Τρίτη, 1 Δεκεμβρίου, 2020

Το «δόγμα της ακινησίας» στα ζητήματα του Αγρινίου;

Το «δόγμα της ακινησίας» στα ζητήματα του Αγρινίου;

Είναι πολύ της μόδας η έκφραση στον τίτλο και χαρακτηρίζει διαφορετικές φιλοσοφίες στα εθνικά θέματα αλλά μοιάζει να είναι το κυρίαρχο δόγμα εδώ και μήνες στα τοπικά ζητήματα, στα δημοτικά θέματα.

Είναι παρατήρηση και επισήμανση πολλών αναγνωστών και προς τον γράφοντα αλλά και προς τα τοπικά ΜΜΕ εν γένει. Και δεν είναι τωρινό φαινόμενο, κρατάει πολλούς μήνες πλέον, με την δικαιολογία πριν να είναι ότι τα δημοτικά συμβούλια γινόταν on line και στην συνέχεια με τον ερχομό των μηνών της ραστώνης.

Αφορά, δε, εξίσου και την αντιπολίτευση αλλά και την πλειοψηφία στην διακυβέρνηση του Αγρινίου ως οργανισμού, το σύνολο του αυτοδιοικητικού θεσμού. Κυριολεκτικά, εδώ και μήνες δεν γίνεται σχεδόν τίποτε, πέραν από «μπαλώματα».

Και είναι να απορεί κανείς. Δεν υπάρχουν ζητήματα; Δεν υπάρχει έλλειψη εισοδήματος; Πού είναι όλοι; Τι περιμένουν, τα δημοτικά συμβούλια να αγορεύσουν για να παίξουν στο youtube; Έχουμε δώσει μια τρομακτική σημασία σε αυτές τις διαδικασίες ενώ το παιχνίδι παίζεται αλλιώς κι αλλού…

Τι γίνεται με τα θέματα που χρονίζουν και είναι άλυτα τόσα χρόνια, ποια πρωτοβουλία πάρθηκε, τι έγινε εδώ και τρεις μήνες τουλάχιστον; Τι στα κομμάτια, πόσα μπάνια πρέπει να συμπληρώσουν εκείνοι που έχουν πάρει εντολή να πιέζουν για λύσεις; Το μόνο που κίνησε λίγο τα λιμνάζοντα ύδατα ήταν η αλλαγή στον Εμπορικό Σύλλογο, όχι γιατί θα λυθούν αύριο τα ζητήματα του Αγρινίου αλλά, έτσι, για την αλλαγή την ίδια.

Κατά τα λοιπά; Η πόλη έχει σημεία που δεν έχει περάσει σάρωθρο 3 μήνες. Ήδη φοράει τα… πανό της του Σεπτεμβρίου, με τον γνωστό τρόπο λίγο πριν ανοίξουν τα σχολεία, κάτι σαν φροντιστήριο σε πλατείες και φράχτες σχολείων…

Και καμία πρωτοβουλία, καμία πρόταση. Το μόνο που είναι καλό είναι πως δεν έχουμε πολλά κρούσματα covid-19. Ίσως δεν κάνουμε πολλά τεστ, ίσως δεν ταξιδεύουμε πολύ, ποιος ξέρει; Μια γνωστή μου γύρισε από Αμερική προχθές και ήρθε Αγρίνιο χωρίς τεστ!

Ελπίζω να μην το χρησιμοποιήσει κανείς ως σοβαρό επιχείρημα το ότι δεν έχουμε πολλά κρούσματα. Ώρα θα είναι να πει κανείς ότι ο τρόπος ζωής μας(;) και η οργάνωσή μας(!) βοηθούν να μην μας κολλάει ο ιός…

Γ.Συμψηρής

Θέματα που ενδιαφέρουν

3 Σχόλια

  1. Κάποιος...

    Kostas Μπορεί να έχουν επηρεαστεί από το Μητροπολίτη Κοσμά που λέει “Αίσχος”! και “δε ντρεπόμαστε”! στα κηρύγματα του να πιστεύουμε πως ο ιός κολλάει με το σάλιο και δε χρειάζονται μάσκες μέσα στους ναούς. Δε συμβαίνει αυτό μόνο στις κηδείες και γάμους, κάθε Κυριακή και γιορτή στις εκκλησίες της δικής του περιφέρειας το ίδιο γίνεται. Στον Άγιο Βλάση π.χ. που ανήκει στον Ναυπακτίας και Αγίου Βλασίου το Δεκαπενταύγουστο που ήμουν τηρήθηκαν όλα τα μέτρα. Δεν είναι τυχαίο.

  2. Voria

    Ντρέπομαι που τα εγγόνια μου μεγαλώνουν σε μια πόλη που η αβελτηρία των “αρχόντων ” της τους στερεί την στοιχειώδη αισθητική .Που να τα πας να παίξουν? Που να περπατήσουν ? Οι δρόμοι που γίνονται οι λαικές έχουν να πλυθούν από την εποχή των παγετώνων.Αηδία και ντροπή και θυμός πολύς θυμός.

  3. Εύη

    Η Θεσσαλονίκη ,η Αθήνα και πολλές πόλεις στη χώρα ξεχειλίζουν από αισθητική, ενώ το Αγρίνιο όχι.Μην τρελάνουμε τώρα !Έχω ζήσει σε πολλές περιοχές της Ελλάδας και η κατάσταση είναι τραγελαφική. Για παράδειγμα η Γλυφάδα είναι ένας δρόμος και τίποτα περισσότερο, η Ιωάννου Μεταξά, πίσω από αυτή δεν θέλει κανείς να δει; Πώς είναι το αναψυκτήριο ή πώς είναι η παιδική με δύο κούνιες, η μία ήταν χαλασμένη πάνω από δύο χρόνια. Ενώ μέχρι πρότινος με την παραμικρή βροχούλα γινόταν Λιμνούπολη…
    Η Θεσσαλονίκη, ακόμα το μετρό φτιάχνεται, τα λεωφορεία έρχονται οπότε θέλουν, και σε μερικές περιπτώσεις οι οδηγοί ξυλοκοπούν τους επιβάτες. Θαυμαστός πολιτισμός !.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.