Ο Κώστας Μπόκας, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΛΟΠΥ, μιλώντας στο συνέδριο «Δυτικά Επιχειρείν», που πραγματοποιήθηκε στο Αγρίνιο, αναφέρθηκε εκτενώς στον κλάδο των υδατοκαλλιεργειών, τονίζοντας ότι αποτελεί έναν από τους ισχυρότερους πυλώνες του νέου επιχειρηματικού χάρτη της Δυτικής Ελλάδας.
Στο πλαίσιο της θεματικής ενότητας «ο νέος επιχειρηματικός χάρτης και οι προοπτικές της Δυτικής Ελλάδας», στάθηκε ιδιαίτερα στις αναγκαίες παρεμβάσεις της Πολιτείας για την ενίσχυση των επενδύσεων και τη διαμόρφωση ενός σταθερού αναπτυξιακού περιβάλλοντος.
Μεταξύ άλλων, ανέφερε:
«Ο τίτλος της ενότητας είναι “Ο νέος επιχειρηματικός χάρτης και οι προοπτικές της Δυτικής Ελλάδας”. Δεν γνωρίζω αν πρόκειται για νέο ή παλιό χάρτη. Θυμάμαι ότι πριν από κάποια χρόνια είχαμε ένα υπόμνημα έξι ή επτά σελίδων με τα αναπτυξιακά ζητήματα της περιοχής. Σήμερα, αν έχει μειωθεί, θα είναι κατά μισή σελίδα. Είτε δεν διεκδικούμε όσα μας αναλογούν είτε κάποιοι μας προσπερνούν και δεν μας υπολογίζουν.
Παλιότερα λέγαμε ότι η Ελλάδα “έγερνε” προς τα ανατολικά. Ευτυχώς, οι Ηπειρώτες αγωνίστηκαν και υλοποιήθηκε η Ιόνια Οδός, η οποία εξυπηρετεί και τη δική μας περιοχή. Ωστόσο, διέρχεται μόλις 20 χιλιόμετρα από το Αγρίνιο, μια πόλη που παραμένει ουσιαστικά ασύνδετη με τον αυτοκινητόδρομο. Το αίτημα αυτό συζητείται μεταξύ μας στις αίθουσες και δεν φτάνει ποτέ με την απαραίτητη ένταση στην κεντρική εξουσία.
Ανάλογη είναι η κατάσταση και με το Πλατυγιάλι. Πρόκειται για τον μεγαλύτερο αναπτυξιακό πόρο του νομού, ο οποίος παραμένει ανενεργός ή υπολειτουργεί από το 2008. Αντιμετωπίζεται ως ένα “βοηθητικό” έργο, ενώ θα μπορούσε να αποτελέσει σημαντικό μοχλό ανάπτυξης. Μακάρι να προχωρήσει το σχέδιο δημιουργίας μαρίνας για super yachts, όμως αυτό προϋποθέτει την προσέλκυση επενδυτή. Σε κάθε περίπτωση, πρόκειται για ένα ιδιαίτερα σημαντικό εργαλείο ανάπτυξης.
Σε ό,τι αφορά το παραγωγικό σκέλος, ο κλάδος των υδατοκαλλιεργειών διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο. Το ψάρι αποτελεί ένα μοναδικό ελληνικό προϊόν. Κάθε χρόνο παράγονται περίπου 130.000 τόνοι τσιπούρας και λαβρακιού, εκ των οποίων το 82% εξάγεται. Η παραγωγή υπερκαλύπτει την εγχώρια κατανάλωση και το μεγαλύτερο μέρος της κατευθύνεται σε 38 χώρες, αποφέροντας πολύτιμο συνάλλαγμα. Παράλληλα, ο κλάδος στηρίζει περίπου 12.000 άμεσες και έμμεσες θέσεις εργασίας, διατηρώντας ισχυρό κοινωνικό αποτύπωμα.
Κρίσιμο ζήτημα παραμένει το χωροταξικό πλαίσιο. Μέχρι σήμερα δεν έχει υπάρξει κάποια ουσιαστική εξέλιξη. Ειδικά χωροταξικά σχέδια έχουν εκπονηθεί για τη βιομηχανία, τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και τον τουρισμό. Είτε δεν θέλουμε την ιχθυοκαλλιέργεια είτε θεωρούμε ότι το υφιστάμενο πλαίσιο επαρκεί. Το ειδικό χωροταξικό που ισχύει από το 2011 προέβλεπε 11 οργανωμένες περιοχές ανάπτυξης, από τις οποίες έχουν εγκριθεί μόλις οι επτά. Κανένας επενδυτής δεν πρόκειται να τοποθετήσει κεφάλαια σε ένα περιβάλλον αβεβαιότητας.
Αν δεν αλλάξουν τα δεδομένα, δεν μπορούμε να προχωρήσουμε. Όταν διαθέτουμε κώδικες ευζωίας και περιβαλλοντικής παρακολούθησης, με διαδικασίες που έχουν γίνει αποδεκτές και από την Ευρωπαϊκή Ένωση, μιλάμε για έναν κλάδο που τιμά τη χώρα μας. Αυτό το συγκριτικό πλεονέκτημα οφείλουμε να το αναδείξουμε και να το κάνουμε σημαία.
Η δική μας ΠΟΑΥ έχει προσβληθεί στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Εμείς δεν εμποδίσαμε κανέναν να προχωρήσει σε τοπικά πολεοδομικά σχέδια. Πρόκειται για ζητήματα που η Πολιτεία οφείλει να επιλύσει. Πρέπει επιτέλους να αποφασίσουμε ποιο παραγωγικό μοντέλο θέλουμε για την Αιτωλοακαρνανία.
Το κράτος οφείλει να στηρίξει τις επιχειρήσεις, να ενισχύσει την καινοτομία και να διασυνδέσει αποτελεσματικότερα την παραγωγή με την επιχειρηματικότητα. Παλαιότερα δεν μας άκουγαν. Σήμερα, δυστυχώς, μοιάζει να μην μας βλέπουν καν».
