Κάθε φορά που η φύση χτυπά τις καλλιέργειες, επαναλαμβάνεται το ίδιο έργο: με τις ζημιές έρχεται και η καθιερωμένη παρέλαση βουλευτών. Δηλώσεις μπροστά στα χωράφια, «ενδιαφέρον», φωτογραφίες και υποσχέσεις ότι θα πιέσουν τον ΕΛΓΑ.
Όπως και τώρα στο Ευηνοχώρι Μεσολογγίου. Το ερώτημα όμως παραμένει πεισματικά απλό: για να κάνει ο ΕΛΓΑ τη δουλειά του χρειάζεται πολιτική μεσολάβηση;
Διότι εδώ δεν πρόκειται για χάρη, ούτε για εξυπηρέτηση. Πρόκειται για ασφαλισμένες καλλιέργειες και για έναν οργανισμό που υπάρχει ακριβώς για να εκτιμά ζημιές και να αποζημιώνει όταν αυτές προβλέπονται.
Αν οι αγρότες δικαιούνται αποζημίωση, αυτή πρέπει να καταβληθεί θεσμικά, με κανόνες και χρονοδιαγράμματα. Αν δεν τη δικαιούνται, να ειπωθεί καθαρά. Όλα τα υπόλοιπα απλώς θολώνουν το τοπίο.
Το πιο ανησυχητικό δεν είναι η παρουσία των βουλευτών, αλλά το μήνυμα που εκπέμπεται: ότι χωρίς «παρέμβαση» τίποτα δεν κινείται.
Ένα κράτος που λειτουργεί μόνο όταν εμφανίζεται πολιτικός προϊστάμενος στο χωράφι δεν είναι κράτος δικαίου, είναι κράτος ρουσφετιού. Και αυτό, τελικά, υπονομεύει και τον ΕΛΓΑ και τους αγρότες και την ίδια την πολιτική αξιοπιστία.
