Στην ουρά με ομοιοπαθή δασκάλα -γονιό…


Δεν έχουν τρεις βδομάδες τα σχολεία που έχουν ανοίξει και μέχρι στιγμής έχουμε: χαμένη μέρα από άνωθεν διαταγή για την Συντέλεια του Κόσμου. Χαμένη μέρα από καταλήψεις(άλλη για γυμνάσια και άλλη για Λύκεια!).

Χαμένες ώρες από εκλογές για 5μελή. Χαμένες ώρες από εκλογές για 15μελή(σήμερα).

Φιρμάνι ότι κάθε μήνα θα έχει δύο(αρ.2) Παρασκευές που θα μένει «η τσάντα στο σπίτι», θεσμός που έχει την άδολη αγάπη πάμπολλων γονιών και της πλειοψηφίας των εκπαιδευτικών.

Εκδρομές. Ήδη, εκδρομές, τι ακριβώς να διακόψουν θα σας γελάσω. Πάντως για κάποιον σαν τον γράφονται που «παίζει» και στο δημοτικό και στο γυμνάσιο αυτό σημαίνει χαρτζιλίκια και μεταφορικά ασφαλώς…. Ξέχασα τίποτε;

Α, ναι. Και μια μέρα αφιερωμένη στον αθλητισμό και την ευεξία διότι «νους υγιής» κλπ, κλπ. «Ζωή και κίνηση» που λέγαμε παλιά, μέχρι που μαθαίναμε ότι στην ανώτερη εκπαίδευση το σύνθημα ήταν «αρντάν, ζωή και κίνηση»…

Ας αφήσουμε στην άκρη τα φαγητά, τις μετακινήσεις, τους καφέδες κλπ. Ας πάμε στις ώρες και στην αίσθηση που έχουν τα παιδιά πλέον, ότι η εκπαίδευση είναι… φιλαράκι τους. Ότι κάποιος δεν θέλει να τα πιέσει, θέλει το καλό τους, αλλά αυτό δεν έχει σχέση με το ότι στις εκλογές που έρχονται θα ψηφίσουν ακόμη και οριακοί 17ρηδες…

Αλήθεια όλα αυτά έχουν μετρηθεί ως επιβάρυνση σε παραπαιδεία και ως απαξίωση για το σχολείο; Έχουμε υπολογίσει πόσο κοστίζει όλο αυτό στη συγκέντρωση των παιδιών και στις μελλοντικές τους επιδόσεις ή νομίζουμε ότι όλα τα παιδιά είτε θα δίνουν 700 ευρώ στο φροντιστήριο στην Β’ Λυκείου είτε θα πάνε κάπου στο εξωτερικό για σπουδές, αμφότερες επιλογές της «δωρεάν και δημόσιας» εκπαίδευσης;

Όλα αυτά θα τα σκεφτόμουν και πάλι μοναχικά αν σήμερα σε κάποια ουρά, όπου στεκόμουν να πληρώσω ένα μονοπώλιο, δεν άκουγα μπροστά μου μια μητέρα να διαμαρτύρεται ακριβώς για αυτά. «Μας έβγαλαν και σαββατοκύριακα που θα έχουνε χρόνο με τα παιδιά, λες και δεν βρίσκουμε αν θέλουμε. Και στο μεταξύ κάθε τρεις και λίγο στο σπίτι τα παιδιά και όλο… επαναλήψεις», έλεγε η ομοιοπαθής μάνα.
Η διαφορά είναι ότι ήταν δασκάλα!

Ναι, έπεσα πάνω σε εκπαιδευτικό που, έχοντας και την ιδιότητα του γονιού έλεγε τα ίδια ακριβώς που σκέφτεται κι γράφων. Επιτέλους! Άρα υπάρχει ελπίδα, διότι πολλά ξεκίνησαν από το πώς τα έβλεπαν τα πράγματα οι εκπαιδευτικοί. Αν εκείνοι που είναι και γονείς αποφασίσουν να αντιδράσουν σε αυτό το «χύμα παντού», μπορεί να χρειαστεί να φτιαχτεί Παιδεία αντί για γενική παιδική χαρά.

Υ.Γ. Εννοείται πως μιλάμε για κεντρικές αποφάσεις, δεν κάνει το κάθε σχολείο ό,τι θέλει.

Γ.Συμψηρής.

Θέματα που ενδιαφέρουν

2 Σχόλια

  1. Ανώνυμος

    Ο Αγιος Κοσμας ο Αιτωλος ελεγε χτιστε Σχολεία…Η κουλτουριάρικη πολιτεία λέει κλείστε Σχολεία…..
    Θέλουν λαό Αγράμματο γιατί ετσι θελουν. Ένα Λαό μαζοχειλό…. σαν τα μούτρα τους…..
    ..

  2. Anonimos

    Ο Αγιος Κοσμας ο Αιτωλος ελεγε χτιστε Σχολεία…Η κουλτουριάρικη πολιτεία λέει κλείστε Σχολεία…..
    Θέλουν λαό Αγράμματο γιατί ετσι θελουν. Ένα Λαό μαζοχειλό…. σαν τα μούτρα τους…..
    ..

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.