Είναι γνωστή η σκληρότητα και αδιαλλαξία με την οποία οι εταιρείες διαχείρισης δανείων, τα γνωστά funds, αντιμετωπίζουν τους δανειολήπτες και επίσης είναι υπαρκτό το φαινόμενο μεγάλος αριθμός κατοικιών να βγαίνουν στο σφυρί και να αγοράζονται από τα funds με πλήθος δανειοληπτών να χάνουν τα ακίνητά τους.
Οι δικηγόροι Αγρινίου και Αθηνών αντίστοιχα Χρυσούλα Δρυχούτη και Δημήτρης Τραπεζιώτης, από κοινού και σε συνεργασία, με ορθό νομικό χειρισμό αξιοποιώντας όλες τις δυνατότητες που παρέχονται από την Εθνική και την Κοινοτική νομοθεσία, ως άμυνα απέναντι στις απηνείς και άγρια κερδοσκοπικές επιδιώξεις των εταιρειών διαχείρισης (funds) προσέφυγαν στα αρμόδια δικαστήρια και προκάλεσαν δύο σημαντικές αποφάσεις.
Συγκεκριμένα η υπ’ αριθμ. 62/2025 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ατωλοακαρνανίας έκρινε ως παράνομη, καταχρηστική και αντίθετη προς τα χρηστά ήθη τη συμπεριφορά εταιρείας διαχείρισης από δάνεια και πιστώσεις, η οποία στράφηκε κατά «ευάλωτου» δανειολήπτη επισπεύδοντας πλειστηριασμό της κύριας και μοναδικής του κατοικίας, αδιαφορώντας για το γεγονός ότι ο συγκεκριμένος δανειολήπτης (ανήκει στην κατηγορία του «ευάλωτου») ή φέρει ποσοστό αναπηρίας άνω του 74% και τα μηνιαία εισοδήματά του επαρκούν στοιχειωδώς για την κάλυψη των βιοτικών του αναγκών.
Η εταιρεία διαχείρισης αντί να προτείνει στο συγκεκριμένο δανειολήπτη μια βιώσιμη ρύθμιση, λαμβάνοντας υπόψη τις οικονομικές του δυνατότητες, επέλεξε να στραφεί κατά της πρώτης και μοναδικής του κατοικίας.
Ωστόσο το δικαστήριο, μετά την ανακοπή που συνέταξαν οι ανωτέρω δικηγόροι για λογαριασμό του δανειολήπτη στην οποία εξηγούσαν με σαφήνεια και πληρότητα τους λόγους που καθιστούν καταχρηστική τη συμπεριφορά της εταιρείας διαχείρισης, αποδέχτηκε τους ισχυρισμούς του δανειολήπτη και ακύρωσε την κατασχετήρια έκθεση σταματώντας στην ουσία τον πλειστηριασμό της κατοικίας του δανειολήπτη ο οποίος είχε οριστεί να γίνει εντός του .2025. Έτσι ο δανειολήπτης διέσωσε την κατοικία του αλλά βρέθηκε και σε θέση ισχύος να διαπραγματευτεί πλέον επί ίσοις όροις τη ρύθμιση του δανείου του.
Οι ανωτέρω δικηγόροι στη συνέχεια διαπραγματεύτηκαν με την εταιρεία η οποία έκανε τελικά δεκτή τη πρόταση ρύθμισης του δανειολήπτη η οποία είναι βιώσιμη.
Επίσης η υπ’ αριθ. 219/202 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αιτωλοακρνανίας ακύρωσε επιταγή προς πληρωμή και την αντίστοιχη διαταγή πληρωμής και επίσης την έκθεση αναγκαστικής κατάσχεσης ακινήτου ιδιοκτησίας εγγυητή και επιχειρηματία της περιοχής του Αγρινίου.
Η απόφαση αυτή μεταξύ άλλων έκρινε ότι:
- Ειδικότερα οι τράπεζες ως χρηματοδοτικοί οργανισμοί οφείλουν να μεριμνούν για τα συμφέροντα των επιχειρήσεων που χρηματοδοτούν ώστε να αποφεύγονται υπέρμετρα επαχθείς γι’ αυτούς συνέπειες και ότι απαγορεύεται αντίστοιχα κάθε κατάχρηση στη συμπεριφορά τους.
- Η άσκηση της αξίωσης των funds χωρεί κατά προφανή υπέρβαση των ορίων που επιβάλουν η καλή πίστη ή τα χρηστά ήθη ή ο κοινωνικός και οικονομικός σκοπός του δικαιώματος, οι επαχθείς συνέπειες που δημιουργούνται από την άσκηση αυτή δημιουργούν ταυτόχρονα για τον υπόχρεο – δανειολήπτη έντονη εντύπωση αδικίας και ως εκ τούτου η αναγκαστική εκτέλεση (κατάσχεση, πλειστηριασμός κλπ ) είναι άκυρη.
