Στις πλαγιές του Παναιτωλικού Όρους, εκεί όπου η ελληνική ύπαιθρος ερημώνει βίαια, ο Ανδρέας Δημόπουλος αρνείται να εγκαταλείψει τις «Θερμοπύλες» του.
Είναι ο πρόεδρος της κοινότητας Σπαρτιά, αλλά κυρίως ένας μάχιμος κτηνοτρόφος ελευθέρας βοσκής, που βιώνει καθημερινά την απομόνωση των ορεινών περιοχών.
Με οδοιπορικό στην περιοχή, καταγράφουμε την καθημερινότητα ενός ανθρώπου που παλεύει με τα στοιχεία της φύσης, τα άγρια ζώα και την κρατική αδιαφορία.
Ο κ. Δημόπουλος περιγράφει πώς οι αγελάδες του κρατούν ανοιχτά τα δύσβατα μονοπάτια και πώς ο χειμώνας μετατρέπει το χωριό σε τόπο-φάντασμα, με τους ελάχιστους κατοίκους να δίνουν αγώνα επιβίωσης.
Η προσωπική του μαρτυρία αποτελεί ένα ντοκουμέντο για την κατάρρευση της επαρχίας. Μέσα από τις μνήμες για τα παλιά πανηγύρια, τους τοπικούς θρύλους και το φάντασμα της μετανάστευσης, αναδεικνύεται η επιτακτική ανάγκη να διασωθεί η ιστορική μνήμη και η ταυτότητα της ελληνικής υπαίθρου πριν σβήσει οριστικά.
