Σάββατο, 23 Ιανουαρίου, 2021

Χορταριασμένα σπίτια ή αλλιώς το τέλος των σχέσεων με γενέτειρα Αιτωλοακακαρνανία

Χορταριασμένα σπίτια ή αλλιώς το τέλος των σχέσεων με γενέτειρα Αιτωλοακακαρνανία

xortariasmenaspitia

Διαζύγιο με τον τόπο αντί επίσκεψης το Δεκαπενταύγουστο.

Οι διακοπές δέχτηκαν καίριο πλήγμα από την οικονομική κρίση. Παρόλα αυτά τα κατά τόπους πανηγύρια, πολιτιστικές εκδηλώσεις κτλ διατηρούν την λαμπρότητα τους. Τα χωριά γεμίζουν και οι παραθεριστές δίνουν ζωή έστω και λίγες ημέρες.

Στο περιθώριο των πολύχρωμων πανηγυριριτζίδικων φώτων, πολιτιστικών αφισών και αμαξιών ΙΟΑ και λοιπών αθηναίκών -κυρίως-πινακίδων, υπάρχει και μια σκοτεινή πλευρά. Κανείς δεν δίνει σημασία ούτε οι επισκέπτες, ούτε οι ντόπιοι, ούτε οι ετεροδημότες.

Είναι τα εγκαταλελειμμένα σπίτια. Σε κάθε χωριό της Αιτωλοακαρνανίας μαραζώνουν μέσα στο χρόνο και στη σκιά των αστραφτερών φώτων του Δεκαπενταύγουστου. Αποσπούν την αδιαφορία των επισκεπτών και φαντάζουν σαν ενοχλητικοί ζητιάνοι δίπλα τους.

Γιατί εγκαταλελειμμένα; Οι γόνοι τους ζουν στην Αθήνα και απέκτησαν άλλους προορισμούς. Οι γόνοι τους δεν είχαν την οικονομική δυνατότητα να τα συντηρήσουν. Οι γόνοι τους είχαν κακές αναμνήσεις από το χωριό. Οι γόνοι ρίξαν μαύρη πέτρα πίσω. Ή αλλιώς μπορεί να μην υπήρξαν καν γόνοι και οι συνταξιούχοι γονείς απλά να τα εγκατέλειψαν για να είναι κοντά σε αστικά κέντρα με ιατρική υποστήριξη.

Είναι ακριβώς αυτοί οι τύποι που τους πετυχαίνεις στην Αθήνα και σου λένε “Κατάγομαι από το Αγρίνιο, αλλά έχω 20 χρόνια να πάω”. Είναι Αγρινιώτες με άυλη σχέση με το Αγρίνιο και την Αιτωλοακαρνανία.

Και για να πάμε ακόμα πιο πέρα, τα σπίτια αυτά μπορεί να εγκαταλήφθηκαν και από τους ίδιους τους γονιούς. Ποια ήταν η αιτία; Κακές αναμνήσεις από εμφύλιο; Από κακούς συγγενείς; Από αυτούς τους ίδιους;

Και οι πιο κραυγαλέες περιπτώσεις είναι χωριά που ερειπωμένα σπίτια είναι μεταναστών από το εξωτερικό. Οι γονείς τους ρίξαν τους κόπους μιας ολόκληρης ζωής από τα greek restaurants. Τα παιδιά τους όμως και τα εγγόνια τους όμως δεν ξέρουν γρι ελληνικά. Απλά λένε orthodox και καθαρίζουν.

Συμπέρασμα: Τίποτα δεν ανήκει αιώνια σε κανέναν. Σε 100 με 200 χρόνια η γενιά το χάνει ή χάνεται.

Όπως και να έχει όμως, αν το Δεκαπενταύγουστο μια-δυο φορές δεν πας, το σπίτι χορταριάζει. Και τότε με την βούλα πέφτει ταφόπλακα στην σχέση σου με την Αιτωλοακαρνανία.

Λ.Υ.

Θέματα που ενδιαφέρουν

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.