Σάββατο, 21 Νοεμβρίου, 2020

H καραντίνα ενός φίλου Αγρινιώτη, του  Γιώργου, στη Μαδρίτη

Ο φίλος κι αδερφός του γράφοντος, ο Γιώργος, ζει και εργάζεται εδώ και χρόνια στην Μαδρίτη. Η πανδημία, μαζί με όσα έχουμε ζήσει αυτό τον καιρό, τον πέτυχαν εκεί στην ξενιτιά μακριά από το Αγρίνιο. Αλλά με τόσα δίκτυα και τρόπους επικοινωνίας πια, είχαμε επαφή και… ανταλλαγή απόψεων. Κυρίως ανταλλαγή απόψεων.

Σήμερα, κάπου 50 μέρες από την ημέρα που επέβαλε καραντίνα η Ισπανία, μέσα σε ένα κύμα θανάτων που εμείς ευτυχώς δεν είδαμε, του επετράπη να πάει να περπατήσει! Πολύ απλά εκεί δεν έβγαινες έξω! Μόνο ένας από το σπίτι για τα είδη πρώτης ανάγκης και… τέλος.

Ναι, καλά ακούσατε συμπολίτες Αγρινιώτες και γενικώς κάτοικοι της Ελλάδας, εκεί όταν έλεγαν καραντίνα εννοούσαν καραντίνα. Όχι αυτό που ξέρουμε εδώ από τα δικά μας, όπου κάποιοι κράτησαν καραντίνα και κάποιοι έφευγαν στις 8 το πρωί και γύρναγαν σπίτι στις 12 το βράδυ για να διαμαρτυρηθούν(στο facebook φυσικά) για τον «εγκλεισμό» και τα σχέδια των διάφορων παγκόσμιων κέντρων να μας περιορίσουν τις ελευθερίες…

Εκεί δεν είχε 6 διαφορετικούς λόγους για να βγεις τους οποίους μπορούσες να χρησιμοποιήσεις, ούτε μπορούσες να αφήνεις τα παιδιά σου με το ποδήλατο το απόγευμα να πάνε να βρούνε και τους 18 φίλους τους «έξω από το σχολείο» να αράξουν. Εκεί είχε… καραντίνα κι εγκλεισμό.

Αυτό το σημείωμα είναι αφιερωμένο στον φίλο μου τον Γιώργο, λοιπόν, στην Μαδρίτη που έμεινε σε αληθινή καραντίνα, με τις ειδήσεις να παίζουν χιλιάδες νεκρούς γύρω του, έκανε υπομονή και βγήκε σήμερα για… περπάτημα μετά από 50 μέρες! Και του το αφιερώνω όχι τόσο γιατί άντεξε αλλά γιατί ουδέποτε έγραψε βλακείες για την παγκόσμια αρχή που ήρθε να μας βάλει «το τσιπ» και να μας υποδουλώσει, ούτε έγραψε ποτέ «έκλεισαν οι αλήτες τα μαγαζά για να μας τελειώσουν».

Τώρα γιατί εδώ, στα δικά μας δίκτυα και μέσα, παρότι δεν κάτσαμε σε μια μεριά τόσες μέρες, τα βάλαμε τόσο πολύ με το σύστημα, την παγκοσμιοποίηση, τους μασόνους κλπ, είναι μια άλλη υπόθεση. Γιατί φοβηθήκαμε τόσο πολύ μήπως μας… φιμώσουν(χαχα, πού να φιμωθούμε με τόση πάρλα;) και δεν είχαμε καμιά εμπιστοσύνη μεταξύ μας-ούτε καν στα πολύ καλά νούμερα που έχουμε-, αυτό είναι μια άλλη υπόθεση.

 

Γ.Συμψηρής

Θέματα που ενδιαφέρουν

1 Σχόλιο

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.