Δευτέρα, 23 Μαΐου, 2022

Η δημοσιογραφία και οι απίθανες απεργίες της

Η δημοσιογραφία και οι απίθανες απεργίες της

απεργία ΜΜΕ

Και το να καθίσει κανείς να ασχοληθεί με την απίστευτη εικόνα του κλάδου των δημοσιογράφων αυτές τις μέρες είναι χάσιμο χρόνου. Όπως μαθαίνουμε τώρα θα ξεκινήσει γενικό κατέβασμα της ασφάλειας από την Κυριακή και θα μεταδίδεται μόνο ένα 15λεπτό δελτίο. Στο μεταξύ προχτές που είχε επίσημη συνάντηση στην Προεδρία της Δημοκρατίας και στο υπουργείο Εξωτερικών βγήκαν ενημερωτικά κανονικά και έπαιξαν σε όποιον είχε «σπάσει» την απεργία, επίσης κανονικά και χωρίς δημοσιογράφους.

Δεν θέλω να κάνω αναφορά σε αυτά που λέει όλος ο κόσμος, για το αν θα έπρεπε να υπάρχει ενημέρωση δηλαδή αυτές τις μέρες με ασφαλιστικό, με μνημόνιο- «κανονάκι» που το παίρνεις αν το χρειαστείς κλπ, κλπ. Ούτε να θυμίσω τι έγινε σε άλλες περιπτώσεις. Η ιστορία της ΕΣΗΕΑ και των «ενώσεων» είναι όσο αμαρτωλή είναι γενικά η υπόθεση του συνδικαλισμού στην Ελλάδα, όπου σε ένα οποιοδήποτε εργατικό κέντρο κάνει κουμάντο μια πολιτική θεώρηση, επί της ουσίας, και υπάρχουν… σωματεία που μιλούν για λογαριασμό χιλιάδων κι ας έχουν 11 μέλη που έχουν ψηφιστεί μεταξύ τους και έχουν βγει όλα στο Δ.Σ.!

Τα λόγια είναι περιττά για τις χιλιάδες των δημοσιογράφων που δεν ανήκουν πουθενά, που είναι στο ΙΚΑ ή στην ανεργία ή εκείνους που δεν αναγνωρίζονται γιατί δουλεύουν σε site(!) και διάφορα άλλα. Όλα αυτά τα έχει ξεπεράσει η ζωή ή ίδια, όπως έχει ξεπεράσει η παγκόσμια αλλαγή των πάντων την ίδια την Ελλάδα. Τη χώρα που ακόμα αποτιμά τη συμφωνία της Βάρκιζας και που συζητά στα δημοτικά συμβούλια των πόλεών της για το ποιος είναι πιο πολύ «δημοκράτης».

Στην εποχή που ο κάθε πολίτης κάνει δημοσιογραφία, που ο «Δρομογράφος» έχει δεκαπλάσια επιρροή από όλους τους επαγγελματίες φωτορεπόρτερ μαζί των συστημικών εφημερίδων, που μπορείς από το facebook να μεταδίδεις live οποιοδήποτε «στιγμιαίο ρεπορτάζ» θες και που στο twitter μπορείς να αλλάξεις την αλήθεια όπως εσύ την γουστάρεις, με την ελληνική Δικαιοσύνη να μην ξέρει καν πότε θα σε δικάσει αν σε πιάσει, εμείς ασχολούμαστε με τις ενώσεις που κατεβάζουν τον διακόπτη τις μέρες που ο κόσμος βράζει. Ή μήπως δεν βράζει; Ή μήπως για να βράσει θέλει δραστήρια ΜΜΕ; Μα τότε τι ρόλο έπαιξαν όλα τα ΜΜΕ στα προηγούμενα 4-5 χρόνια;

Ξεχάστηκα και ασχολήθηκα με κάτι τόσο ευτελές. Ένας γνωστός με βρήκε το πρωί και μου είπε «δεν ντρέπονται οι αλήτες οι συνάδελφοί σας εκεί στην Αθήνα;..» και ετοιμαζόμουν να του πω ότι συμφωνώ, όταν συνέχισε: «…που διέκοψαν την απεργία για να μας δείξουν το συνέδριο της ΝΔ με τον Κούλη;»! Γέλασα, του είπα πόσο δίκιο είχε, ευτυχώς δεν είμαστε τόσο φίλοι για να προσπαθήσω να του πω πως είναι τόσο σανοφάγος γιατί απλά είναι τόσο, μα τόσο, βολεμένος.

Κάποιοι στον χώρο κέρδισαν πηγαίνοντας στα αναδυόμενα συστήματα και προβλέποντας προς τα πού θα πάει το πράγμα ή επιθυμώντας μια δραχμούλα για να τα αγοράσουν όλα. Δε τον «αγώνα κατά τις διαπλοκής» από κρατιστές, απύθμενα αμοραλιστές και τυχοδιώκτες, αρχιδιαπλεκόμενους, οι πιο νέοι άνθρωποι και χιλιάδες άλλοι πλανεμένοι μένουν στο προφανές και δεν ξέρουν ποιό είναι το αληθινό έγκλημα της δημοσιογραφίας στην Ελλάδα. Το διαχρονικό σκύψιμο στον λαϊκισμό κάθε είδους. Το κλάμα για την πρόωρη συνταξούλα και για τον «αδύναμο», που είναι παντοδύναμος στην πραγματικότητα. Η διαμόρφωση ενός λαού ψεκασμένου και παραμυθιασμένου έτοιμου να πιστέψει τους σύγχρονους φουστανελοφόρους «μακρυγιάννηδες».

Σε τελική ανάλυση το έγκλημα της δημοσιογραφίας δεν είναι τωρινό: είναι που δέχτηκε να μιλήσει για το Τσερνόμπιλ τελευταία από όλο τον κόσμο, δέκα μέρες μετά. Που έκανε τους Έλληνες να νομίζουν ότι ο πόλεμος του Κόλπου «έγινε το νέο Βιετνάμ». Που είπε ψέματα στον γιουγκοσλαβικό πόλεμο και λέει ψέματα σχεδόν σε κάθε διεθνές θέμα. Τελικά που είναι η δημοσιογραφία που ποθούν οι «δικαιωματιστές», με το αζημίωτο.

Υ.Γ. «Δεν υπάρχει άλλος τρόπος αντίδρασης», λένε οι οργανωμένοι δημοσιογράφοι. Προσωπικά, από αλληλεγγύη, ακολουθώ- ως μη οφείλω- τις αποφάσεις. Αλλά, καθαρά και ξάστερα, είμαι κορόιδο.

 

Θέματα που ενδιαφέρουν

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.