Τρίτη, Δεκέμβριος 11, 2018

Φθινοπωρινές πινελιές από το ποτάμιο πανόραμα του ορεινού Θέρμου

Στον καμβά της φύσης 5 Γράφει ο Νίκος Κωστακόπουλος
Εκπαιδευτικός – Δημοτικός Σύμβουλος Θέρμου

11η Δεκεμβρίου σήμερα. Η μέρα που καθιερώθηκε, σύμφωνα με σχετική απόφαση των Ηνωμένων Εθνών από το 2003, ως Διεθνής Ημέρα Βουνού (International MOUNTAIN DAY), με στόχο την ανάδειξη του ζωτικού ρόλου που παίζει το βουνό στη ζωή των ανθρώπων και την υπενθύμιση στη διεθνή κοινότητα της ευθύνης που έχει για τη διατήρησή του.
Ως ελάχιστη εκ μέρους μου συμβολή προς τιμή αυτής της μέρας αφιερώνω αυτό το μικρό οδοιπορικό, το οποίο αναφέρεται στον όψιμο φθινοπωρινό χαρακτήρα ή τον πρώιμο χειμερινό αντίστοιχο – όπως προτιμάει κανείς – μιας παραποτάμιας περιοχής μέσα στα βουνά. Μιας ορεινής περιοχής, η οποία παραμένει άγνωστη στους πολλούς αλλά είναι πολύ ενδιαφέρουσα και γι’ αυτό πολλά υποσχόμενη…. Το ορεινό Θέρμο!!!
Ένα οδοιπορικό, το οποίο αφενός απευθύνεται ως πρόσκληση σε όσους έλκονται από τα θέλγητρα της φύσης να επισκεφθούν την περιοχή αυτή και αφετέρου φιλοδοξεί να λειτουργήσει ως έναυσμα για προβληματισμό αναφορικά με τις ευθύνες της τοπικής διοίκησης και της τοπικής κοινωνίας για την ανάδειξη της περιοχής αυτής.
Το Θέρμο στην ολότητά του – η περιοχή που σήμερα ως διοικητική οντότητα συγκροτεί τον Δήμο Θέρμου και η οποία γεωγραφικά ταυτίζεται σχεδόν με το αρχαίο Απόκουρο – αποτελεί το πανόραμα της φύσης και του πολιτισμού.
Το Θέρμο αποτέλεσε έδρα της αρχαίας Αιτωλικής Συμπολιτείας, του «Κοινού των Αιτωλών», όπου γεννήθηκε η δημοκρατία, γενέτειρα του Αγίου των σκλάβων Κοσμά του Αιτωλού, βυζαντινό ψηφιδωτό με τα σημαντικά θρησκευτικά κυρίως μνημεία του αυτής της περιόδου, κιβωτός της ελευθερίας, αφού αυτή η γη φιλοξένησε την αδούλωτη ελληνική ψυχή κατά τη μακραίωνη περίοδο της τουρκικής κατάκτησης, μιας και τα δυσπρόσιτα βουνά του ουδέποτε αποτέλεσαν θελκτικό τόπο για τον Οθωμανό δυνάστη. Αυτά είναι τα κύρια στοιχεία – και δεν είναι μόνο αυτά – που καθιστούν την περιοχή του Δήμου Θέρμου πανόραμα του πολιτισμού, πράγμα που επιβεβαιώνεται από τα σημαντικά σε πλήθος και σημασία μνημεία που βρίσκονται διάσπαρτα σε ολόκληρη την περιοχή.
Γι’ αυτό, ο πολιτισμός συνιστά πυλώνα ανάπτυξης της εν λόγω περιοχής.
Η πολυπρόσωπη φύση της περιοχής αυτής από την άλλη, συνιστά τον δεύτερο πυλώνα ανάπτυξής της.
Η λίμνη Τριχωνίδα, το οροπέδιο του Θέρμου καθώς και άλλα μικρότερα οροπέδια στην εγγύς του Θέρμου ημιορεινή και λοφώδη κυρίως περιοχή, ο ποταμός Εύηνος και οι παραπόταμοί του Γιδομανδρίτης και Φιδάκια και, σε συνάφεια με τα ποτάμια αυτά, η ορεινή περιοχή, όπως αυτή προσδιορίζεται από τις πολύμορφες πτυχώσεις του εδάφους του Παναιτωλικού όρους στις κοιλάδες των προαναφερόμενων ποταμών από τον ποταμό Φιδάκια δυτικά ως την Ευηνολίμνη και τα Ναυπακτιακά βουνά ανατολικά και νότια και τις βουνοκορφές στα όρια με την Ευρυτανία βόρεια, αποτελούν τα στοιχεία εκείνα που δικαιολογούν απόλυτα τον χαρακτηρισμό της περιοχής ως πανόραμα της φύσης.
Ένα πανόραμα με πολλές εκφάνσεις, οι οποίες προσδιορίζονται τόσο από τα ποικιλόμορφα τοπία, τα οποία παρουσιάζονται με διαφορετικό πρόσωπο κάθε εποχή του έτους, όσο και από τα πολλαπλά δείγματα της ανθρώπινης παρουσίας στον χώρο, είτε παλαιότερα είτε σύγχρονα είναι αυτά, καθώς το καθένα εκπέμπει και ένα διαφορετικό ξεχωριστό μήνυμα.
Στο πλαίσιο αυτό χαρακτηριστικές είναι οι εικόνες από το ποτάμιο περιβάλλον της περιοχής, προερχόμενες από την ορεινή περιοχή του Δήμου Θέρμου, από το ορεινό Θέρμο.
Εικόνες – φθινοπωρινές πινελιές στον καμβά της φύσης!
Αντίστοιχες εικόνες μπορεί να αντικρίσει κανείς σε όλες τις διαδρομές στην εν λόγω περιοχή. Διαδρομές πλάι και κοντά στα ποτάμια ή ψηλότερα απ’ αυτά. Διαδρομές που φιδοσέρνονται σε βουνοπλαγιές, αλλού ήμερες κι αλλού γκρεμώδεις, και που διέρχονται από ελατοδάση ή από τοπία που μαγεύουν με την άγρια ομορφιά τους.
Εικόνες που αποτυπώνουν το μεγαλείο της πολύφερνης φύσης που ο δημιουργός απλόχερα δώρισε σ’ αυτόν το τόπο!
Σ’ έναν τόπο που κάθε επιμέρους τμήμα του, μικρότερο ή μεγαλύτερο, είναι διαφορετικό από το άλλο, αλλά όλα αποπνέουν την ίδια μαγεία για οποιονδήποτε έχει διαθέσιμες τις κεραίες των αισθήσεών του για να συλλάβει τα μηνύματα που εκπέμπει η πολύτροπη φύση.
Η διαδρομή που επιλέχθηκε για το παρόν οδοιπορικό δεν είναι τυχαία. Είναι αυτή που προσφέρει τη μεγαλύτερη ποικιλία εικόνων από φθινοπωρινό τοπίο στην εν λόγω περιοχή, οι οποίες προέρχονται κυρίως από παρυδάτιες περιοχές – στη συγκεκριμένη περίπτωση από το ποτάμιο περιβάλλον – λόγω της ποικιλίας των χρωματισμών που προσφέρει αυτή την εποχή η βλάστηση που αφθονεί σε τέτοιου είδους περιβάλλοντα, τα φυλλοβόλα δένδρα και κυρίως τα πλατάνια, τα οποία αφθονούν καθ’ όλο το μήκος της διαδρομής.
Οι εικόνες έχουν καταγραφεί πρόσφατα, το Σάββατο 3 Δεκεμβρίου 2016, αναφέρονται σε μία από τις διαδρομές στο ορεινό Θέρμο, αυτή από το Θέρμο προς τις πηγές του Γιδομανδρίτη, και έχουν ληφθεί όλες από το δρόμο κατά τη διάρκεια της διαδρομής. Πρόκειται για την χαρακτηριστικότερη διαδρομή με αυτοκίνητο για αποτύπωση των εικόνων του ποτάμιου περιβάλλοντος της ορεινής περιοχής του Δήμου Θέρμου, καθώς πρόκειται για διαδρομή μεγάλου μήκους (17 χιλιόμετρα συνολικά) παραπλεύρως και των τριών ποταμιών της περιοχής αυτής (Φιδάκια, Εύηνος και Γιδομανδρίτης), τα οποία η διαδρομή ακολουθεί διαδοχικά σε πορεία παράλληλη με το ρου τους και σε μικρή απόσταση απ’ αυτά. Συγχρόνως, είναι εικόνες που περιλαμβάνουν το αποτύπωμα της ανθρώπινης παρουσίας, το οποίο είναι πολύ έντονο στη συγκεκριμένη περιοχή. Παρουσίας διαχρονικά συναρτώμενης από την αρμονική σχέση του ανθρώπου με τη φύση.
Αναλυτικότερα, λοιπόν, οι εικόνες αναφέρονται σε διαδρομή 5 χμ. παραπλεύρως του ποταμού Φιδάκια, η οποία ξεκινάει αμέσως μετά τον οικισμό Μάνδρα πλησίον του Θέρμου, συνεχίζεται για άλλο 1 χμ. παραπλεύρως του Ευήνου και στη συνέχεια – αφού παρακάμψουμε αφενός τη διαδρομή που οδηγεί στα χωριά του δυτικού τμήματος της Κοιλάδας του Γιδομανδρίτη (Κοσκινά, Μελίγκοβα, Αμβρακιά και Αργυρό Πηγάδι) και αφετέρου τη διαδρομή που οδηγεί μέσω της Κοιλάδας του Ευήνου στην Κόνισκα, τον Διπλάτανο και την Ευηνολίμνη – συνεχίζεται επί του δρόμου προς Κοκκινόβρυση για 11 επιπλέον χιλιόμετρα παραπλεύρως του Γιδομανδρίτη, ως τον οικισμό Άγιος Θεόδωρος, τον τελευταίο σταθμό προς τις πηγές του Γιδομανδρίτη, που βρίσκονται σε απόσταση περί τα πέντε χιλιόμετρα από τον οικισμό αλλά χωρίς δυνατότητα πρόσβασης με αυτοκίνητο. Ο δρόμος μετά τη διασταύρωση προς Κόνισκα χωμάτινος στο μεγαλύτερο μέρος του αλλά με καλή σχετικά βατότητα, εκτός από δύο μικρά τμήματα που ασφαλτοστρώθηκαν πρόσφατα πλησίον των οικισμών Αμπέλια και Άγιος Θεόδωρος.
Παραπλεύρως του ποταμού Φιδάκια
Η διαδρομή παραπλεύρως του ποταμού Φιδάκια αναφέρεται στο τελευταίο τμήμα του ποταμού λίγο πριν τη συμβολή του με τον Εύηνο, όπου το ποτάμι διέρχεται από βαθιά και στενή χαράδρα με κυρίαρχη την αρχέγονη φύση που προκαλεί δέος, με ελάχιστο γι’ αυτόν τον λόγο το ανθρώπινο αποτύπωμα, το οποίο αναφέρεται σε ένα αγροτόσπιτο μαζί με νερόμυλο και σε έναν δασικό δρόμο στην απέναντι του δρόμου πλαγιά, περιοχή που αναφέρεται στην Τοπική Κοινότητα Χρυσοβίτσας.

1Εικόνα 1 – Ο ποταμός Φιδάκια, όπως διακρίνεται κατά τη διέλευση από τη γέφυρα λίγο μετά τη Μάνδρα.

2Εικόνα 2 – Μερική άποψη του ποταμού Φιδάκια.

3Εικόνα 3 – Το σπίτι των Αφών Χολέβα παραπλεύρως του ποταμού Φιδάκια.

4Εικόνα 4 – Ο νερόμυλος πλησίον του σπιτιού των Αφών Χολέβα παραπλεύρως στα Φιδάκια.
Παραπλεύρως του Ευήνου
Η διαδρομή στη συνέχεια παραπλεύρως του Ευήνου αναφέρεται σε πιο ήμερο και ανοικτό τοπίο, όπου διακρίνεται πιο έντονη η ανθρώπινη παρουσία, όπως μαρτυρούν οι μικρές γεωργικές εκτάσεις δίπλα στο ποτάμι.

5Εικόνα 5 – Η συμβολή του ποταμού Φιδάκια με τον Εύηνο.

6Εικόνα 6 – Ο χειμερινός καταρράκτης του Διασελακίου στην απέναντι πλαγιά.

7Εικόνα 7 – Ο ποταμός Εύηνος.

8Εικόνα 8 – Ο ποταμός Εύηνος.

9Εικόνα 9 – Η συμβολή του Γιδομανδρίτη με τον Εύηνο.
Παραπλεύρως του Γιδομανδρίτη
Η πορεία συνεχίζεται παραπλεύρως του Γιδομανδρίτη, σε μια περιοχή με εναλλασσόμενη γεωμορφολογία από πιο ήμερο τοπίο, στο οποίο παρεμβάλλονται κατά διαστήματα στενές χαραδρώσεις, με πλούσιο μάλιστα το αποτύπωμα της ανθρώπινης παρουσίας. Σπίτια, τεχνητές αναβαθμίδες του εδάφους (πεζούλες), καλύβια, υδραύλακες, στέρνες, αλώνια, νερόμυλοι, γεφύρια, μονοπάτια, γκαλντερίμια, είναι τα κυριότερα στοιχεία που μαρτυρούν την πανταχού παρούσα έντονη παρουσία του ανθρώπινου στοιχείου στην περιοχή.
Φυσικά και ανθρωπογενή στοιχεία, τα οποία αποτελούν γεννήτορες ποικίλων εικόνων άφατης ομορφιάς.
Μικροί συνοικισμοί (Τριανταφυλλέικα, Καμαρούλα και Λογγά Μελίγκοβας της Τοπικής Κοινότητας Νεροχωρίου, Γιδομάνδρια και Κοτσαλέικα της Τ.Κ. Κόνισκας και Κούρβουλα, Συκιές, Λογγιές, Κούμπουρλα, Στουρνάρα, Ασφακολάγκαδα και Αριές της Τ.Κ. Κοκκινόβρυσης) γαντζωμένοι σαν βίδρες στον Γιδομανδρίτη, από τον οποίον εξαρτιόταν απόλυτα η διαβίωσή τους, στέκονται ζωντανοί μάρτυρες κοινωνιών άλλων εποχών. Κοινωνιών που ζούσαν εδώ για αιώνες σε συνθήκες οικονομικής αυτάρκειας, αρμονικά συνταιριασμένες με τη φύση. Καμιά πενηνταριά οικογένειες ζούσαν συνολικά μέχρι πριν μερικές δεκαετίες στους προαναφερόμενους μικροοικισμούς, χωρίς να συνυπολογίζοντα οι κάτοικοι των κεντρικών οικισμών της Κοιλάδας του Γιδομανδρίτη (Άγιος Θεόδωρος, Αμπέλια, Κοκκινόβρυση, Αργυρό Πηγάδι, Αμβρακιά, Μελίγκοβα, Νεροχώρι) και άλλων μικροοικισμών που βρίσκονται διάσπαρτοι στα φαράγγια των ρεμάτων που συμβάλλουν στον Γιδομανδρίτη.
Σήμερα, εγκαταλειμμένοι, περισσότερο ή λιγότερο ο καθένας, προσφέρουν θελκτικές εικόνες στους επισκέπτες περιμένοντας την ώρα να αξιοποιηθούν με βάση τα σύγχρονα δεδομένα της οικονομίας και της κοινωνίας ή να απορροφηθούν από τη φύση, η οποία απειλεί να καταστεί ο απόλυτος κυρίαρχος σε όλη αυτή την περιοχή.

10Εικόνα 10 – Ο συνοικισμός Τριανταφυλλέικα παραπλεύρως του Γιδομανδρίτη.

11Εικόνα 11 – Ο Γιδομανδρίτης όπως διακρίνεται από τη γέφυρα του Γιδομανδρίτη δίπλα στα Τρανταφυλέικα. Στη συνέχεια η διαδρομή συνεχίζεται στην ανατολική πλευρά του ποταμού για τα επόμενα 6 χιλιόμετρα.

12Εικόνα 12 – Ο Γιδομανδρίτης όπως διακρίνεται από τη διασταύρωση του δρόμου προς Κόνισκα.

13Εικόνα 13 – Πρόχειρος σταθμός διανυκτέρευσης παλιότερα κατά τις μακρινές πεζοπορικές διαδρομές από και προς τα χωριά της Ευρυτανίας παραπλεύρως του δρόμου λίγο μετά τα Τριανταφυλλέικα.

14Εικόνα 14 – Μερική άποψη του Γιδομανδρίτη λίγο μετά τα Τριανταφυλλέικα.

15Εικόνα 15 – Ο συνοικισμός Καμαρούλα Μελίγκοβας στη συμβολή του Κοσκινορέματος με τον Γιδομανδρίτη. Διακρίνεται ο βατός δρόμος που περνούσε από εδώ και εξυπηρετούσε πολλά χωριά. Γι’ αυτό, εδώ υπήρχε και Χάνι για την εξυπηρέτηση των διερχομένων.

16Εικόνα 16 – Ο εγκαταλειμμένος συνοικισμός Λογγά Μελίγκοβας, που κάποτε αποτελούσε κέντρο διερχομένων, όταν ο βατός δρόμος που εξυπηρετούσε πολλά χωριά περνούσε από εδώ.

17Εικόνα 17 – Τα απομεινάρια του λειψάνου του παλαιού πέτρινου γεφυριού πλησίον του συνοικισμού Λογγά Μελίγκοβας, το οποίο παρασύρθηκε τη δεκαετία του 1960 από την κατολίσθηση που συνέβη παραπλεύρως του γεφυριού αποκόπτοντας την επικοινωνία μέσω αυτής της διαδρομής.

18Εικόνα 18 – Το παλιό αυλάκι, το οποίο τροφοδοτούνταν με νερό από τον Γιδομανδρίτη και εξυπηρετούσε την άρδευση των αγροκτημάτων του συνοικισμού Λογγά Μελίγκοβας, διερχόμενο από γκρεμούς με αρνητική μάλιστα κλίση.

19Εικόνα 19 – Ο Γιδομανδρίτης κάτω από τον συνοικισμό Γιδομάνδρια.

20Εικόνα 20 – Εγκαταλειμμένο σπίτι στα Γιδομάνδρια, συνηθισμένη εικόνα σε ολόκληρη την περιοχή.

21Εικόνα 21 – Στην έξοδο του σχεδόν εγκαταλειμμένου πλέον συνοικισμού Γιδομάνδρια.

22Εικόνα 22 – Στον πλατανιά του συνοικισμού Γιδομάνδρια, όπου και η κεντρική βρύση του συνοικισμού.
Το πέρασμα από τα Στενά του Γιδομανδρίτη, τα …«Τέμπη του Θέρμου»
Μετά τα Γιδομάνδρια ο τόπος στενεύει και πάλι από θεόρατες βράχινες καμάρες που δημιούργησε η φύση εκατέρωθεν του ποταμού. Γι’ αυτό η περιοχή αποκαλείται και Καμάρες. Οι εικόνες που αποκαλύπτονται, όμως, σ’ αυτό το στενό πέρασμα είναι μοναδικές.

23Εικόνα 23 – Ο Γιδομανδρίτης όπως διακρίνεται κατά το πέρασμα από τα Στενά.

24Εικόνα 24 – Οι «καμάρες» από τη δυτική πλευρά του ποταμού, από την πλευρά της Αμβρακιάς, όπου διακρίνεται στο αριστερό μέρος και το φυσικό τείχος.

25Εικόνα 25 – Συνηθισμένη εικόνα επί της διαδρομής παράπλευρα του Γιδομανδρίτη.

26Εικόνα 26 – Μερική άποψη των Στενών Γιδομανδρίτη.

27Εικόνα 27 – Μερική άποψη των Στενών Γιδομανδρίτη.

28Εικόνα 28 – Ο δρόμος μέσα από τα Στενά του Γιδομανδρίτη.

29Εικόνα 29 – Ο δρόμος μέσα από τα Στενά του Γιδομανδρίτη.

30Εικόνα 30 – Ο δρόμος μέσα από τα Στενά του Γιδομανδρίτη.

31Εικόνα 31 – Το ποτάμι, όπως διακρίνεται από τον δρόμο στα Στενά του Γιδομανδρίτη.

32Εικόνα 32 – Η πορεία προς τα Στενά του Γιδομανδρίτη.

33Εικόνα 33 – Κάποτε εδώ λειτουργούσε Χάνι για την εξυπηρέτηση των περαστικών από και προς τα χωριά της Ευρυτανίας.

34Εικόνα 34 – Το σκαλιστό αυλάκι στον βράχο με την αρνητική κλίση. Το αυλάκι είχε κατασκευαστεί σχεδόν εξ’ ολοκλήρου για να μεταφέρει νερό από το ποτάμι για άρδευση των κτημάτων στα Γιδομάνδρια, αλλά ουδέποτε λειτούργησε, καθώς λίγο πριν το τέλος σκοτώθηκε ο πρωτομάστορας σε έναν αντίστοιχο γκρεμό και το έργο παρέμεινε ημιτελές.

35Εικόνα 35 – Το ρέμα της Λιαγκαριάς, περιοχής της Αμβρακιάς, στην κατάληξή του στον Γιδομανδρίτη.

36Εικόνα 36 – Μερική άποψη του Γιδομανδρίτη στην έξοδο από τα Στενά.
Το πέρασμα από τη Διποταμιά
Η Διποταμιά, το σημείο της συμβολής του Κοσινορέματος με τον Γιδομανδρίτη, αποτελεί μια ιδιαίτερη περιοχή. Το πέτρινο γεφύρι, αδερφωμένο με τον παλιό διώροφο νερόμυλο με την πέτρινη κάλανη, που βρίσκεται ακριβώς δίπλα, σχηματίζει ένα αδιάσπαστο αρχιτεκτονικό σύνολο, το οποίο συνιστά εκπληκτικής ομορφιάς μνημείο της αγροτικής κληρονομιάς, αρμονικά συνδυασμένο, μάλιστα, με το σπάνιας φυσικής ομορφιάς τοπίο.

37Εικόνα 37 – Πανοραμική άποψη της Διποταμιάς. Διακρίνεται το πέτρινο γεφύρι κα δίπλα ο νερόμυλος.

38Εικόνα 38 – Το πέτρινο γεφύρι στη Διποταμιά. Τόσο στέρεο είναι που σήμερα χρησιμοποιείται για τη διέλευση των αυτοκινήτων!!!

39Εικόνα 39 – Ο νερόμυλος με την πέτρινη κάλανη, τα μαντάνια και τη νεροτριβή στη Διποταμιά. Το Υπαίθριο Μουσείο Υδροκίνησης στη θέση αυτή παραμένει ακόμη όνειρο.

40Εικόνα 40 – Ο Γιδομανδρίτης, όπως διακρίνεται από το πέρασμα από το πέτρινο γεφύρι.

41Εικόνα 41 – Η συμβολή του Κοσινορέματος με τον Γιδομανδρίτη στη Διποταμιά.
Το πέρασμα από την Κοιλάδα των Νεράιδων
Η διαδρομή συνεχίζεται στη δυτική πλευρά του Γιδομανδρίτη πλέον και πλάι στην Κοιλάδα των Νεράιδων με τα πολλαπλά θέλγητρα, για να καταλήξει μετά από 4 χιλιόμετρα στον Άγιο Θεόδωρο.

42Εικόνα 42 – Στο έμπα της Κοιλάδας των Νεράιδων αμέσως μετά τη Διποταμιά.

43Εικόνα 43 – Μερική άποψη της Κοιλάδας των Νεράιδων στο πρώτο τμήμα αυτής.

44Εικόνα 44 – Πορεία μέσω μονοπατιού προς την Κοιλάδα των Νεράιδων.

45Εικόνα 45 – Μερική άποψη της Κοιλάδας των Νεράιδων στο πρώτο τμήμα αυτής.

46Εικόνα 46 – Το ρέμα των Αμπελίων στην Κοιλάδα των Νεράιδων.

47Εικόνα 47 – Το ρέμα των Αμπελίων και απέναντι τα αγροκτήματα της περιοχής Κούρβουλα Αμπελίων στην Κοιλάδα των Νεράιδων

48Εικόνα 48 – Τμήμα του συνοικισμού Συκιές Αμπελίων παραπλεύρως του δρόμου.

49Εικόνα 49 – Μερική άποψη της Κοιλάδας των Νεράιδων στο πρώτο τμήμα αυτής.

50Εικόνα 50 – Μερική άποψη της πλαγιάς ανατολικά της Κοιλάδας των Νεράιδων. Εδώ διακρίνεται το Λυκόρεμα, και πάνω το ελατοδάσος Γαβριάς, αριστερά το Κόκκινο Κοτρόνι και η κορυφή Άγιος Αθανάσιος και δεξιά η κορυφή Άγιος Τρύφωνας.

51Εικόνα 51 – Μερική άποψη του άνω μέρους της Κοιλάδας των Νεράιδων Γιδομανδρίτη, όπως διακρίνεται από τη θέση θέας πλησίον της διασταύρωσης του δρόμου προς Άγιο Θεόδωρο και προς Αμπέλια.

52Εικόνα 52 – Ο εγκαταλειμμένος συνοικισμός Κούμπουρλα στην Κοιλάδα των Νεράιδων.

53Εικόνα 53 – Ο εγκαταλειμμένος συνοικισμός Ασφακολάγκαδα στην Κοιλάδα των Νεράιδων.

54Εικόνα 54 – Μερική άποψη της Κοιλάδας των Νεράιδων στο άνω μέρος αυτής.

55
Εικόνα 55 – Ο συνοικισμός Κοτσαλέικα και ο αγροτικός δρόμος από τον Άγιο Θεόδωρο προς την Κόνισκα.

56
Εικόνα 56 – Ο οικισμός Άγιος Θεόδωρος, ο τελευταίος σταθμός στην πορεία προς τις πηγές του Γιδομανδρίτη.

Μια σύντομη στάση στο τέρμα της διαδρομής, στον Άγιο Θεόδωρο, για ενατένιση της περιοχής των πηγών Γιδομανδρίτη, μιας περιοχής με πολλαπλά θέλγητρα (ελατοδάσος, χαράδρες, καταρράκτες, βουνοκορφές) και άλλη μία αντίστοιχη στην επιστροφή, μετά από παράκαμψη ενός χιλιομέτρου της διαδρομής, στα Αμπέλια, τον οικισμό – μπαλκόνι στον Γιδομανδρίτη, για ενατένιση του ποταμού από ψηλά, όπως και του κάτω μέρους του φαραγγιού του Κοσινορέματος και της Αμβρακιάς απέναντι, και η διαδρομή φτάνει στο τέλος της.

57Εικόνα 57 – Η πλατεία των Αμπελίων με την πελεκητή πέτρα δίπλα στον Ναό της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος.

58Εικόνα 58 – Μερική άποψη των Αμπελίων, όπως διακρίνεται από την πλατεία του οικισμού.

59Εικόνα 59 – Η Αμβρακιά, όπως διακρίνεται από τη θέση θέας Γιδο-μανδρίτη στα Αμπέλια.

60Εικόνα 60 – Πανοραμική άποψη του Γιδομανδρίτη από τη θέση θέας στα Αμπέλια.

Η συνέχεια προς Κοκκινόβρυση – Ευρυτανία (Πρόδρομο, Πανταβρέχι, Ροσκά, Δομνίστα, Καστανιά, Προυσό) ή προς τους οικισμούς δυτικά του Γιδομανδρίτη (Αργυρό Πηγάδι, Αμβρακιά, Νεροχώρι, Μελίγκοβα, Κοσκινά, Δρυμώνα) μπορεί να συμπληρώσει το παζλ των εικόνων και των εμπειριών, μόνο που η ποιότητα των χωματόδρομων από εδώ και μετά λειτουργεί σίγουρα αποτρεπτικά για κάτι τέτοιο.
Το πόσο ελκτικές είναι οι εικόνες αυτές εξαρτάται από τα «θέλω» του καθενός, αλλά, σίγουρα, αποτυπώνουν ένα ενδιαφέρον, αν μη τι άλλο, τοπίο για οποιονδήποτε έλκεται από τα θέλγητρα της φύσης.
Σημασία έχει ότι τόσο η εικονιζόμενη περιοχή όσο και η ευρύτερη ορεινή περιοχή στην ολότητά της, η αποκαλούμενη ως ορεινό Θέρμο, διαθέτει πολλαπλά θέλγητρα για την ανάπτυξη του οικοτουρισμού και των συναφών εναλλακτικών δραστηριοτήτων, όπως και της παραθεριστικής κατοικίας, και γι’ αυτό δικαιούται να τύχει καλύτερης μεταχείρισης από την πολιτεία. Η ασφαλτόστρωση του οδικού δικτύου της εν λόγω περιοχής αποτελεί πρωταρχική προϋπόθεση ανάπτυξής της και συνιστά ανεκπλήρωτο χρέος της πολιτείας προς αυτήν, ενώ είναι απαραίτητο να υλοποιηθούν συγχρόνως και οι συνοδευτικές απαιτούμενες υποδομές, όπως μονοπάτια, ποδηλατόδρομοι, δασόδρομοι και άλλα, οι οποίες απαιτούνται, προκειμένου τα πολλαπλά θέλγητρα της περιοχής αυτής να καταστούν προσπελάσιμα στο ευρύ κοινό. Κάτι που είναι απαραίτητο, προκειμένου η ορεινότητα, να προστεθεί στα λοιπά θέλγητρα του Θέρμου.
Είναι κάτι που πρέπει να λάβει σοβαρά υπόψη η τοπική διοίκηση (Δήμος Θέρμου και Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας) και να προσανατολίσει με πιο αποφασιστικά βήματα τις ενέργειές της προς αυτή την κατεύθυνση.
Ας πάψει επιτέλους το πληθυσμιακό στοιχείο να αποτελεί το μοναδικό ουσιαστικά κριτήριο κατανομής των πάσης φύσης χρηματοδοτήσεων για την υλοποίηση των υποδομών που είναι απαραίτητες για την ανάπτυξη αυτής της περιοχής.
Συγχρόνως, όμως, θα πρέπει αυτή την άποψη να την ενστερνιστούν οι πολίτες σύνολης της περιοχής του Δήμου Θέρμου αλλά και της ευρύτερης περιοχής και να καταστεί αντίληψη της κοινωνίας ότι κάθε είδους επένδυση σ’ αυτή την περιοχή – δημόσια και ιδιωτική – αξίζει τον κόπο, καθώς θα αποδώσει μελλοντικά οικονομικά και θα προσφέρει στην ευρύτερη περιοχή.
Ας πάψει το σύνδρομο της παραίτησης κι ας κυριαρχήσει η αντίληψη των ανοιχτών οριζόντων.
Για να ολοκληρωθεί η οικοδόμηση του δεύτερου πυλώνα της ανάπτυξης του Θέρμου ως νέου τουριστικού προορισμού, αυτού που αναφέρεται στην πολυποίκιλη φύση της περιοχής αναφοράς του και ειδικότερα της ορεινής περιοχής του, που παραμένει σχεδόν απροσπέλαστη και γι’ αυτό άγνωστη στον πολύ κόσμο.
Για να αποδοθεί η πολυπρόσωπη και άγνωστη φύση του ορεινού Θέρμου για απόλαυση στο ευρύ κοινό!!!

Θέματα που ενδιαφέρουν

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.