Για εικόνα εγκατάλειψης του Γυμνασίου – Λυκείου Εμπεσού κάνει λόγο ο πρόεδρος της Κοινότητας Ηλίας Μπαρμπάκης.
«Σε έναν δήμο με σοβαρές ελλείψεις, με σχολικές υποδομές που φωνάζουν για παρέμβαση, η πολιτεία επέλεξε να γυρίσει αλλού το βλέμμα», σημειώνει ο κ. Μπαρμπάκης αναφέροντας πως στο πρόγραμμα «Μαριέττα Γιαννάκου» για την αναβάθμιση σχολικών μονάδων, στον τεράστιο Δήμο Αμφιλοχίας δεν κρίθηκε άξιο να ενταχθεί ούτε ένα σχολείο
Προσθέτει πως την ίδια στιγμή, η ενεργειακή αναβάθμιση του σχολικού κτιρίου παραμένει ουσιαστικά ημιτελής. Παρότι σε ένα πολύ μικρό μέρος του κτιρίου έγινε αντικατάσταση κουφωμάτων, η μεγάλη πλειοψηφία των παραθύρων παραμένει από την εποχή που κατασκευάστηκε το σχολείο.
«Καλούμε όλους τους αρμόδιους — Δήμο, Περιφέρεια, Υπουργείο και πολιτικούς εκπροσώπους του τόπου — να ασχοληθούν επιτέλους με την ουσία. Τα παιδιά της επαρχίας δεν είναι παιδιά ενός κατώτερου Θεού», υπογραμμίζει.
Η ανάρτηση του προέδρου Ηλία Μπαρμπάκη:
Γυμνάσιο – Λύκειο Εμπεσού
Η εγκατάλειψη έχει ονοματεπώνυμο.
Η Τοπική Κοινότητα Εμπεσού και προσωπικά ως Πρόεδρος της Κοινότητας, δεν μπορούμε να μείνουμε σιωπηλοί μπροστά στην εικόνα εγκατάλειψης του Γυμνασίου – Λυκείου Εμπεσού.
Την ώρα που ανακοινώνονται πανηγυρικά προγράμματα όπως το «Μαριέττα Γιαννάκου» για την αναβάθμιση σχολικών μονάδων, στον τεράστιο Δήμο Αμφιλοχίας δεν κρίθηκε άξιο να ενταχθεί ούτε ένα σχολείο. ΟΥΤΕ ΕΝΑ!!
Σε έναν δήμο με σοβαρές ελλείψεις, με σχολικές υποδομές που φωνάζουν για παρέμβαση, η πολιτεία επέλεξε να γυρίσει αλλού το βλέμμα.
Για άλλη μια φορά η περιφέρεια αντιμετωπίζεται σαν πολίτης δεύτερης κατηγορίας.
Και σαν να μην έφτανε αυτό, στο δικό μας σχολείο κουβαλάμε ακόμα τα αποτελέσματα των «μεγάλων υποσχέσεων» της προηγούμενης δημοτικής αρχής.
Μας ανακοίνωσαν έργο για γήπεδο 5×5.
Έγιναν παρεμβάσεις στον αύλειο χώρο, δημιουργήθηκαν προσδοκίες σε μαθητές και γονείς, όμως το έργο δεν ολοκληρώθηκε ποτέ.
Παράλληλα, είχαν εξαγγελθεί και εργασίες για δημιουργία γηπέδου τένις, που επίσης δεν προχώρησαν ποτέ.
Το αποτέλεσμα είναι ένας διαλυμένος και παρατημένος σχολικός χώρος, χωρίς τις υποδομές που υποσχέθηκαν και χωρίς καμία ουσιαστική αποκατάσταση.
Μια εικόνα ντροπής για όλους όσοι διοίκησαν και διοικούν.
Την ίδια στιγμή, η ενεργειακή αναβάθμιση του σχολικού κτιρίου παραμένει ουσιαστικά ημιτελής. Παρότι σε ένα πολύ μικρό μέρος του κτιρίου έγινε αντικατάσταση κουφωμάτων, η μεγάλη πλειοψηφία των παραθύρων παραμένει από την εποχή που κατασκευάστηκε το σχολείο.
Και όλα αυτά σε μια ορεινή περιοχή, όπου οι χειμώνες είναι ιδιαίτερα δύσκολοι και το κρύο έντονο για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Οι μαθητές και οι εκπαιδευτικοί αναγκάζονται καθημερινά να κάνουν μάθημα σε συνθήκες που δεν αρμόζουν σε ένα σύγχρονο δημόσιο σχολείο.
Οι τεράστιες απώλειες ενέργειας, η ανεπαρκής μόνωση και η έλλειψη πλήρους αναβάθμισης επιβαρύνουν τόσο τη λειτουργία του σχολείου όσο και την καθημερινότητα των παιδιών μας.
Δυστυχώς όμως και η σημερινή δημοτική αρχή, παρά τις διαπιστώσεις και τις συζητήσεις, μέχρι σήμερα δεν έχει προχωρήσει στις απαραίτητες ενέργειες αποκατάστασης και αναβάθμισης του χώρου.
Οι μαθητές μας δεν μπορούν να περιμένουν άλλο. Δεν γίνεται κάθε χρόνο να ακούμε λόγια, υποσχέσεις και «θα δούμε», ενώ το σχολείο παραμένει σε αυτή την κατάσταση.
Ο Εμπεσός και τα άλλα χωριά του Ορεινού Βάλτου δεν ζητούν προνόμια.
Ζητούν τα αυτονόητα.
Ασφαλείς, λειτουργικές και αξιοπρεπείς σχολικές υποδομές για τα παιδιά της.
Αναρτούμε φωτογραφίες για να δει όλος ο κόσμος την πραγματική κατάσταση του σχολείου μας. Γιατί κάποιοι ίσως βολεύονται όταν τα προβλήματα μένουν κρυμμένα.
Καλούμε όλους τους αρμόδιους — Δήμο, Περιφέρεια, Υπουργείο και πολιτικούς εκπροσώπους του τόπου — να ασχοληθούν επιτέλους με την ουσία.
Τα παιδιά της επαρχίας δεν είναι παιδιά ενός κατώτερου Θεού.
Ο Πρόεδρος της Κοινότητας
Ηλίας Μπαρμπάκης














4 Σχόλια
Αμ πως θα βγει το υπερπλεόνασμα ; Από την ανύπαρκτη βιομηχανία ; Κόβοντας χρήματα από την Παιδεία και την Υγεία θα βγει το υπερπλεόνασμα .
ακούει η τερνα?
οι πολίτες πληρωνουν φόρους,οι πολίτες ας ξαναπληρώσουν για τα αυτονόητα…
Παλιά, όταν κανένας δεν είχε λεφτά και όλοι ήταν στην φτώχια, έβαζαν προσωπική εργασία οι ίδιοι οι κάτοικοι ενός χωριού και έφτιαχναν ό,τι μπορούσαν να φτιάξουν. Το σχόλιό μου είναι γενικότερο και το θέτω προς προβληματισμό. Φυσικά και υπάρχουν ευθύνες στους διοικούντες και δεν πρέπει ποτέ να παύσουμε να απαιτούμε ό,τι ανήκει στα παιδιά αλλά υπάρχει και η ευθύνη των ανθρώπων ενός τόπου. Παλιά δεν περίμεναν τίποτε από κανέναν…