Τετάρτη, 21 Οκτωβρίου, 2020

Aφιέρωμα στον Γιάννη Ρίτσο στη Λέσχη Ανάγνωσης

Η Λέσχη Ανάγνωσης της Κοινωφελούς επιχείρησης Δήμου Αγρινίου θα πραγματοποιήσει αφιέρωμα στο έργο του Ποιητή Γιάννη Ρίτσου.

Το έργο του θα παρουσιάσουν οι : κ.Γεωργία Κοιμήση – Φιλόλογος, κ.Ματραλή Ντίνα – Φιλόλογος και για το όραμα του Γιάννη Ρίτσου θα μιλήσει η κ.Ευαγγελία Κραββαρίτη – Φιλόλογος και Πρόεδρος της Κοινωφελούς Επιχείρησης Δήμου Αγρινίου, την Τετάρτη 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 7.00 μ.μ στο Εντευκτήριο του τρένου.

Θα ακολουθήσει παρουσίαση σχετικού οπτικοακουστικού υλικού και συζήτηση

Οι συμπολίτες μας που επιθυμούν να προστεθούν στην παρέα των βιβλιόφιλων μπορούν να συμμετέχουν ελεύθερα.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ

Ο Γιάννης Ρίτσος (Μονεμβασιά 1 Μαΐου 1909 – Αθήνα 11 Νοεμβρίου 1990) ήταν Έλληνας ποιητής. Δημοσίευσε πάνω από εκατό ποιητικές συλλογές και συνθέσεις, εννέα μυθιστορήματα, τέσσερα θεατρικά έργα και μελέτες. Πολλές μεταφράσεις, χρονογραφήματα και άλλα δημοσιεύματα συμπληρώνουν το έργο του.

Το 1921 άρχισε να συνεργάζεται με τη «Διάπλαση των Παίδων». Συνεισέφερε επίσης ποιήματα στο φιλολογικό παράρτημα της «Μεγάλης Ελληνικής Εγκυκλοπαίδειας» του Πυρσού. Το 1934 εκδόθηκε η πρώτη ποιητική συλλογή του με τίτλο «Τρακτέρ», ενώ ξεκίνησε να δημοσιεύει στο «Ριζοσπάστη» τη στήλη «Γράμματα για το Μέτωπο». Την ιδια χρονιά γίνεται μέλος του ΚΚΕ, στο οποίο παρέμεινε πιστός μέχρι το θάνατό του. Το 1935 κυκλοφορούν οι «Πυραμίδες», το 1936 ο «Επιτάφιος» και το 1937 «Το τραγούδι της αδελφής μου». Έλαβε ενεργό μέρος στην Εθνική Αντίσταση, ενώ κατά το χρονικό διάστημα 1948-1952 εξορίστηκε σε διάφορα νησιά. Συγκεκριμένα συλλαμβάνεται τον Ιούλιο του 1948 και εξορίζεται στη Λήμνο, κατόπιν στη Μακρόνησο (Μάης 1949) και το 1950 στον Άι Στράτη. Μετά την απελευθέρωσή του τον Αύγουστο του 1952 έρχεται στην Αθήνα και προσχωρεί στην ΕΔΑ. Το 1954 παντρεύεται με την παιδίατρο Γαρυφαλιά (Φαλίτσα) Γεωργιάδη κι ένα χρόνο αργότερα γεννιέται η -μοναδική- κόρη τους Ελευθερία (Έρη). Το 1956, τον ίδιο χρόνο δηλαδή, τιμήθηκε με το Α΄ Κρατικό Βραβείο Ποίησης για τη «Σονάτα του Σεληνόφωτος».

Το 1968 προτάθηκε για το βραβείο Νομπέλ. Το 1975 αναγορεύτηκε επίτιμος διδάκτορας του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και το 1977 τιμήθηκε με το Βραβείο Ειρήνης του Λένιν.

Βραβεία

Πρώτο Κρατικό Βραβείο ποίησης “Η Σονάτα του σεληνόφωτος” (1956)
Μέγα διεθνές βραβείο ποίησης (Βέλγιο, 1972)
Διεθνές βραβείο “Γκεόργκι Δημητρώφ” (Βουλγαρία, 1975)
Mέγα βραβείο ποίησης “Αλφρέ ντε Βινύ” (Γαλλία, 1975)
Διεθνές βραβείο “Αίτνα-Ταορμίνα” (Ιταλία, 1976)
“Βραβείο Ειρήνης του Λένιν” (ΕΣΣΔ, 1977)
Διεθνές βραβείο “Μποντέλο” (1978)

Θέματα που ενδιαφέρουν

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.