Κυριακή, 29 Νοεμβρίου, 2020

1930: Η πρώτη διακοπή αγώνα στο γήπεδο του Παναιτωλικού λόγω επεισοδίων. Πέτρες, γιούχα και λεμονόκουπες στους αντιπάλους.

1930: Η πρώτη  διακοπή αγώνα στο γήπεδο του Παναιτωλικού λόγω επεισοδίων. Πέτρες, γιούχα και λεμονόκουπες στους αντιπάλους.

Του Λίνου Υφαντή,

Η βία σε ποδοσφαιρικούς αγώνες δεν είναι σύγχρονο φαινόμενο. Υπήρχε ακόμα και στην περίοδο του Μεσοπολέμου, όταν το ποδόσφαιρο ήταν ακόμα στην αρχή του. Παρόλα αυτά δεν ήταν συχνό φαινόμενο, είχε μία σποραδικότητα και δεν είχε τον οργανωμένο χαρακτήρα του “χουλιγκανισμού” που εμφανίστηκε στην Ελλάδα τη δεκαετία του ’80.

Τα πρώτα περιστατικά στον Ελλαδικό χώρο εμφανίζονται το 1930 τον μήνα Ιούνιο. Καταγράφονται περιστατικά σε αγώνα του Παναθηναϊκού και Ολυμπιακού όπως  ήταν αναμενόμενο.   Οι οπαδοί των δύο ομάδων  συγκρουσθήκαν στον Πειραιά, εξ αφορμής ενός επιτυχούς αποτελέσματος της ομάδας του Παναθηναϊκού στη Θεσσαλονίκη. Όπως αναφέρει η εφημερίδα “Πατρίς” στο φύλλο της 10ης Ιουνίου 1930 τα επεισόδια έγιναν «Παρεξηγούντες την ηθικήν σημασίαν των ποδοσφαιρικών συναντήσεων και της ευγενούς αμίλλης της νεολαίας μας».
Στις συγκρούσεις αυτές  συμμετείχαν περισσότερο από 2.000 άτομα. Μάλιστα  ένα πολίτης τραυματίστηκε θανάσιμα από αστυνομικό.

Η πρώτη διακοπή αγώνα στο Αγρίνιο.

Εκείνο όμως που δεν περίμενε κανείς  είναι ότι τον ίδιο μήνα καταγράφεται και στον αγώνα Παναιτωλικού με τον Πύρρο Ιωαννίνων στο γήπεδο του Αγρινίου.  Μάλιστα στην περίπτωση αυτή ο αγώνας διακόπτεται. Σύμφωνα με την εφημερίδα “Ηπειρώτικος Αγών” οι παίκτες και οι οπαδοί του Παναιτωλικού γιουχάιζαν, πέταγαν πέτρες και λεμονόκουπες στους Γιαννιώτες ποδοσφαιριστές. Μάλιστα οι τελευταίοι έφυγαν από το ξενοδοχείο με συνοδεία αστυνομίας: «οι αθληταί μας μετά ταύτα επιβάντες αυτοκινήτου ανεχώ(ρ)ησαν διά το ξενοδοχείον συνοδευόμενοι υπό ισχυρά(ς) αστυνομικής δυνάμεως καθ’ ότι ολόκληρος λαός (τ)ο(υ) Αγρινίου ελιθοβόλει και εγιουχάιζεν αυτούς κυνηγών τούτους με λεμονόκουπες κτλ.”. Το ίδιο δημοσίευμα συνεχίζει:” … αναμένων έξωθι αυ(τ)ού επί ολοκλήρους ώρας όπως βιοπραγήσωσι κατ’ αυτούς» (sic)
Οι εικόνες αυτές λίγο πολύ θυμίζουν επεισόδια της δεκαετίας ’80, ’90 και 2000 σε ότι αφορά την περίπτωση του Παναιτωλικού. Φυσικά η βία στο γήπεδο εκείνης της εποχής δεν μπορεί να ερμηνευτεί με σημερινούς όρους. Περισσότερο έχει να κάνει με τοπικιστικά κίνητρα, όπως ακριβώς στις περιπτώσεις αγώνων μεταξύ Παναιτωλικού και Μεσολογγίου.  Σε κάθε περίπτωση προκαλεί εντύπωση το ότι το γήπεδο του Παναιτωλικού ήταν από τα πρώτα που “φιλοξένησε” τέτοια επεισόδια.

Με πληροφορίες από:

Ευστράτιος Ψαράκης, “Η διαμόρφωση του αθλητισμού στα Ιωάννινα του Μεσοπολέμου:οι «λόγοι», τα σωματεία, οι εγκαταστάσεις (1913-1936)“. Διπλωματική Εργασία. Μεταπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών “Νεότερη και Σύγχρονη Κοινωνία, Ιστορία, Λαογραφία”,  τμήματος Ιστορίας, Αρχαιολογίας, Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.

Αλκιβιάδης Παπαϊωάννου, « Η αντιμετώπιση της βίας εξ αφορμής αθλητικών εκδηλώσεων. Κανονισμοί για το ποδόσφαιρο”. Μεταπτυχιακό πρόγραμμα ‘Φυσική αγωγή και αθλητισμός”. Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού.

 

Θέματα που ενδιαφέρουν

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.