Τετάρτη, 25 Νοεμβρίου, 2020

Όταν οι ιδιώτες καταλύουν τα κράτη…

Γράφει ο Λίνος Υφαντής
Η σύγχρονη ιστορία επεφύλλασε μια έκπληξη που ουδείς την περίμενε τον 21ο αίωνα:
Εθνικά κράτη να λειτουργούν αμήχανα, να ωχριούν μπροστά στα αλλεπάλληλα χτυπήματα των οικονομιών τους.
Οι “Οίκοι αξιολόγησης” ορίζουν ανοικτά το παγκόσμιο οικονομικό παιχνίδι: Υποτιμούν ή και ακόμα στέλνουν “για πλάκα” στη χρεοκοπία, έστω και ως ταμπέλα, ολόκληρα πλέον κράτη.
Και όταν μιλάμε για “οίκους αξιολόγησης”, τι εννοούμε; Παγκόσμιους οικονομικούς κράχτες, που ουσιαστικά “χαλάνε” το όνομα στη πιάτσα ενός δανειζομένου λειτουργώντας ως παγκόσμιοι τραπεζικοί Τειρεσίες λέγοντας “Την Ελλάδα μη τη δανείζετε, δεν θα σας τα επιστρέψει;” παίζοντας με τη ψυχολογία των δανειστών;
Ή τη κορυφή του παγόβουνου, που απλά καταγράφει τη τάση μιας παρεούλας-και τη παρεούλας- πανίσχυρων δανειστών, οι οποίοι μια ωραία πρωία αποφασίζουν να μαζέψουν το παγκόσμιο χρήμα με το να καταρρεύσουν ολόκληρες οικονομίες;
Ίσως το ένα, ίσως το άλλο, ίσως και τα δύο μαζί.
Το μόνο ασφαλές συμπέρασμα που βγάινει, είναι ότι πλέον υπάρχουν στο πλανήτη πανίσχυροι ιδιώτες που ξεπερνούν τη δύναμη ενός κράτους.
Διότι μέχρι τώρα, τα κράτη έπαιζαν ρόλο από ολοκληρωτικό έως παρεμβατικό: Αυτοί καθορίζαν τους όρους της ιδιωτικής πρωτοβουλίας ή αν η τελευταία έτεινε να τα ξεπερνούσε, περιορίζονταν στο ρόλο ενός βασικού πόλου παρασκηνιακού μέσα στο ίδιο το κράτος.
Τώρα όμως τα κράτη de facto καταλύονται. Από “εχθρούς” ανώνυμους, αόρατους. Κανείς από εμάς δεν ξέρει ποιοι είναι αυτοί οι υπερδανειστές και βλέπει μπροστά του οίκους αξιολόγησεις και διευθυντές που να μιλάνε αντ’αυτών.
Βλέπουμε γύρω μας επιχειρήσεις να κλείνουν. μικρές, μεγάλες, κράτη να δανείζονται υπέρογκα ( Τώρα το κατάλαβαν αυτό), άλλα να κόβουν χρήμα χωρίς να υπάρχει αντίστοιχο αντίκρυσμα και ξαφνικά να χαρακτηρίζονται ως αφερέγγυα δανεισμού το ένα μετά το άλλο.
Ποια θα είναι η τελική κατάληξη αυτής της υπόθεσης;
Κανείς δεν μπορεί να το προβλέψει. Εκείνο που μπορεί να προβλέψει κανείς πάντως είναι ότι οι ιδιώτες θα κάνουν το παιχνίδι τους, όσο τα κράτη συνεχίζουν να έχουν χαμηλά αντανακλαστικά και να είναι αργοκίνητα απέναντι σε αυτούς και δεν εγκαταλείψουν το ταχύτερο δυνατό το ρόλο του απλού φοροεισπράκτορα…

Θέματα που ενδιαφέρουν

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.