη θα βρίσκονται σε κοντινή απόσταση και όλοι μπορούν να τους εντοπίσουν μετά την δύση του ηλίου κοιτάζοντας δυτικά.
Α.Κ.Κ.
