Πέμπτη, 6 Αυγούστου, 2020

River, Lake, Beach party : Αναζητώντας την ταυτότητα των “εκδηλώσεων του νερού” στην Αιτωλαοακαρνανία

riverlakebeach

Η Αιτωλοακαρνανία είναι ο νομός με το περισσότερο γλυκό νερό και με μεγάλη ακτογραμμή. Εντούτοις όμως πάσχει από εκδηλώσεις και οργάνωση.

Στα πάρτυ της θάλασσας ( beach party) περιορίστηκε στα party μαγαζιών με εξαίρεση ελάχιστα συγκεντρωτικά γεγονότα με περιφερειακή απήχηση όπως εκείνο της Λιμνοπούλας στην Κάτω Βασιλική.

Στα πάρτυ του γλυκού νερού ( λίμνες & ποτάμια), η σύγχυση της ταυτότητας είναι η ίδια με εκείνη του αναγλύφου και των τεχνητών φραγμάτων.

Ενίοτε επικρατούσε η ονομασία river ή lake. Η αρχή έγινε το 1998 στην Λίμνη Στράτου η οποία δεν στέφθηκε από επιτυχία. Ομοίως έγινε ένα εγχείρημα το 2009 και 2010 από μια ομάδα νέων -τότε- ανθρώπων στη Λίμνη Κρεμαστών,η οποία δεν είχε ανάλογη συνέχεια. Είχε βέβαια την αρωγή σε εργασίες και την ηθική  υποστήριξη της τότε Καποδιστριακής αυτοδιοίκησης, έστω και μικρής.

Οι προσπάθειες αυτές γίνονταν από φορείς χωρίς επαγγελματικές υποδομές. Εκ των πραγμάτων ήταν καταδικασμένες να αποτύχουν όταν γίνονταν σε μια λίμνη με συνεχή μετακινούμενη στάθμη όπως η Κρεμαστών. Ακόμα περισσότερο δεν υπήρξε  το ανάλογο επιχειρηματικό ενδιαφέρον. Άλλωστε η διαφορά επιχειρηματία και χομπίστα είναι ακριβώς εκεί: Στο χρόνο που διαθέτει.

Έχοντας ως αφετηρία την επιχειρηματικότητα. η περίπτωση της λίμνης Τριχωνίδας και του lake party ήταν “καταδικασμένη να επιτύχει”.  Και μόνο το ότι googlάρει κανείς lake party και υπάρχει μόνο της Τριχωνίδας με εκατοντάδες αναφορές είναι επιτυχία.

Έξω από τα πλαίσια της επιχειρηματικότητας τα πράγματα είναι μαύρα και άραχνα. Πρόσφατο παράδειγμα μια προσπάθεια διοργάνωσης αντίστοιχης εκδήλωσης στη Λίμνη Καστρακίου στη Σαργάδα από τους τοπικούς φορείς.  Από τη μια το κράτος απλά λειτουργεί διεκπαιρωτικά  τα τελευταία χρόνια,   αποφεύγοντας παράλληλα  τις κακοτοπιές με το νόμο, από την άλλη η ίδια η “βάση”, οι τοπικές κοινωνίες  δεν επέδειξαν τον υπέρμετρο ζήλο που χρειάστηκε για αρχή ώστε να ξεπεραστούν οι δυσκολίες.

Γενικότερα πέρα από το lake party της Τριχωνίδας η σχέση Αιτωλοακαρνανίας με δράσεις στο νερό είναι ιδιαίτερα απογοητευτική. Η έλλειψη τεχνογνωσίας, υποστήριξης θερμής από τις τοπικές κοινωνίες είναι αιτίες που οι λίμνες θα παραμένουν όμορφες απλά για  να τις κοιτάμε στα αφιερώματα. Ακόμα άλλες λεπτομέρειες των πετυχημένων river party στο Νεστόριο και στον Άρδα αγνοούνται όπως ο κατασκηνωτικός χαρακτήρας. Χωρίς αυτόν τα πάρτυ του νερού είναι απλά συναυλίες σε χώρο διαφορετικό και τίποτε άλλο. Το ίδιο ισχύει και για τις δραστηριότητες του νερού, οι οποίες πρέπει να υποστηρίζονται μαζικά και όχι να έχουν απλά το χαρακτήρα της επίδειξης, με τον κόσμο απλά να κοιτά. Αυτά για να μην ξεχνάμε, ότι η ταυτότητα των εκδηλώσεων του νερού δεν έχει ακόμα βρεθεί εδώ στον τόπο μας…

Λ.Υ.

 

 

Θέματα που ενδιαφέρουν

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.