Τετάρτη, 16 Σεπτεμβρίου, 2020

Ανθή Μίμη: Επιστολή προς τους πολίτες της Αιτωλοακαρνανίας

Γεννήθηκα στις 25 Μαρτίου 1987  από αγρότες γονείς.

Τα μαθητικά μου χρονιά μοιράστηκαν  στο δημόσιο σχολείο της Κατοχής και του Νεοχωρίου Μεσολογγίου.

Σπούδασα Κοινωνική Ανθρωπολογία και Ιστορία στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου στη Μυτιλήνη .

Από τα χρόνια των σπουδών μου δραστηριοποιούμαι σε εθελοντικές και αθλητικές ομάδες.

Με το πέρας των σπουδών μου εργάστηκα στην Αθήνα στον ιδιωτικό τομέα.

Εδώ και ένα χρόνο  επέστρεψα στο τόπο καταγωγής μου, στο τόπο μας, όπου εργάζομαι στην σύνταξη και παρουσίαση ειδήσεων στη διαδικτυακή τηλεόραση (web TV) της εφημερίδας ΄΄ Αιχμή ΄΄.

 

Φίλες και Φίλοι

Ανήκω στη γενιά που πολλοί αποκαλούν ¨η χαμένη γενιά της μεταπολίτευσης¨.

Είμαι μια από αυτούς που ενώ έχουν όλα τα επιστημονικά προσόντα και κυρίως όρεξη και θέληση για δουλεία και προσφορά, κινδυνεύουν να μείνουν στην ανεργία και την υποαπασχόληση.

Επέλεξα το δρόμο της συμμετοχής σ’ ένα πολιτικό χώρο που ξέρω πως σήμερα δεν είναι «μόδα», δεν προσελκύει – ειδικά τη νέα γενιά της πατρίδας μας – με την ευκολία που γίνονταν στο πρόσφατο παρελθόν, λόγω όσων έχουν συμβεί τα τελευταία δύο χρόνια έχοντας επηρεάσει τις ζωές όλων μας.

Συμμετέχω ως υποψήφια Βουλευτής στις Εθνικές Εκλογές της 6ης Μαΐου με το ΠΑ.ΣΟ.Κ. για δυο κυρίως λογούς :

Θεωρώ πως η στείρα διαμαρτυρία, όσο δικαιολογημένη και αν είναι, δεν οδηγεί πουθενά. Δεν χαράσσει διέξοδο και προοπτική.

Νιώθω αποσβολωμένη και απογοητευμένη, όπως κάθε Έλληνας και Ελληνίδα.

Όμως αν ο καθένας μείνει στη γωνιά του, δίνουμε το δικαίωμα σε άτομα και πολιτικές που μας οδήγησαν ως εδω, να συνεχίσουν να μας διοικούν και εμείς απλά να διαμαρτυρόμαστε.
Η αλλαγή νοοτροπίας για την οποία όλοι πλέον κάνουμε λόγο, μπορεί και πρέπει να προέλθει από εμάς, τη νεολαία της πατρίδας μας.

Δεν δέχομαι στο όνομα των αρνητικών μέτρων που πάρθηκαν αυτή τη διετία, να μηδενιστεί η συνολική θετική πρόσφορα του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος, το οποίο άλλαξε την πορεία του τόπου και του λαού μας. Τρανή απόδειξη – παρ’ όλο που δεν έχω τις μνήμες των μεγαλυτέρων μου – πως, κατά κοινή ομολογία, είμαστε η πρώτη γενιά που καλείται μετά από τόσα χρόνια να ζήσει χειρότερα από τις προηγούμενες.

Φιλές και Φίλοι,

Στα δύσκολα αποδεικνύουμε ποιοι είμαστε:

  • Τώρα που πολλοί «έμπειροι» και μεγαλοσχήμονες κρύβονται.
  • Τώρα που μεγάλο μέρος της κοινωνίας δεν μας εμπιστεύεται.
  • Τώρα που οι νέοι καλούνται να διαμορφώσουν την 6η Μαΐου το νέο πολιτικό    σκηνικό. από το οποίο οι νέοι δεν μπορούν να λείπουν

Φιλές και Φίλοι

Στηρίζοντας την υποψηφιότητα μου, φέρνετε στο προσκήνιο τη γενιά που κάποιοι υποστηρίζουν πως δεν έχει μέλλον.
Σε όλους αυτούς απαντώ ότι το μέλλον είμαστε εμείς, οι νέοι.
Πρώτοι εμείς πρέπει να έχουμε λόγο σε αυτό.
Όλοι μαζί μπορούμε να το δημιουργήσουμε, όπως έκαναν οι γονείς μας πριν από δεκαετίες, μέσα από τα ερείπια που κληρονόμησαν.
Αρκεί να το πιστέψουμε και να εργαστούμε όλοι μαζί για αυτό.

 

Σας ευχαριστώ

Θέματα που ενδιαφέρουν

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.